II SA/Ke 48/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Małgorzata Rymarz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 marca 2011 r. sprawy ze skargi L.O. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie dofinansowania projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa. Pismem z dnia 22 listopada 2010 r. Departament Funduszy Strukturalnych Urzędu Marszałkowskiego, poinformował C. O. i L. O. – firmę A. w W., że Projekt nr 421 pn. "Budowa pierwszej w Polsce platformy widokowej o wysokości 68 m" złożony do Działania 1.1 "Bezpośrednie wsparcie sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw" w ramach konkursu zamkniętego nr 1.1.4 "Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013", został oceniony pozytywnie i zdobył łącznie 53 punkty. W wyniku takiej oceny oraz z powodu braku dostatecznej ilości środków finansowych dostępnych w ramach w/w konkursu, Projekt nr 421 został umieszczony na liście rezerwowej. W piśmie tym beneficjent został poinformowany o możliwości i sposobie złożenia oraz rozpatrzenia protestu. W szczególności poinformowano go, że protest można złożyć w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia doręczenia informacji o negatywnym rozpatrzeniu wniosku o dofinansowanie. Do powyższego pisma została dołączona Karta Oceny Merytoryczno-Technicznej dla Działania 1.1 RPOWŚ 2007-2013, zawierająca wynik oceny merytoryczno-technicznej w części A i B projektu O.L. "A." o dofinansowanie w ramach RPOWŚ 2007-2013. Z oceny tej wynika, że całkowita wartość wskazanego projektu dotyczącego mikroprzedsiębiorstwa, wynosiła 3.050.000 zł., koszty kwalifikowane 2.500.000 zł., a wnioskowana kwota dofinansowania 1.500.000 zł. W ramach oceny punktowej w części A projekt otrzymał następujące ilości punktów za spełnienie kryteriów: 1. poprawa konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku – 9 na 12 możliwych do uzyskania przy wadze kryterium 3, 2. wzrost innowacyjności przedsiębiorstwa – 16 na 16 przy wadze kryterium 4, 3. deklarowany wkład własny – 0 na 10 przy wadze kryterium 5, 4. projekt opiera się na przeprowadzonej analizie potrzeb i ma pozytywny wpływ na rozwiązanie zidentyfikowanych problemów i barier – 2 na 4 przy wadze kryterium 2, 5. projektodawca posiada zdolność finansową i operacyjną do realizacji inwestycji – 4 na 8 przy wadze kryterium 4, 6. planowane efekty realizacji są proporcjonalne do poniesionych nakładów inwestycyjnych, a wpływ planowanych rezultatów projektu będzie znaczący i trwały w zakresie rozwoju przedsiębiorstwa – 2 na 6 przy wadze kryterium 2, 7. realizacja projektu przyczyni się do utworzenia nowych miejsc pracy – 10 na 10 przy wadze kryterium 5, 8. wpływ projektu na polityki horyzontalne – 4 na 4 przy wadze kryterium 2. W ramach oceny merytoryczno-technicznej w części B projekt otrzymał następujące ilości punktów za spełnienie kryteriów: 1. projekt jest realizowany w jednej z branż kluczowych dla rozwoju regionu – 3 na 15 przy wadze kryterium 3, 2. stopień realizacji przez projekt założeń RSI – 3 na 15 przy wadze kryterium 3. Łącznie projekt A. – L.O. otrzymał 53 punkty na 100 możliwych. W proteście z dnia 2 grudnia 2010 r. A. – L.O. wniosła o ponowne zapoznanie się z jej uwagami do przeprowadzonej oceny merytorycznej i ponowną ocenę projektu w sześciu kryteriach. W kryterium poprawy konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku zarzuciła brak podania w uzasadnieniu oceny jakichkolwiek konkretnych uwag odnośnie oceny konkurencyjności projektu na poziomie "więcej niż jeden powiat/województwo". Jeżeli uznana przez oceniających poprawa konkurencyjności projektu na skalę tylko województwa oznacza zdaniem oceniających, że podobne konstrukcje znajdują się w innych województwach, to protestująca wyjaśniła, że będzie to pierwsza tego typu konstrukcja w Europie, nie licząc dwóch podobnych wież znajdujących się w Paryżu, które zbudowane zostały jako prototypy w celu uzyskania patentu na wynalazek. Konkurencyjność projektu powinna zatem być oceniona w skali kraju i Europy, a nie w skali powiatu i województwa. Odnośnie zarzutu oceniających sprowadzającego się do twierdzenia, że projektodawca nie przedstawił problemów jakie powodują brak możliwości rozwoju firmy w kryterium "projekt opiera się na przeprowadzonej analizie potrzeb i ma pozytywny wpływ na rozwiązanie zidentyfikowanych problemów i barier", protestująca zauważyła, że w biznesplanie punkt 4.2 Opis planowanej inwestycji wymienione zostały w ośmiu punktach problemy (bariery i zagrożenia), które powodują brak możliwości rozwoju firmy. Przyjęty do kalkulacji w wariancie ostrożnym spadek liczby sprzedanych biletów wstępu w latach 2013, 2014 i 2015, zgodny jest z teorią cyklu życia produktu i zasadą nasycenia. Odnosząc się do zarzutu, że planowana inwestycja przyczyni się do powolnego upadku firmy, gdyż największe przychody będą w pierwszych dwóch latach inwestycji, w proteście podniesiono, że w biznesplanie przedstawiono szereg działań, które mają wpłynąć na utrzymanie stałej liczby klientów w kolejnych latach m. in. w ofercie zostaną zaproponowane specjalne programy dla szkół z wiedzy o fizyce, historii Gór Świętokrzyskich oraz K.. Specjalnym programem zostaną również objęte zorganizowane grupy czy spotkania integracyjne firm. Firma wykorzysta również szansę, jaką dają Kieleckie Centrum Targowe i licznie organizowane targi. Odnośnie zarzutu nieprzeanalizowania wpływu warunków atmosferycznych na wielkość przychodów, w proteście zauważono, że w biznesplanie pkt 3.4 Aktualna sezonowość sprzedaży, zawarto dotyczące tego informacje, tj. że firma przewiduje największe dochody w okresie wiosennym i letnim. Ze względu natomiast na zmiany pogodowe w prognozach finansowych założono mniejsze przychody w okresie jesienno - zimowym. Ponadto wyjaśniono, że wieża widokowa A. będzie czynna codziennie niezależnie od pogody, co zapewnia jej konstrukcja oraz technologia wykonania. Kwestionując ocenę w zakresie kryterium: projektodawca posiada zdolność finansową i operacyjną do realizacji inwestycji, dotyczącą uznania, że załączona promesa kredytowa nie zabezpiecza w całości planowanego kredytu, protestująca