II SA/Ke 476/05

Sygnatura akt: II SA/Ke 476/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Chobian, Asesor WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant: Referent stażysta Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2006 r. sprawy ze skargi L. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] numer [...] w przedmiocie : nałożenia grzywny w celu przymuszenia I. uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. Postanowieniem Znak: [...] z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane (Dz.U.2003 Nr.207 poz.2016) po rozpatrzeniu zażalenia L. S. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Znak: [...]nałożył na L. S. grzywnę w wysokości 3.500 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki samowolnie wykonanej wiaty o wymiarach 16.0 m na 5.10 m, zlokalizowanej na terenie posesji w miejscowości M. przy ul. D. K. gm. S., określonego w załączonym tytule wykonawczym - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, że obowiązek rozbiórki samowolnie wybudowanej w 1997 roku wiaty nałożony został decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z dnia [...], a utrzymany w mocy decyzją Wojewody z dnia [...] w sprawie znak [...]. Wobec faktu nie wykonania nakazu określonego w/w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. upomnieniami z dnia 28 marca 2003 roku i 23 sierpnia 2004 roku wezwał L. S. do wykonania rozbiórki samowolnie wybudowanej wiaty. Następnie wszczął postępowanie egzekucyjne wydając tytuł egzekucyjny, a postanowieniem z dnia [...] nałożył grzywnę w celu przymuszenia i jako podstawę wskazał art. 20 § 1 pkt 4, art. 119, art. 121 § 2 i 4 i art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ II instancji w pełni podzielił argumentację organu I instancji, a odnosząc się do zarzutów zażalenia wyjaśnił, iż sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego nie ma wpływu na wykonalność ostatecznej decyzji, a tym samym nie stanowi podstaw do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] złożył L.S., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, argumentując to faktem, iż jest młodym rolnikiem, który prowadzi gospodarstwo rolne i wiata jest mu niezbędna, a ponadto ma trudną sytuacje majątkową i rodzinną. W odpowiedzi na skargę Wojewódzkie Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie z powodów w niej poniesionych. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności aktów i podejmowanych czynności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270) i bierze pod uwagę ujawnione naruszenia prawa niezależnie od treści zarzutów samej skargi. Sąd badając legalność zaskarżonego postanowienia o nałożeniu grzywny uznał, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisu art. 122 § 1 w zw. z art. 27 § 1 pkt. 6 cyt. ustawy. Nie można bowiem uznać, aby organ egzekucyjny skutecznie doręczył zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, który stanowiłby podstawę do wydania zaskarżonego postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Zgodnie z treścią art. 122 § 1 organ egzekucyjny wydając postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia doręcza odpis tytułu wykonawczego (zgodnie z art. 32). Skutkiem doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego jest także możliwość zgłoszenia w terminie 7 dni zarzutów. Zobowiązanemu przysługuje bowiem prawo równoległego zgłoszenia zarzutów oraz wniesienia zażalenia na postanowienie o zastosowaniu grzywny w celu przymuszenia. W zażaleniu na postanowienie o nałożeniu grzywny nie jest dopuszczalne powołanie okoliczności wskazanych w art. 33 (określających podstawy zarzutów). Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku z dnia 7 listopada 2000 roku sygn. I SA/Ke 1187/99 (Lex 45538) tytuł wykonawczy powinien zawierać m.in. wskazanie podstawy prawnej prowadzenia egzekucji administracyjnej (art. 27 § 1 pkt 6). Zatem koniecznym jest w tytule wykonawczym powołanie decyzji administracyjnej, z której wynika egzekwowany obowiązek (ewentualnie podanie aktu prawnego - prawa materialnego, na podstawie którego wydano decyzję administracyjną). W przedmiotowej sprawie w tytule wykonawczym z dnia [..] została wskazana jako podstawa prawna obowiązku decyzja z dnia [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia znak NB [...], zamiast decyzja, z której wynika egzekwowany obowiązek. Natomiast jako akt normatywny, stanowiący podstawę do wydania aktu administracyjnego ustanawiającego obowiązek, powołano ustawę z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Tymczasem z treści postanowienia o nałożeniu grzywny wynika, że podstawą prawną obowiązku jest decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z dnia [...] znak [...], wydana na podstawie art. 48 oraz art. 84 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz.U Nr. 89 poz.414) Sprzeczność pomiędzy treścią zaskarżonego postanowienia o nałożeniu grzywny, a wystawionym tytułem wykonawczym musi spowodować uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia organu I instancji. Ponadto nie można uznać, że tytuł wykonawczy, z którego ma wynikać nałożony obowiązek został skutecznie doręczony, przez co strona nie miała możliwości złożenia zarzutu, a tym samym wydanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia było przedwczesne ( brak podstaw do jego wydania ). Rozpoznając ponownie sprawę organ wyda rozstrzygnięcie mając na uwadze wskazaną oceną prawną. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uchylił zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...].