II SA/Ke 47/15

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 20 lutego 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.M. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: zwolnić T.M. od kosztów sądowych w całości. T. M. złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Ze złożonego formularza i załączonych dokumentów wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, jest niepełnosprawny w stopniu lekkim, zarejestrowany w urzędzie pracy jako bezrobotny bez prawa do zasiłku, nie posiada żadnego majątku oprócz współwłasności nieruchomości o powierzchni 8000 m² objętej zajęciem komorniczym. Na skarżącym ciąży obowiązek alimentacyjny w wysokości 950 zł miesięcznie. Jedynym źródłem utrzymania wnioskodawcy jest pomoc od rodziców. Skarżący wydaje 100 zł miesięcznie na zakup lekarstw. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej prawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim bezrobocie, niepełnosprawność, pozostawanie na utrzymaniu rodziców, brak własnego dochodu i majątku, którym mógłby dysponować, uznano że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.