zauważyła, że załączone do wniosku dokumenty wykazują, że jako źródło finansowania poza środkami własnymi i dotacją wskazano dwa rodzaje kredytu – kredyt obrotowy i inwestycyjny. Promesa opiewa jedynie na kredyt inwestycyjny, bo kredyt obrotowy firma ma zapewniony w ramach posiadanego rachunku i nie wymaga on promesy kredytowej. Odnośnie kryterium "planowane efekty realizacji są proporcjonalne do poniesionych nakładów inwestycyjnych, a wpływ planowanych rezultatów projektu będzie znaczący i trwały w zakresie rozwoju przedsiębiorstwa", protestująca zakwestionowała ocenę przyjmującą nieproporcjonalność tych efektów. W proteście zauważono bowiem, że oceniający nie wzięli pod uwagę amortyzacji, a jedynie zysk netto. Aby bowiem zbadać efektywność inwestycji od strony finansowej, należy dokonać operacji dodania zysku netto i amortyzacji, która jest kosztem (a więc obniża zysk netto), ale nie jest wydatkiem (pozostaje więc w firmie i służy do finansowania celów inwestycyjnych). W zakresie kryterium "projekt jest realizowany w jednej z branż kluczowych dla rozwoju regionu" protestująca zarzuciła brak uzasadnienia przyznania tylko 3 punktów projektowi, który spełnia przesłanki wymienione w "Programie rozwoju turystyki na lata 2007 – 2013" oraz w "Strategii rozwoju turystyki w województwie świętokrzyskim na lata 2006-2014". Odnosząc się do sposobu oceny wskazanego w instrukcji dokonywania oceny punktowej projektu dla części B, protestująca zauważyła, że projekt spełnia wymogi trwałości inwestycji, ponieważ użytkowanie wieży widokowej zaplanowano na wiele lat, a planowane przychody zapewniają funkcjonowanie firmy w długim okresie czasu. Projekt wpływa na sektor przedsiębiorczości w regionie, ponieważ jego realizacja rozpocznie długotrwałą współpracę pomiędzy firmą A. – L.O., a Politechniką, dotyczącą zaspokajania potrzeb edukacyjnych Politechniki i realizacji wspólnych projektów służących rozwojowi K.. Zdaniem protestującej projekt wpisuje się również w zakres identyfikacji projektu z województwem. Już bowiem na etapie wstępnej analizy projekt został pozytywni przyjęty przez media regionalne oraz portale internetowe. Do firmy zwrócił się też przedstawiciel Departamentu Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego z propozycją nawiązania współpracy w zakresie promowania innowacyjności regionu , co też świadczy o identyfikacji projektu z województwem i promocji. Odnosząc się do kryterium "Stopień realizacji przez projekt założeń RSI", autor protestu powołał się na pełny opis wpływu projektu na RSI w biznesplanie pkt 5 Komentarze i uwagi własne beneficjenta. Nawiązując do tego dokumentu zauważono, że projekt charakteryzuje się innowacyjnością na skalę Europejską. Projekt spełnia wszystkie elementy przedstawione w misji RSI, a więc podniesie konkurencyjność regionu poprzez zaoferowanie konkurencyjnej usługi, utworzy stałe miejsca pracy oraz zwiększy zdolność firmy do absorpcji i inicjowania nowych technologii. Pismem z dnia 30 grudnia 2010 r. Departament Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa poinformował wnioskodawcę, że po analizie przesłanych dokumentów, tj. złożonej dokumentacji projektowej, odwołania od decyzji o umieszczeniu projektu na liście rezerwowej oraz zapisów odpowiednich przepisów prawa, podtrzymał decyzję Zastępcy Dyrektora Departamentu Funduszy Strukturalnych. W uzasadnieniu Instytucja Zarządzająca odniosła się do zarzutów protestu dotyczących poszczególnych kryteriów oceny projektu. Odnośnie oceny w zakresie poprawy konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku podniesiono, że wnioskodawca w projekcie nie udowodnił, że obszar oddziaływania projektu będzie obejmował cały kraj oraz Europę, co dopiero pozwoliłoby na przyznanie wyższej oceny punktowej. Stwierdzenie w biznesplanie, że na chwilę obecną ze względu na ochronę patentową nie ma podobnych produktów w Europie oceniający uznali za danie do zrozumienia, że w innych częściach Polski czy w Europie w najbliższym czasie mogą powstać podobne obiekty, przez co projektodawca nie jest, ani nie pozostanie monopolistą w branży tego typu konstrukcji. Odwołanie się do stale powiększającej się liczby turystów, rozrostu sektora biznesowego w Kieleckim Centrum Targowym i liczby klientów robiących zakupy w Centrum Handlowym, oceniający nie uznali za mające wpływ dla poprawy konkurencyjności przedsiębiorstwa L.O., z uwagi na cykliczność imprez handlowych , co powoduje, że przyjeżdżają na nie ciągle ci sami wystawcy. Również klienci Galerii Echo to również stale powracająca grupa ludzi. Zauważono ponadto, że wiele polskich miast ma już swoje platformy widokowe. Uzasadniając podtrzymanie oceny w zakresie kryterium 4 - projekt opiera się na przeprowadzonej analizie potrzeb i ma pozytywny wpływ na rozwiązanie zidentyfikowanych problemów i barier, instytucja zarządzająca podważyła wyliczenia wnioskodawcy dotyczące liczby potencjalnych klientów wywodzących się spośród kupujących w Centrum Handlowym. Oceniający zauważyli bowiem ponownie, że zdecydowana większość kupujących, to te same osoby robiące tam regularnie zakupy. Ponadto ilość klientów takich centrów podawana przez galerie handlowe jest często oparta na wysoce ogólnikowych danych. Zarzucono również wnioskodawczyni, że nie podała jakiejkolwiek informacji odnośnie tego, w jaki sposób zamierza powstrzymać zaplanowany przez samą wnioskodawczynię trend spadkowy. I czy w ogóle zamierza podjąć działania w celu utrzymania "poziomu docelowego". Podtrzymując punktację w kryterium 5 - projektodawca posiada zdolność finansową i operacyjną do realizacji inwestycji, Instytucja Zarządzająca powtórzyła wcześniejszy zarzut, że promesa kredytowa stanowiąca załącznik do wniosku dotyczy kredytu opiewającego jedynie na 575.000 zł, podczas gdy według pkt 4-7 biznesplanu wnioskodawcy, kredyt bankowy mający stanowić zewnętrzne finansowanie projektu ma być udzielony w wysokości 1.125.000 zł. W efekcie nie można przyjąć, aby zdolność finansowa wnioskodawcy do przeprowadzenia inwestycji w planowanym zakresie nie budziła u oceniających żadnych zastrzeżeń. Odnośnie kryterium 6 - planowane efekty realizacji są proporcjonalne