II SA/Ke 477/15

PostanowienieWSA w Kielcach2015-06-26

Skład orzekający: Renata Detka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może zawiesić postępowanie i wstrzymać wykonanie decyzji o karze pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem do czasu rozstrzygnięcia przez NSA kwestii prawnych dotyczących stosowania przepisów technicznych nienotyfikowanych mimo obowiązku?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny ma prawo zawiesić postępowanie, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym przed NSA. Ponadto, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeśli istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, co w niniejszej sprawie zostało uznane za zasadne ze względu na ryzyko utraty płynności finansowej i upadłości spółki.
Stan faktyczny
Spółka Polska Sp. z o.o. została ukarana karą pieniężną w wysokości 12.000 zł za urządzanie gry na automacie HOT SLOT poza kasynem. Decyzję tę utrzymał w mocy Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołania. Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, wnosząc o uchylenie decyzji lub stwierdzenie jej nieważności, a także o zawieszenie postępowania i wstrzymanie wykonania decyzji ze względu na ryzyko utraty płynności finansowej i groźbę upadłości.
Rozstrzygnięcie
I. Zawiesił postępowanie sądowe. II. Wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Polska Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia: I. zawiesić postępowanie sądowe, II. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z [...], Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez [...] Sp. z o.o. w W. na podstawie art. 220 § 2, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, art. 2 ust. 3, 4 i 5, art. 3, art. 8, art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 12.000,00 zł za urządzenie gier poza kasynem na automacie do gier o nazwie HOT SLOT o nr SHL 02160. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, podsumowując obszerne rozważania, podniósł, że w toku prowadzonego w I instancji postępowania zasadnie stwierdzono, że[...] Sp. z o.o. urządzała gry na automacie HOT SLOT numer SHL 02160 niezgodnie z przepisami ustawy o grach hazardowych, a zatem zasadnym było wymierzenie kary pieniężnej na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze [...] Sp. z o.o. w W. wniosła o uchylenie decyzji z [...] i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, ewentualnie stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości, zawieszenie postępowania do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne WSA w Gliwicach, a także o wstrzymanie wykonania decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący wskazał, że na dzień 13 kwietnia 2015 r. zapłacił kary pieniężne w łącznej wysokości 5.079.683,76 zł, a obecnie wobec spółki toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzenie gier poza kasynem gry. Zdaniem spółki brak wstrzymania wykonania decyzji groziłby utratą jej płynności finansowej, a to skutkowałoby groźbą upadłości spółki czyli sytuacją, której nie da się już odwrócić nawet w przypadku wygrania przez nią sporu i zwrotu jej wyegzekwowanego wcześniej świadczenia. Podniosła też, że obecnie ponosi duże straty nie tylko nie osiągając planowanych zysków, co uniemożliwia zatrzymywanie urządzeń przez Urzędy Celne, ale także ponosząc straty finansowe. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W odniesieniu do interpretacji pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", należy zauważyć, że praktyka sądowa opowiada się za szerokim jego rozumieniem, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia uchwały przez NSA lub wystąpienia do TK z pytaniem prawnym (por. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r. sygn. akt I FZ 248/09; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt II FZ 200/08, LEX nr 505445; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 do art. 125 p.p.s.a. (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze, 2006). Sąd orzekający uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku zawisłej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym sprawy o sygn. akt. II GSK 686/13. W sprawie tej bowiem NSA przesądzi kwestię dotyczącą stosowania przez sądy administracyjne przepisów technicznych, które nie zostały notyfikowane mimo takiego obowiązku, a mają zastosowanie także w niniejszym przypadku. Tak więc mając na względzie jednolitość orzecznictwa w tym zakresie oraz wagę i znaczną liczbę spraw dotyczących przedstawionego wyżej problemu prawnego, w ocenie Sądu postępowanie w niniejszej sprawie powinno zostać zawieszone do czasu wydania przez NSA wyroku w sprawie II GSK 686/13. Mając to wszystko na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I postanowienia – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Orzeczenie z pkt II zostało oparte na art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Rozstrzygając wniosek w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko w sytuacji zaistnienia tych przesłanek, sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym. Nie jest wymagane, żeby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II GSK 2434/11, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Rozpatrując wniosek skarżącej spółki, Sąd nie badał skargi co do jej istoty, natomiast oceniał jedynie ryzyko wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu skarżący przytoczył szereg argumentów przemawiających za uwzględnieniem wniosku, między innymi: znaczną łączną kwotę nałożonych na spółkę kar pieniężnych, inne toczące się w tym przedmiocie postępowania, ryzyko utraty płynności finansowej i ewentualnej upadłości, czy osiąganą stratę z tytułu prowadzonej działalności. W tej sytuacji - w świetle okoliczności faktycznych niniejszej sprawy oraz przedstawionych przez skarżącą spółkę argumentów - Sąd uznał, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, sytuacja strony uległaby poważnej komplikacji wobec problemów z dalszym prowadzeniem działalności gospodarczej. Skoro spółka uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., to istniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzeczono jak w pkt II sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło