II SA/Ke 491/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 24 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. i T. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. G. i T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 czerwca 2018 r., znak: [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 czerwca 2018 r., znak: [...], w przedmiocie opłaty w wysokości 321 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, A. i T. małż. G. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek powyższy, poza stwierdzeniem możliwości zaistnienia, w wyniku wykonania decyzji organów obu instancji, nieodwracalnych skutków prawnych, nie został jednak przez skarżących uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako "Ppsa", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uregulowana w art. 61 § 3 Ppsa instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności (art. 61 § 1). Przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie użyte w art. 61 § 3 Ppsa pojęcia nieostre, tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. II FZ 39/09). Brak uzasadnienia wniosku stanowi naruszenie nałożonego na wnioskodawcę w art. 61 § 3 Ppsa obowiązku wykazania okoliczności lub konkretnych zdarzeń przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 20 września 2011 r., sygn. II GSK 1826/11). W przypadku wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie przez stronę w czym upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, ewentualnie trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. W niniejszej sprawie skarżący nie podali żadnych okoliczności na uzasadnienie tezy, że zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 Ppsa, innymi słowy, że z powodu uiszczenia kwoty 321 zł wystąpi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstaną trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie jest zaś władny przed rozpoznaniem wniosku wzywać wnioskodawców do przedłożenia oświadczeń lub dokumentów pozwalających przyjąć, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawców zasadne (por. postanowienie NSA z dnia 4 listopada 2013 r., sygn. I FZ 404/13). Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.