do poniesionych nakładów inwestycyjnych, a wpływ planowanych rezultatów projektu będzie znaczący i trwały w zakresie rozwoju przedsiębiorstwa, Instytucja Zarządzająca wyjaśniła, że największe wątpliwości budzi u niej fakt spadku liczby klientów przewidziany w pkt 3-6 biznesplanu wnioskodawczyni; z 100.000 sprzedanych biletów w 2011 i 2012 roku, do 90.000 w 2013 i 80.000 w latach 2014 i 2015. Efektem takiej sytuacji będzie bowiem spadek przychodów z inwestycji, co może świadczyć o fakcie, że całą inwestycja stanie się w krótkim czasie nierentowna. Zastrzeżenia wzbudziły też podane we wniosku o dofinansowanie dodatkowe wskaźniki produktu: przy wartości zakupionych środków trwałych i/lub aktywów materialnych – 3.050.000 zł, zostaną utworzone tylko 4 miejsca pracy oraz wprowadzone jedynie dwie nowe usługi. Uzasadniając podtrzymanie oceny merytoryczno-technicznej w części B, Kryterium 1 - projekt jest realizowany w jednej z branż kluczowych dla rozwoju regionu, Zarząd Województwa uznał, że przedmiotowy projekt mógłby zostać zrealizowany w jednej z branż kluczowych dla rozwoju regionu, tj. w turystyce wskazanej w "Strategii rozwoju województwa" oraz "Regionalnej Strategii Innowacji". Ponieważ jednak projekt nie przewiduje zastosowania w nim surowców mineralnych, ani też wnioskodawca powołując się na współpracę z Politechniką nie informuje dokładnie, jak ta współpraca będzie wyglądać, nie wiadomo, "czy studenci podczas prac montażowych będą odbywać praktyki na terenie budowy, czy też będzie to całkiem inna forma kooperacji. Ponadto brak jest jakiegokolwiek dokumentu mogącego poświadczyć fakt współpracy pomiędzy wnioskodawcą, a Politechniką . Wyjaśniając przyczyny podtrzymania oceny projektu według kryterium 2 - stopień realizacji przez projekt założeń RSI, Zarząd Województwa wyjaśnił, że innowacyjność konstrukcji platformy widokowej jest jedynym elementem, za który przyznano punkt w ramach tego kryterium. Więcej punktów nie przyznano, ponieważ projekt nie wpływa pozytywnie na sektor ochrony środowiska – nie jest to budowa oczyszczalni ścieków czy elektrowni wiatrowej, niska jest efektywność projektu, wskaźnik przedsiębiorczości w gminie K. jest jednym z najwyższych w całym regionie, a stopa bezrobocia w mieście K. jest najniższa w województwie. W skardze na powyższą ocenę Zarządu Województwa wyrażoną w informacji z dnia 30 grudnia 2010 r., A. – L.O. wniosła o uchylenie informacji, z uwagi na to, że została ona wydana z rażącym naruszeniem przepisów: - ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, - rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych, - Regulaminu konkursu zamkniętego nr 1.1.4 dla mikro przedsiębiorstw ogłaszanego w ramach Osi Priorytetowej i Działania 1.1 Bezpośrednie wsparcie sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 – 2013, - ustawy o rachunkowości. W uzasadnieniu skargi zarzucono zaniżenie punktacji w następujących kryteriach oceny merytoryczno-technicznej: poprawa konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku, projekt opiera się na przeprowadzonej analizie potrzeb i ma pozytywny wpływ na rozwiązanie zidentyfikowanych problemów i barier, projektodawca posiada zdolność finansową i operacyjną do realizacji inwestycji, planowane efekty realizacji są proporcjonalne do poniesionych nakładów inwestycyjnych, a wpływ planowanych rezultatów projektu będzie znaczący i trwały w zakresie rozwoju przedsiębiorstwa, projekt jest realizowany w jednej z branż kluczowych dla rozwoju regionu, stopień realizacji przez projekt założeń RSI. Ponadto zarówno w Karcie oceny merytoryczno-technicznej wniosku o dofinansowanie projektu, jak i w odpowiedzi na protest nie znalazło się należyte uzasadnienie przyznanej ilości punktów, a instytucja Zarządzająca nie odniosła się do wszystkich uwag zawartych w proteście. W uzasadnieniu zarzutów dotyczących oceny w zakresie poprawy konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku skarżąca podniosła, że jej oferta z uwagi na unikatowy, niszowy charakter przyciągnie nabywców - turystów z kraju i z zagranicy. Pierwszeństwo oferowania na rynku nowego produktu umożliwi skuteczną konkurencję. Rozpatrując protest organ nie odniósł się do szczegółowo uzasadnionych twierdzeń, iż wprowadzenie nowych usług poprawi konkurencyjność na rynku krajowym i europejskim. W szczególności nie wskazano obszaru, na jakim – w opinii organu – powszechne są przewidziane w projekcie urządzenia. Odniesienie się przez organ do możliwego powstania w przeszłości podobnych urządzeń jako uzasadnienia braku konkurencyjności w skali kraju/Europy, skarżąca uznała za wadliwe, ponieważ ocena powinna być dokonywana na dzień składania wniosku, a nie wybiegać w przyszłość. Uzasadniając kwestionowanie oceny w zakresie kryterium "projekt opiera się na przeprowadzonej analizie potrzeb i ma pozytywny wpływ na rozwiązanie zidentyfikowanych problemów i barier", skarżąca zarzuciła, że instytucja zarządzająca nie dostrzegła, iż w biznesplanie punkt 4.2 - Opis planowanej inwestycji, wymienione zostały w ośmiu punktach problemy (bariery i zagrożenia), które powodują brak możliwości rozwoju firmy. Mimo tego, że zgodnie z informacją znajdującą się na karcie oceny, największą liczbę punktów otrzymają projekty, w których zarówno analiza, jak i wyciągnięte na jej podstawie wnioski dotyczące zidentyfikowanego katalogu barier i przeszkód rozwojowych nie budzą u oceniającego żadnych wątpliwości, oceniający nie wymienili swoich wątpliwości, a jedynie podali informacja sprzeczne z informacjami znajdującymi się w biznesplanie. Oznacza to w ocenie skarżącej, że ocena została dokonana niezgodnie z art. 25 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Odnosząc się do zarzutu, że planowana inwestycja przyczyni się do powolnego upadku firmy, gdyż największe przychody będą w pierwszych dwóch latach inwestycji, skarżąca wyjaśniła, że w biznesplanie przedstawiła szereg działań, które mają wpłynąć na utrzymanie stałej liczby klientów, które to działania zostały przypomniane w uzasadnieniu protestu. Powołała się również na informację zawartą w biznesplanie, że realizacja inwestycji rozpocznie długotrwałą współpracę