II SA/Ke 487/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.),, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Tuz, po rozpoznaniu w dniu 18 października 2007r. na rozprawie sprawy ze skargi M.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 144 w zw. z art. 138 § 1 pkt 3 i art. 137 kpa umorzyło postępowanie zażaleniowe po rozpatrzeniu zażalenia, a następnie wniosku o wycofanie zażalenia wniesionego przez A. Z. - pełnomocnika Z. i W. C. na postanowienie Starosty z dnia [...], uzgadniające w zakresie ochrony środowiska zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie końcowego odcinka rowu odwadniającego obwodnicy J. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że Starosta uzgadniając zamierzenie inwestycyjne podał, że jego budowa nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko oraz nie będzie stanowić zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi. W zażaleniu zakwestionowano natomiast właściwość organu - według żalącego się organem tym winien być Wojewoda. Zażalenie to zastało następnie cofnięte, a skarżący przyznał istnienie właściwości. Kolegium dokonało oceny zaskarżonego postanowienia i uznało je za zgodne z prawem. Przedmiotowa inwestycja nie należy do przedsięwzięć, dla których raport oddziaływania na środowisko jest wymagany zgodnie z § 2 pkt 8 lit. d rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Dlatego Starosta był organem właściwym do uzgodnienia tych inwestycji, zgodnie z art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. Rozpoznając skargę uczestniczki postępowania M. W. na postanowienie z dnia 12 lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 11 stycznia 2006 r. uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z powodu braku dokumentu pełnomocnictwa dla A. Z., który podając się jako pełnomocnik Z. i W. C. najpierw złożył zażalenie na postanowienie Starosty z dnia [....] a następnie wnioskiem z dnia [...] cofnął to zażalenie, nie załączając do tych pism procesowych dokumentu pełnomocnictwa. Dokumentu tego nie było także w aktach sprawy administracyjnej. Stwierdzony przez Sąd brak dokumentu pełnomocnictwa stanowił wyłączną podstawę uwzględnienia skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w skardze kasacyjnej podniosło m.in. zarzut naruszenia przez Sąd art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i przedłożyło dokument pełnomocnictwa dla A. Z. udzielonego mu przez Z. W. C. w dniu [....] wskazując, że przez przeoczenie dokument ten nie został załączony do akt administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 11 stycznia 2004 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi, wskazując na naruszenie przepisu art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Zasada szybkości postępowania i ekonomii procesowej wymagała wyjaśnienia przez Sąd I instancji kwestii istnienia dokumentu pełnomocnictwa, na które powoływał się A. Z., co nie byłoby poszukiwaniem dowodu z dokumentu, ale uzupełnieniem braku formalnego, który w postępowaniu administracyjnym podlegał uzupełnieniu w trybie art. 64 § 2 kpa. Pismem z dnia 24 września 2007 r. (po wyznaczeniu terminu rozprawy) skarżąca M. W. powołując się na przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi cofnęła skargę na postanowienie z dnia [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego i wniosła o umorzenie postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że nie ma interesu prawnego, gdyż nigdy nie była właścicielką nieruchomości zajętej pod budowę rowu odwadniającego, nadto uważała, że z chwilą sprzedaży w dniu [...]. działki Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad przez prawowitą właścicielkę działki Z.F. sprawa związana ze złożoną skargą stała się nieaktualna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd, jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd uznał, że okoliczność, iż nie skarżąca, lecz jej córka Z. F. była właścicielką nieruchomości zajętej pod budowę Obwodnicy J. - rowu X (co potwierdza akt notarialny z dnia [....] Nr Repertorium [...] złożony do akt przez pełnomocnika Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad dnia [...] powoduje, że nie miała ona interesu prawnego w sprawie dotyczącej "uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie końcowego odcinka rowu odwadniającego obwodnicy J. i nie mogła skutecznie wnieść skargi na postanowienie z dnia [....] Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że cofnięcie przez M. W. skargi było dopuszczalne w rozumieniu przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) i na podstawie art. 161 §1 pkt 1 cyt. ustawy umorzył postępowanie sądowe.