II SA/Ke 474/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobylecka po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. L. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi P. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie przywrócenia klasyfikacji gleboznawczej postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. P. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] w przedmiocie przywrócenia klasyfikacji gleboznawczej. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 lipca 2010 r. doręczonymi w dniu 2 sierpnia 2010 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu w wysokości 200 zł i nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał w dniu 9 sierpnia 2010 r. W dniu 7 sierpnia P. L. złożył na formularzu sądowym wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem Referendarza z dnia 12 sierpnia 2010 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych w całości i ustanowiono radcę prawnego. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w dniu 25 sierpnia 2010 r. pełnomocnikiem skarżącego radcę prawnego Ł. Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 14 września 2010 r. odrzucił skargę P. L. z powodu nieuzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 września 2010 r. Dnia 16 października 2010 r. P. L. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi. Na wezwanie sądu nadesłał w dniu 2 listopada 2010 r. brakujący egzemplarz skargi. We wniosku skarżący stwierdził, że niezachowanie terminu do przedłożenia odpisu skargi wynikło z nieporozumienia z wyznaczonym radcą prawnym z urzędu co do terminu spotkania. Według wnioskodawcy, pełnomocnik po pierwszej rozmowie telefonicznej wyjechał na wypoczynek i nie było możliwości skontaktowania się z nim telefonicznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast art. 87 § 4 p.p.s.a. stanowi, że równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Stosownie do ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych, jeśli strona jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika to przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności także przez tego pełnomocnika (por. wyrok SN z dnia 21 lutego 2002 r., I PKN 903/00, Prokuratura i Prawo Nr 15 z 2003 r.). Nie ma przy tym znaczenia, czy pełnomocnik został ustanowiony z urzędu, czy też z wyboru. W każdym bowiem wypadku pełnomocnik działa w imieniu i na rzecz strony. Działania pełnomocnika należy więc traktować, jak działania samej strony. Pełnomocnik zobowiązany jest do działania z należytą dbałością o interesy swego mocodawcy, a jego zaniedbania obciążają reprezentowaną przez niego stronę. W konsekwencji skoro pełnomocnik strony skarżącej należytej staranności nie zachował, strona nie może powoływać się na brak winy w uchybieniu terminu. Treść wniosku wskazuje, że powodem uchybienia przez P. L. terminu do wniesienia skargi było nieporozumienie co do terminu spotkania z wyznaczonym radcą prawnym z urzędu oraz brak kontaktu telefonicznego z pełnomocnikiem z powodu jego wyjazdu na wypoczynek poza K. Stosownie do treści notatek urzędowych sporządzonych przez pracownika Wydziału Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, radca prawny Ł. Z. zapoznał się z aktami sprawy w dniu 2 września 2010 r. w czytelni akt tutejszego Sądu. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że pełnomocnik skarżącego w dniu 21 września 2010 r. odebrał osobiście odpis postanowienia o odrzuceniu skargi P. L. z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w wyznaczonym terminie. Radca prawny z urzędu ponownie zapoznał się z aktami sprawy w dniu 23 września 2010 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu został złożony osobiście przez skarżącego dopiero w dniu 16 października 2010 r. Zestawienie tych dat jednoznacznie wskazuje, że wniosek został złożony po upływie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia, jaką był brak możliwości kontaktu z pełnomocnikiem z urzędu. Wyznaczony radca prawny z urzędu we wrześniu 2010 r. był obecny w K. i miał możliwość działania, a także skontaktowania się z mocodawcą. Ponadto należy podkreślić, że zgodnie z art. 244 § 2 p.p.s.a. ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Zatem wyznaczony radca prawny z urzędu miał możliwość podjęcia działań związanych z uzupełnieniem braku formalnego skargi, jak również złożenia wniosku do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności bez konieczności osobistego spotkania ze skarżącym. Zgodnie z art. 88 p.p.s.a, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił wniosek P. L. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.