pomiędzy firmą A. – L. O., a Politechniką. Wyjaśniła, że prognozy przyjęte w biznesplanie obejmują jedynie okres do 2015 roku zgodnie z wzorem dokumentacji zamieszczonej w ogłoszeniu o konkursie. Od roku 2015 prognozuje utrzymanie stałej liczby klientów. Odnośnie zarzutu nieprzeanalizowania wpływu warunków atmosferycznych na wielkość przychodów, autor skargi powtórzył argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu protestu wskazującą na dostrzeżenie tego ograniczenia w biznesplanie. W uzasadnieniu zarzutów dotyczących oceny zdolności finansowej i operacyjnej do realizacji inwestycji, skarżąca powtórzyła zarzuty z protestu, dotyczące nieuwzględnienia przez oceniających zamiaru uzyskania przez skarżącą kredytu obrotowego na pokrycie kosztów podatku VAT w kwocie 550.000 zł, który zostanie spłacony w roku jego otrzymania, który to kredyt firma skarżącej ma zapewniony w ramach posiadanego w banku rachunku, przez co nie wymaga on promesy bankowej. Ponadto skarżąca zauważyła, że program daje możliwość otrzymania zaliczki, przez co własne źródła finansowania firmy skarżącej (tj. posiadane przez firmę wraz z kredytem), w połączeniu z zaliczkami z Regionalnego Programu Operacyjnego są wystarczające dla sfinansowania projektu. Skarżąca zarzuciła także, że w dokumentacji projektowej nie znalazła się informacja, jaka część inwestycji powinna być sfinansowana kredytem, a jaka źródłami własnymi oraz zaliczką otrzymaną na finansowanie projektu, przy czym zaliczka została wskazana zgodnie z informacjami wskazanymi we wzorze umowy o dofinansowanie. Kwestionując ocenę w zakresie kryterium "planowane efekty realizacji są proporcjonalne do poniesionych nakładów inwestycyjnych, a wpływ planowanych rezultatów projektu będzie znaczący i trwały w zakresie rozwoju przedsiębiorstwa", skarżąca zarzuciła, że oceniający nie dokonali podstawowej operacji jaką jest dodanie zysku netto i amortyzacji, która jest kosztem (a więc obniża zysk netto), ale nie jest wydatkiem (pozostaje więc w firmie i służy do finansowania celów inwestycyjnych). Do 2015 r. koszty amortyzacji osiągną prawie poziom zysku netto, w wyniku czego przychody w ciągu 5 lat przekroczą kwotę 5 mln. zł. Zysk netto na poziomie 2.499.930 zł. w stosunku do kosztów projektu wynoszących netto 2.500.000 zł (VAT podlega zwrotowi), daje w ocenie skarżącej wystarczający obraz, w jakim czasie inwestycja się zwróci i jak należy ocenić rozwojowość firmy. Ponadto wartość dodana projektu to nie tylko zyski finansowe z projektu, ale również efekty ekonomiczne takie jak wzrost zatrudnienia, podniesienie atrakcyjności turystycznej miasta i rozpoznawalności w kraju i Europie. Skarżąca zauważyła również, że dotacja, o którą się stara jest w prognozach finansowych traktowana jako dodatkowe źródło finansowania (pozostałe przychody zgodnie z wzorem dokumentacji zamieszczonej do konkursu), dlatego nie jest dla niej zrozumiałe, dlaczego efektywność projektu jest oceniana bez jej uwzględnienia. Skarżąca podniosła także, że projekt budowy wieży widokowej A. należy do jednej z branż kluczowych rozwoju regionu, tj. turystyki. Przytaczając treść opisu funkcjonowania wieży A., skarżąca zauważyła, że jej firma zamierza stale rozwijać swój produkt poprzez wprowadzanie nowych urządzeń identyfikujących produkt, m. in. zamierza wyposażyć balon będący częścią platformy widokowej, w urządzenie techniczne zmieniające czaszę balonu w barometr K., a także wyposażyć go w kamery. Przy zmianie ciśnienia atmosferycznego barwa balonu powinna się zmieniać. Skarżąca wyraziła zdziwienie otrzymaniem w omawianym kryterium zaledwie 3 punktów, skoro w strategii rozwoju turystyki w województwie świętokrzyskim na lata 2006- 2014 zawarto informację, że ogólny kierunek w jakim powinno podążać województwo świętokrzyskie to atrakcyjny, innowacyjnie zaprogramowany przemysł turystyczny i przetwórstwo. Skarżąca uznała również, że projekt w znacznym stopniu wpływa na sektor przedsiębiorczości w regionie, bo realizacja inwestycji rozpocznie długotrwałą współpracę pomiędzy firmą A. – L. O., a Politechniką. Ponadto firma zamierza również rozpocząć współpracę z domami mediowymi zajmującymi się sprzedażą dużych powierzchni reklamowych. Poprzez umieszczenie na balonie wielu atrakcji, np. barometr K., kamery, firma chce też współpracować z lokalnymi gazetami oraz telewizją. Skarżąca uważa również, że projekt wpisuje się w zakres identyfikacji projekt z województwem, bo platforma będzie widoczna z wielu kilometrów i zwłaszcza w nocy, kiedy będzie oświetlona poprzez specjalny system oświetleniowy, będzie stanowić atrakcję regionu. Projekt stworzy również 4 nowe miejsca pracy nie zagrożone sezonowością, na które będą mogły być przyjęte osoby niepełnosprawne. Kontakt pracowników z nowymi technologiami zarządzania przedsiębiorstwem oraz sterowania platformą, przyczyni się do zwiększenia świadomości i znajomości dziedziny informatyki. W ten sposób utworzone miejsca pracy będą spełniać kryteria miejsc pracy wysokiej jakości. Kwestionując ocenę w zakresie kryterium stopnia realizacji przez projekt założeń RSI, skarżąca wskazała na brak konsekwencji oceniających, którzy w kryterium innowacyjności projektu w części A oceny przyznają maksymalną ilość punktów, podczas gdy w drugim kryterium w części B, także odnoszącym się do innowacyjności, przyznają jedynie minimalną ilość punktów. Skarżąca zarzuciła też, że ocena niskiej efektywności projektu jest subiektywna, ponieważ w dokumentacji projektowej nie ma informacji o liczbie wprowadzonych nowych usług, kwocie inwestycji i obowiązku zatrudnienia określonej liczby osób, jako ścisłych kryteriów otrzymania określonej liczby punktów. W dokumentacji programowej nie ma również informacji, jaki wskaźnik bezrobocia oraz jaka struktura przedsiębiorczości gwarantują określoną liczbę punktów. