II SA/Ke 490/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] grudnia 2020 r. [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop postanawia: odrzucić skargę. II SA/Ke [...] UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją Komendant Policji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Powyższa decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia, została wysłana na adres K. B. 24 grudnia 2020 r., a następnie ze względu na niemożność jej osobistego doręczenia, została złożona 29 grudnia 2020 r. w placówce pocztowej w M. . Ze znajdującej się w aktach sprawy przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję wynika, że powtórnego awiza dokonano 7 stycznia 2021 r. We wskazanym terminie przesyłka nie została przez adresata odebrana, zatem urząd pocztowy 13 stycznia 2021 r. zwrócił ją do organu z adnotacją "nie podjęto w terminie". Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, na opisaną na wstępie decyzję K. B. wniósł 30 kwietnia 2021 r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej złożenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zmianami) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei w myśl z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w trybie art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl zawartych w tym artykule przepisów, w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi osobiście, albo w przypadku jego nieobecności dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie doręczenie zaskarżonej decyzji skarżącemu dokonane w trybie art. 44 k.p.a. było skuteczne w świetle ww. przepisów prawa. Przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję była dwukrotnie awizowana w dniach: 29 grudnia 2020 r. i 7 stycznia 2021 r., co wynika z adnotacji na kopercie zawierającej przesyłkę, a także z kserokopii elektronicznego potwierdzenia odbioru przesyłki nr [...], k. 35v – akt sądowych. Skarżący nie podjął przesyłki w ww. terminie, co potwierdzają akta sprawy. Kwestia prawidłowości doręczenia ww. przesyłki została wnikliwie wyjaśniona w tej sprawie na skutek złożenia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z 1 lipca 2021 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wobec tego stosownie do art. 44 k.p.a. decyzję należało uznać za doręczoną 12 stycznia 2021 r., a więc trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął 11 lutego 2021 r. W konsekwencji skarga złożona 30 kwietnia 2021 r. została wniesiona z uchybieniem terminu. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.