II SA/Ke 470/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Zielińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 października 2009r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez M.G. odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] o przyznaniu pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2008. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy, przytaczając treść przepisów art. 129 § 1 i 2 kpa, wskazał, że decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] została skutecznie doręczona w dniu 11 marca 2009 r., co potwierdza zwrotne poświadczenie odbioru, a zatem ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 25 marca 2009 r. Odwołanie wniesione w dniu 26 marca 2009 r. zostało zatem złożone z uchybieniem terminu. Organ II instancji podkreślił, że zgodnie z przepisem art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Uwzględniając powyższe oraz wyrok NSA z dnia 17 października 1997 r. w sprawie o sygn. III SA 681/96, w myśl którego w razie wniesienia przez stronę odwołania po terminie, organ odwoławczy obowiązany jest wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania i pozostawić odwołanie bez merytorycznego rozpoznania, Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydał opisane na wstępie postanowienie. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach M.G. zarzucając, że zaskarżone postanowienie jest dla niej niezrozumiałe oraz podniosła szereg merytorycznych zarzutów dotyczących zasadności decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w pisemnych motywach zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola decyzji i innych rozstrzygnięć administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy. Sąd nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną ( art. 134 § 1 u.p.p.s.a.). Przede wszystkim podkreślić należy, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]. Sąd nie badał zatem zgodności z prawem wyżej wskazanej decyzji z [...], a więc wszelkie zarzuty skargi odnoszące się do niej są w niniejszym postępowaniu bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy, w drodze postanowienia stwierdza uchybienie przez stronę terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Warunkiem skuteczności wniesienia przez stronę odwołania jest zachowanie czternastodniowego terminu do jego wniesienia, rozpoczynającego bieg od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 129 § 2 k.p.a.). Organ odwoławczy jest zobowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie od kwestionowanej przez stronę decyzji zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie, a w przypadku uchybienia terminu - do stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Rozpoznanie bowiem odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony na wniosek strony, stanowiłoby rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Bezsporny w niniejszej sprawie pozostaje fakt, iż decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r., zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania, została doręczona pełnomocnikowi skarżącej - jej matce H.G. w dniu 11 marca 2009 r., co potwierdziła własnoręcznym podpisem na zwrotnym poświadczeniu odbioru, znajdującym się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął zatem M.G. w dniu 25 marca 2009r. Pełnomocnik skarżącej nadała natomiast w urzędzie pocztowym pismo zatytułowane "odpowiedź na decyzję: w/w z dnia 6 marca 2009 r.", datowane na dzień 25 marca 2009 r. i będące odwołaniem, dopiero w dniu 26 marca 2009 r., a więc 1 dzień po upływie terminu określonego w art. 129 §2 k.p.a. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 1997 r., SA/Łd 2990/95, niepubl.). W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok NSA z 29 stycznia 1997 r., sygn. akt I SA/Gd 1482/96, LEX nr 29004). Gdy organ II instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. ( wyrok NSA z dnia 15 listopada 1995 r., sygn. akt. SA/Ka 2111/94, LEX nr 27060). Z powyższego wynika, że w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki określone w art. 134 k.p.a. do stwierdzenia przez organ odwoławczy uchybienia przez M.G. terminu do wniesienia odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji organu pierwszej instancji. Oznacza to, że weryfikacja takiej decyzji w postępowaniu odwoławczym nie jest możliwa. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że dotyczą one wyłącznie zasadności decyzji organu I instancji i jak już wyżej wskazano nie mogą być kontrolowane w niniejszym postępowaniu, którego przedmiotem jest jedynie kontrola postanowienia organu II instancji z dnia [...]. Ponieważ wskazane w skardze wnioski i zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 u.p.p.s.a. .