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie w całości i odniósł się do zarzutów w niej wskazanych. Odnośnie kryterium 1: poprawa konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku, zauważono, że na obszarze Polski oraz w całej Europie występują obiekty, które same w sobie nie są platformami widokowymi o wysokości 68 m, lecz z powodzeniem spełniają taką samą funkcję. Ponadto krajobraz najbliższej okolicy miasta K. nie stanowi wyjątkowej atrakcji przyciągającej turystów z kraju i z zagranicy. Ponadto rozpoczęty ostatni etap rozbudowy Centrum Kongresowego Targów przywiduje budowę obiektu podobnego do inwestycji objętej wnioskiem (57-metrowa wieża widokowa z salą bankietową). Spośród wątpliwości wyrażonych pod adresem przedmiotowego projektu z punktu widzenia kryterium 4: projekt opiera się na przeprowadzonej analizie potrzeb i ma pozytywny wpływ na rozwiązanie zidentyfikowanych problemów i barier, w odpowiedzi na skargę uznano, że najwięcej wątpliwości budzi uwzględniony w biznesplanie spadek sprzedaży biletów na lot balonem, co rodzi podejrzenie, że cała inwestycja będzie nierentowna. W ocenie organu jest to najważniejszy problem, który nie został zidentyfikowany obok wymienionych w skardze. Skarżąca natomiast w ramach złożonej dokumentacji aplikacyjnej nie przewiduje podjęcia jakichkolwiek działań, zmierzających do zmiany polityki funkcjonowania jej firmy w celu utrzymania poziomu docelowego, jakim jest wysokość 80.000 sztuk kart wstępu sprzedawanych w roku 2014 i w latach następnych. Przewidywany spadek sprzedaży kart wstępu daje również do zrozumienia oceniającym, że wpływ zamierzonych rezultatów przedsięwzięcia nie będzie znaczący, ani trwały, co ma znaczenie dla oceny projektu z punktu widzenia kryterium 6: planowane efekty realizacji są proporcjonalne do poniesionych nakładów inwestycyjnych, a wpływ planowanych rezultatów projektu będzie znaczący i trwały w zakresie rozwoju przedsiębiorstwa. Odnośnie zarzutów dotyczących kryterium 5: projektodawca posiada zdolność finansową i operacyjną do realizacji inwestycji, organ zauważył, że ponieważ spłata kredytu obrotowego (czyli kredytu udzielonego przez bank komercyjny w ramach rachunku bieżącego firmy wnioskodawcy prowadzonego w tym banku), następuje z rachunku bieżącego kredytobiorcy, to załączenie wyciągu z przedmiotowego rachunku poświadczającego odpowiednio wysoką kwotę gwarantującą spłatę zaciągniętego przez projektodawcę zobowiązania wobec instytucji bankowej, z całą pewnością rozwiałoby wszelkie wątpliwości oceniających, co do zdolności finansowej składającego skargę. Odnośnie części B oceny merytoryczno-technicznej, kryterium 1 - projekt jest realizowany w jednej z branż kluczowych dla rozwoju regionu, wyjaśniono, że Zarząd Województwa przyznał punkt jedynie za trwałość inwestycji. Odnośnie pozostałych elementów branych pod uwagę w tym kryterium, organ uznał że projekt nie spełnia żadnego z nich. Nie przewiduje bowiem zastosowania surowców mineralnych, projektodawca nie przewidział współpracy, która miałaby wpływ na sektor przedsiębiorczości, oprócz możliwości wykorzystania samej wieży w celach reklamowych, realizacja projektu nie przyczyni się sama w sobie do promocji regionu. Wyjaśniając przyznanie punktacji w zakresie kryterium 2 części B - stopień realizacji przez projekt założeń RSI, organ podał, że projekt otrzymał punkt jedynie za jego innowacyjny charakter. Więcej punktów nie mógł dostać, ponieważ realizacja projektu nie przyczyni się do poprawy ochrony środowiska, efektywność projektu jest wyjątkowo mała, wskaźnik bezrobocia jest najniższy w całym regionie, struktura przedsiębiorczości w gminie K. jest dość mocno zróżnicowana, a wskaźnik przedsiębiorczości jest najwyższy w całym województwie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, częściowo z przyczyn w niej wskazanych. Możliwość kontroli sądowo-administracyjnej oceny projektów zgłaszanych do dofinansowania w ramach regionalnych programów operacyjnych realizujących cele zawarte w narodowej strategii spójności i strategiach rozwoju, została wprowadzona z dniem 20 grudnia 2008 r. na podstawie ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz.U. Nr 216/08 poz. 1370). W wyniku tej nowelizacji do ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zwanej dalej ustawą (Dz. U. Nr 227/06 poz. 1658 ze zm.) dodano między innymi artykuły 30c – 30e. W przepisach tych przewidziano możliwość wniesienia przez wnioskodawcę, którego projekt został oceniony negatywnie, a następnie podlegał procedurze odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, która również dała wynik negatywny - skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w ustawie. Stosownie do treści art. 30 c ust. 1 w zw. z art. 30 g ustawy, przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest informacja otrzymywana przez wnioskodawcę dotycząca negatywnego wyniku procedury odwoławczej, która to informacja nie jest decyzją administracyjną. Kontrola sądowo- administracyjna sprawowana jest zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), według którego sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Sądowa kontrola legalności zaskarżonego aktu sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, lecz sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 p.p.s.a. w zw. z art. 30e ustawy). Zgodnie z art. 30c ust. 3 ustawy, w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Przed przystąpieniem do merytorycznej kontroli we wskazanym zakresie, obowiązkiem sądu jest zbadanie warunków formalnych dopuszczalności skargi, określonych w art. 30c ust. 