II SA/Ke 481/13

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 28 czerwca 2013 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S., M. S. o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi B. S. i M. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: zwolnić B. S. i M. S. od wpisu sądowego od skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. B. S. i M. S. złożyli w dniu 24.VI.2013 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od wpisu sądowego od ich skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego Wnioskodawcy podali w formularzu, że prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe. Skarżący uzyskuje z działalności gospodarczej miesięczny dochód w wysokości 1000 zł, jego żona pobiera rentę w wysokości 820 zł miesięcznie. Wnioskodawcy nie wykazali innego majątku oprócz domu wielkości 100 m² i działki rolnej o powierzchni 3,30 ha. Wnioskodawczyni wydaje miesięcznie 200 zł na zakup leków i wizyty lekarskie. Skarżący oświadczył, że kryzys spowodował spadek zamówień i dochodów z działalności gospodarczej. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową skarżących, a zwłaszcza brak majątku poza małym gospodarstwem rolnym, dochód wystarczający na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwóch dorosłych osób, w tym wydatków na leczenie oraz fakt, że wnioskodawcy zostali wezwani do uiszczenia wpisów sądowych od dwóch skarg w łącznej wysokości 1000 zł, uznano, że nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem ich wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7, art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.