II SA/Ke 475/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Armański po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji przyznającą O. K. zasiłek celowy w listopadzie 2016 r. w kwocie 250 zł jednorazowo. Przesyłka zawierająca tę decyzję, po dwukrotnym awizowaniu, po raz pierwszy w dniu 9 maja 2017 r., nie została podjęta przez stronę. W dniu 14 czerwca 2017 r. O. K. odebrała osobiście kopię ww. decyzji. W dniu 6 lipca 2017 r. O. K. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, za pośrednictwem Kolegium, skargę na ww. decyzję, nadając ją na poczcie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, uznając zawarte w skardze zarzuty za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "Ppsa", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie organ II instancji kierowaną do skarżącej decyzję wysłał na jej prawidłowy adres: [...]. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłka nie została podjęta przez skarżącą. Przepis art. 73 § 4 Ppsa stanowi zaś, że doręczenie takiego pisma uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, tj. czternastu dni od daty złożenia pisma w placówce pocztowej (pierwszego awizowania). W konsekwencji uznać należy, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została doręczona stronie w dniu 23 maja 2017 r., tj. z upływem 14 dni od pierwszego awizowania w dniu 9 maja 2017 r. W aktach sprawy znajduje się wprawdzie potwierdzenie osobistego odbioru przez skarżącą kopii zaskarżonej decyzji w dniu 14 czerwca 2017 r., data ta jednak z uwagi na bezwzględnie obowiązujący charakter art. 73 § 4 Ppsa nie może zostać uznana za datę doręczenia decyzji. Na potwierdzeniu wyraźnie zresztą zaznaczono, że jest to kopia decyzji. Zgodnie z art. 83 § 1 Ppsa terminy oblicza się wg. przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. W myśl art. 111 § 1 Kc termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W niniejszej sprawie tym zdarzeniem było doręczenie decyzji w dniu 23 maja 2017 r. Oznacza to, że ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do Sądu, liczony od dnia 24 maja 2017 r., przypadał 22 czerwca 2017 r. Skarga nadana na poczcie w dniu 6 lipca 2017 r. została zatem wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia i jako taka podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.