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem natomiast, skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (tj. pisemnej informacji o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego), bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, tj. informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej. Skarga podlega opłacie sądowej. Z akt niniejszej sprawy, a zwłaszcza z dowodu doręczenia skarżącej pisma z dnia 30 grudnia 2011 r. przesłanego na żądanie Sądu przez organ jednoznacznie wynika, iż L. O. złożyła skargę w ustawowym terminie, po wyczerpaniu środków odwoławczych i otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, jak również załączyła do skargi wymaganą dokumentację oraz uiściła stosowny wpis sądowy. Tym samym, wobec spełnienia wszystkich ustawowych wymogów, przedmiotowa skarga mogła być przedmiotem merytorycznej kontroli. Określając zakres tej kontroli wynikający z treści cytowanego art. 30 c ust. 3 ustawy, należy pamiętać, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do przyznania określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, a może jedynie - stwierdzając że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo - przekazać sprawę instytucji zarządzającej do ponownego rozpatrzenia, a więc do ponownej oceny wniosku, przy czym instytucja ta będzie związana oceną prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku (art. 153 ustawy p.p.s.a. w zw. z art. 30e ustawy). Na gruncie niniejszej sprawy, oprócz cytowanej ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zastosowanie znajdują: - Regulamin konkursu zamkniętego nr 1.1.4. dla mikroprzedsiębiorstw ogłaszanego w ramach Osi Priorytetowej I - Działania 1.1 "Bezpośrednie wsparcie sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 – 2013 kierowanego wyłącznie do mikro przedsiębiorstw, przyjętego Uchwałą nr 2627/10 Zarządu Województwa z dnia 26 maja 2010 r. w sprawie przyjęcia Regulamin konkursu zamkniętego nr 1.1.4., - Kryteria wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 – 2013 (załącznik do Szczegółowego opisu osi priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007 – 2013, przyjętego uchwałą Zarządu Województwa z dnia 12 marca 2008r. nr 798/08). Szczegółowa analiza oceny projektu dokonanej na skutek rozpatrzenia protestu prowadzi do następujących wniosków. Odnośnie kryteriów szczegółowych oceny merytoryczno-technicznej części A wymienionych pod Lp: 2 (wzrost innowacyjności przedsiębiorstwa), 7 (realizacja projektu przyczyni się do utworzenia nowych miejsc pracy), 8 (wpływ projektu na polityki horyzontalne), projekt otrzymał maksymalną liczbę punktów, w związku z czym ani w proteście, ani w skardze nie znalazły się żadne zarzuty. Również Sąd nie stwierdził w tym zakresie żadnych naruszeń prawa. Odnośnie kryterium wymienionego pod Lp. 3 (deklarowany wkład własny), projekt nie otrzymał żadnych punktów, ponieważ wnioskodawczyni zadeklarowała minimalny wkład własny. Ocena taka nie była kwestionowana ani w proteście, ani w skardze. Sąd także nie znalazł podstaw do jej podważenia. Zarzuty sformułowane w proteście i w skardze dotyczyły natomiast pozostałych szczegółowych kryteriów oceny merytoryczno-technicznej części A oraz obu kryteriów oceny merytoryczno-technicznej części B. Część z nich zasługiwała na uwzględnienie z uwagi na dokonanie oceny w sposób naruszający prawo. Odnosząc się do takich naruszeń należy zauważyć, że ocena dokonana przez Instytucję Zarządzającą musi być dokonywana w sposób zgodny z Instrukcją dokonywania tej oceny. Powinna również odnosić się do wszystkich aspektów tej oceny. Nie może też być sprzeczna z wnioskami, jakie należy wysnuć na podstawie wskazanych sposobów oceny, a także innych dokumentów, na które instrukcja się powołuje. Zgodnie z Instrukcją dokonywania oceny punktowej projektu dla części B, w kryterium 1 – projekt jest realizowany w jednej z branż kluczowych dla rozwoju regionu, Zarząd Województwa oceniając projekt bierze głównie pod uwagę następujące elementy związane z realizacją projektu w danej branży uznanej za kluczową i wykazanej w strategii rozwoju województwa oraz RSI: trwałość inwestycji, wpływ projektu na sektor przedsiębiorczości w regionie (możliwość kooperacji, inne formy współpracy), wykorzystanie surowców mineralnych i identyfikację projektu z województwem – promocję. Nie ulega wątpliwości, że przedmiotowy projekt został uznany przez Instytucję Zarządzającą za realizowany w jednej z branż uznanych za kluczowe w województwie świętokrzyskim, tj. w branży turystycznej. Niekwestionowane było też przyznanie temu projektowi punktów za element trwałości, która jest bezdyskusyjna. Nie było też wątpliwości co do tego, że realizacja projektu nie wpłynie na wykorzystanie surowców mineralnych, w związku z czym z tego tytułu projekt nie mógł otrzymać dodatkowych punktów. Odnośnie natomiast pozostałych wymienionych w instrukcji elementów oceny, ani w karcie oceny merytoryczno-technicznej, ani też w uzasadnieniu rozstrzygnięcia Instytucji Zarządzającej z dnia 30 grudnia 2010 r. nie znalazły się jakiekolwiek wywody, które by pozwoliły na weryfikację przyczyn, dla których projekt nie uzyskał dodatkowych punktów. W karcie oceny merytoryczno-technicznej nie ma w tym zakresie żadnego wyjaśnienia, a tylko podany jest kolejny sposób oceny projektów z punktu widzenia tego kryterium, komunikujący, że "Najwyżej punktowane będą projekty w branżach zidentyfikowanych jako mające największy wpływ na rozwój gospodarczy regionu (m. in. poprzez generowani wysokiej jakości miejsc pracy oraz wykorzystanie nowych technologii. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu po przytoczeniu punktu 3-1.6 biznesplanu dotyczącego zamierzonego rozpoczęcia współpracy z Politechniką stwierdzono natomiast jedynie, że wnioskodawca nie poinformował dokładnie, jak ta współpraca będzie wyglądać, więc nie wiadomo, czy studenci podczas prac montażowych będą odbywać praktyki na terenie budowy, czy też będzie to całkiem inna forma kooperacji. Ponadto zarzucono, że brak jest jakiegokolwiek dokumentu mogącego poświadczyć współpracę pomiędzy wnioskodawcą, a Politechniką . Odnosząc się do takiego uzasadnienia oceny projektu w zakresie kryterium 1 część B należy zauważyć, że przytoczone w całości wywody nie zawierają żadnych uwag na temat tego, czy projekt spełnia wymogi identyfikacji projektu z województwem – promocji. Odnośnie wpływu projektu na sektor przedsiębiorczości w regionie, oceniający - nie kwestionując co do zasady że postulowana przez wnioskodawcę współpraca z Politechniką spełnia ten wymóg – podważyli jedynie brak informacji o szczegółach tej współpracy oraz brak dokumentów potwierdzających fakt jej nawiązania. Odnośnie tych wątpliwości należy zauważyć, że w punkcie 3.1.6 biznesplanu dołączonego do wniosku wskazano, że współpraca zostanie nawiązana począwszy od budowy wieży do momentu jej uruchomienia, a będzie polegać na tym, że opracowana technologia będzie wykorzystywana przez Politechnikę do prowadzenia zajęć ze studentami, a wieża po wybudowaniu ma być