II SA/Ke 477/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt stały p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Z. M. Z. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt stały. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 lipca 2010 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z adnotacji poczty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, że adresowane do Z. M. wezwanie zostało doręczone w dniu 2 sierpnia 2010 r. E. M. - żonie skarżącego w trybie art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. W rozpatrywanej sprawie termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 9 sierpnia 2010 r. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego, jak również nie nadesłał odpisów skargi w wyznaczonym terminie, co uniemożliwia nadanie sprawie biegu. Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, uniemożliwiając tym nadanie sprawie biegu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.