wykorzystywana do prowadzenia prac badawczych oraz badań akademickich. Oceniający nie zauważyli również, że firma A. – L. O. zamierza rozpocząć współpracę z domami mediowymi zajmującymi się sprzedażą dużych powierzchni reklamowych, o czym również mowa w biznesplanie. Ponadto przez umieszczenie na balonie atrakcji w postaci barometru K. czy kamery, firma zamierza współpracować z lokalnymi gazetami i telewizją. Takie zamierzenia ujawnione przez wnioskodawcę na etapie składania wniosku i w proteście, świadczące w ocenie Sądu o spełnieniu przez projekt warunku wpływu projektu na sektor przedsiębiorczości w regionie, wymagały odniesienia się do nich przez oceniających, co jednak nie nastąpiło. Odnośnie pominiętej w ocenie kwestii identyfikacji projektu z województwem, Sąd wyraża pogląd, że jego spełnienie może nastąpić nie tylko na etapie realizacji projektu, ale przede wszystkim w trakcie eksploatacji wybudowanej wieży widokowej. Wydaje się, że wieża ta dzięki swej wielkości, innowacyjności i położeniu ma wszelkie szanse na jej identyfikowanie z województwem świętokrzyskim oraz na jego promocję. O takiej ocenie przedmiotowego projektu świadczy też treść pisma J.J. z Departamentu Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa z dnia 8 czerwca 2010 r. dołączonego do wniosku – załącznik nr 19 (a więc Departamentu, w którym sporządzono informację z dnia 30 grudnia 2010 r. o nieuwzględnieniu protestu strony), w którym w niemal entuzjastycznym tonie wypowiedziano się na temat innowacyjnego i promocyjnego znaczenia projektu w województwie oraz zaproponowano współpracę, w ramach której wieża widokowa A., będzie miała szansę stać się sztandarowym punktem kampanii informacyjno-promocyjnej dotyczącej realizowanego przez Departamentu Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego projektu w ramach PO Kapitał Ludzki. Zadeklarowano też, że na spotach, zdjęciach, banerach promujących System Innowacji pojawi się również wizerunek przedmiotowej inwestycji, a materiały te będą obecne w dużych mediach tradycyjnych, Internecie i innych atrakcyjnych metodach przekazu. W świetle treści tego pisma zaskakujące i niezrozumiałe jest nieprzyznanie przedmiotowemu projektowi jakichkolwiek punktów za promocję i identyfikację projektu z województwem. Przyznanie w ramach tego kryterium punktów tylko za trwałość inwestycji kłóci się również z przytoczoną wyżej uwagą zawartą w Karcie oceny projektu. Wydaje się bowiem, że wskazane w tej uwadze parametry, tj. generowanie wysokiej jakości miejsc pracy oraz wykorzystanie nowych technologii - przedmiotowy projekt spełnia. Analizując ocenę projektu według kryterium 2 części B oceny (stopień realizacji przez projekt założeń Regionalnej Strategii Innowacji), należy zauważyć, że również ona nie była kompletna. Brakło bowiem oceny z punktu widzenia struktury przedsiębiorczości w gminie. Sąd wyraża również pogląd, że z Regionalnej Strategii Innowacji Województwa wynika, że największe znaczenie przy ocenie z punktu widzenia stopnia realizacji przez projekt założeń RSI, powinien mieć innowacyjny charakter projektu, co do którego w odniesieniu do projektu wieży widokowej A. nie było w sprawie wątpliwości. Przechodząc do oceny projektu w części A kryterium 1 - poprawa konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku, należy wyrazić pogląd, iż wobec braku jednoznacznego określenia kryteriów tej oceny instytucja zarządzająca, orzekając w zakresie przyznania wnioskowi o dofinansowanie określonej liczby punktów, opiera się na swobodnej ocenie zbliżonej w swym charakterze do instytucji uznania administracyjnego. To zaś oznacza, iż na instytucji zarządzającej spoczywa ciężar należytego uzasadnienia zajętego stanowiska, tj. z jakich powodów projektowi przyznano taką, a nie inną liczbę punktów. Powinność ta skorelowana jest z obowiązkiem instytucji zarządzającej, polegającym na rozważeniu wszelkich okoliczności niezbędnych do podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia. Wszystko to ma na celu rozdzielenie funduszy na dofinansowanie określonych projektów w taki sposób, aby dotarły one do podmiotów, których przedsięwzięcia oddziaływają pod względem konkurencyjności w jak najszerszym zakresie terytorialnym. Ponieważ przedstawione wymogi dokonana ocena spełnia, Sąd nie znalazł podstaw do jej kwestionowania. Jedyna wątpliwość dotyczy poglądu wyrażonego w uzasadnieniu informacji z dnia 30 grudnia 2010 r., że skoro w Polsce czy też w Europie w najbliższym czasie mogą powstać obiekty takiego typu, jak wieża A., to projektodawca w żaden sposób nie jest i nie pozostanie monopolista w branży tego typu konstrukcji. Odnosząc się do takiego poglądu należy zauważyć, że ocena wniosku następuje według stanu faktycznego istniejącego w dacie jej dokonywania. Ocena ta nie może więc, podobnie jak i wniosek strony, uwzględniać zdarzeń przyszłych, a więc niepewnych zarówno co do możliwości wystąpienia, jak i ewentualnej daty zaistnienia. Dlatego hipotetyczne przewidywania Instytucji Zarządzającej co do obniżonej konkurencyjności wieży widokowej A. w nieokreślonej przyszłości, wynikłej z pojawienia się na rynku podobnych wież widokowych, nie mogły mieć wpływu na dokonaną ocenę punktową. Nie można również zgodzić się z argumentacją uzasadniającą ocenę projektu ze względu na kryterium 4 - projekt opiera się na przeprowadzonej analizie potrzeb i ma pozytywny wpływ na rozwiązanie zidentyfikowanych problemów i barier. Wbrew opinii organu wyrażonej w Karcie Oceny Merytoryczno-Technicznej, wnioskodawczyni w biznesplanie - punkt 4.2 Opis planowanej inwestycji, przedstawiła w ośmiu punktach problemy (bariery i zagrożenia), które powodują brak możliwości rozwoju firmy. Wnioskodawczyni dostrzegła też i przeanalizowała wpływ warunków atmosferycznych na wielkość przychodów oraz wskazała jaki pozytywnym wpływ na rozwiązanie tej bariery będzie miała technologia wykonania wieży widokowej, która będzie mogła funkcjonować niezależnie od warunków atmosferycznych. Zaproponowano też rozwiązania mające na celu minimalizowanie skutków sezonowości. W uzasadnieniu informacji z dnia 30 grudnia 2010 r. oceniający pominęli przedstawione w Karcie oceny zarzuty, nie wyjaśniając, czy odpowiedź na te zarzuty zawarta w proteście jest zadawalająca, ani też nie zmieniając ilości punktów przyznanych w tym kryterium. Jako jedyny zarzut pojawił się natomiast brak wskazania przez wnioskodawczynię, w jaki sposób zamierza powstrzymać trend spadkowy w ilości sprzedanych biletów na lot balonem, przewidziany w biznesplanie w latach 2011 – 2015 i czy w ogóle zamierza podjąć działania w celu utrzymania poziomu docelowego. Wbrew takiemu zarzutowi jednak, w biznesplanie zarówno zidentyfikowano barierę rozwoju firmy związaną z przewidywanym spadkiem ilości klientów do 2014 roku, jak i przedstawiono szereg działań, które mają wpłynąć na utrzymanie stałej liczby korzystających z usługi po 2015 roku. Wskazano bowiem, że w ofercie znajdą się specjalne programy dla szkół z wiedzy o fizyce, historii Gór Świętokrzyskich oraz K.. Specjalnym programem zostaną również objęte zorganizowane grupy czy spotkania integracyjne firm. Firma wykorzysta również szansę, jaką dają Centrum Targowe i licznie organizowane targi. W związku z tym dokonana ocena projektu w zakresie omawianego kryterium budzi wątpliwości. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących oceny zdolności finansowej i operacyjnej projektodawcy do realizacji inwestycji, należy podzielić argumentację odnoszącą się do charakteru kredytu obrotowego, jaki wnioskodawczyni chce uzyskać i wynikłego z tego charakteru sposobu potwierdzenia zdolności finansowej w zakresie takiego kredytu. Przede wszystkim należy zauważyć, że zgodnie z Instrukcją dokonywania oceny, dokumentami potwierdzającymi zdolność finansową będą m. in. promesa kredytowa, umowa pożyczki lub kredytu, wyciąg z rachunku bankowego przedsiębiorstwa etc. Już stąd wynika, że promesa kredytowa nie jest jedynym sposobem udokumentowania zdolności finansowej. W wypadku natomiast kredytu obrotowego, który firma ma zapewniony w ramach posiadanego rachunku, potwierdzenie możliwości skorzystania z takiego kredytu nie wymaga promesy. Należy jednak zauważyć, że możliwość uzyskania tak wysokiego kredytu obrotowego (550.000 zł), nie została we wniosku wykazana jakimikolwiek dokumentami, choć zgodnie z przytoczoną instrukcją jest to wymagane. Nie można jednak wymagać, tak jak to wskazał organ w odpowiedzi na skargę, aby potwierdzeniem zdolności finansowej w zakresie takie kredytu obrotowego był wyciąg z rachunku wnioskodawcy z "odpowiednio wysoką kwotą gwarantującą spłatę zaciągniętego zobowiązania". Posiadanie bowiem na rachunku wysokiej kwoty gwarantującej spłatę zaciągniętego zobowiązania, oznaczałoby w istocie brak potrzeby korzystania z kredytu przez firmę dysponującą tą kwotą. Nie można natomiast zgodzić się z oceną skarżącej zaprezentowaną w skardze, że skoro "Program daje możliwość otrzymania zaliczki, to źródła finansowania własne (posiadane przez firmę wraz z kredytem) w połączeniu z zaliczkami z RPO są wystarczające do sfinansowania projektu". Przytaczając ponownie fragment Instrukcji dokonywania oceny punktowej projektu - "Przez zdolność finansową rozumie się możliwość zagwarantowania całkowitych środków finansowych związanych z realizowanym projektem", a także analizując podane w tej instrukcji przykłady dokumentów potwierdzających zdolność finansową wnioskodawcy należy przyjąć, że zaliczki z Regionalnego Programu Operacyjnego które mają być udzielone na realizację danego projektu po jego zaakceptowaniu, nie mogą być traktowane jako sposób wykazania zdolności finansowej wnioskodawcy do realizacji inwestycji. Nie budząca wątpliwości finansowa zdolność projektodawcy do przeprowadzenia planowanej inwestycji, o jakiej mowa w Instrukcji dokonywania oceny punktowej projektu, zachodzi w ocenie Sądu wtedy, gdy projektodawca jest zdolny finansowo do zrealizowania projektu nawet w razie nie otrzymania wnioskowanej pomocy z Regionalnego Programu Operacyjnego. Zasadne są zarzuty skargi dotyczące błędnej oceny projektu przez Instytucję Zarządzającą z punktu widzenia kryterium 6 - planowane efekty realizacji są proporcjonalne do poniesionych nakładów inwestycyjnych, a wpływ planowanych rezultatów projektu będzie znaczący i trwały w zakresie rozwoju przedsiębiorstwa. Jak to bowiem słusznie wskazano w skardze, przy ocenie proporcjonalności planowanych efektów realizacji projektu w stosunku do poniesionych nakładów inwestycyjnych, oceniający nie uwzględnili amortyzacji, która jest kosztem (a więc obniża zysk netto), ale nie jest wydatkiem (pozostaje więc w firmie i służy do finansowania celów inwestycyjnych). Zakres rzeczowy planowanej inwestycji nie został przez oceniających w żaden sposób podważony, co oznacza, że nie budzi on żadnych wątpliwości, co jest jednym z elementów oceny projektów wskazanym w Instrukcji. Również istnienie dużego prawdopodobieństwa utrzymania rezultatów realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia w dłuższej niż trzyletniej perspektywie czasowej wydaje się być niekwestionowane przez instytucje zarządzającą, skoro w Karcie oceny merytoryczno-technicznej z 22 listopada 2010 r. i w uzasadnieniu informacji z dnia 30 grudnia 2010 r., nie zakwestionowano wielkości zysku netto z inwestycji w wysokości 134.000 zł w 2014 i 2015 roku, czyli w okresie wykraczającym poza trzy lata od zakończenia projektu, tj. od ostatniej płatności. W tej sytuacji przyznanie przedmiotowemu projektowi najniższej punktacji w ramach omawianego kryterium, budzi poważne wątpliwości. Uwzględniając powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny , działając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzekł jak w sentencji. Rozpoznając sprawę ponownie instytucja zarządzająca, mając na względzie poczynione wyżej uwagi, przeprowadzi stosowne postępowanie, eliminując dotychczasowe naruszenia prawa. W szczególności odniesie się w swojej ocenie do wszystkich elementów składających się na sposób oceny punktowej projektu wymienionych w Instrukcji dokonywania tej oceny, a także odniesie się do wszystkich uwag zawartych w proteście. Orzekając w tym zakresie, organ będzie miał na uwadze konieczność szczegółowego i przekonywującego uzasadnienia podjętego w ten sposób rozstrzygnięcia.