II SA/Ke 492/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk - Moskal po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. M. o przyznanie wynagrodzenia w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a : przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokat M. M. kwotę 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złote czterdzieści grosze) VAT. Postanowieniem z dnia 5 października 2007r. referendarz sądowy przy Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach ustanowił dla A. K. adwokata z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka zarządzeniem z dnia 15 października 2007r. wyznaczyła pełnomocnika dla skarżącego w osobie adwokat M. M. Na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 22 listopada 2007r. A. K. udzielił w/w adwokatowi pełnomocnictwa do reprezentowania go przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wyrokiem z dnia 22 listopada 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego oraz przyznał od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na rzecz adwokat M. M. kwotę 292,80 zł, w tym 52,80 zł VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 5 lutego 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęła opinia prawna sporządzona dla skarżącego przez jego pełnomocnika, w której wskazano, iż w niniejszej sprawie wniesienie skargi kasacyjnej - z uwagi na treść przepisu art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. - jest bezprzedmiotowe. Nie zostały bowiem naruszone ani przepisy postępowania, ani przepisy prawa materialnego - w szczególności art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 2005r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" (Dz. U. z 2005r. nr 267, poz. 2259) oraz art. 8 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004r. nr 64, poz. 593 ze zm.). Pełnomocnik skarżącego podniósł, iż Sąd dokonał prawidłowej wykładni przepisów ustawy o pomocy społecznej, w tym art. 39 ust. 1 tej ustawy, zgodnie z którym zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej. Orzekanie przez organy pomocy społecznej w przedmiocie świadczeń przyznawanych na podstawie ostatniego z cyt. przepisów, jak również na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" ma charakter uznaniowy – tak w zakresie przyznawania pomocy jak i jej wysokości. Ze względu na ograniczone możliwości finansowe Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, jak również mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów, pełnomocnik skarżącego podzieliła stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Kielcach, iż w niniejszej sprawie nie zostały przekroczone granice uznania administracyjnego, a organ w należyty sposób uzasadnił podjęte przez siebie rozstrzygnięcie. Wraz z opinią prawną pełnomocnik złożyła wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, iż koszty te nie zostały w żadnej części opłacone przez skarżącego. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. ustawy p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c w związku z pkt 2 lit. b oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), Sąd ustalił wynagrodzenie w przedmiotowej sprawie w kwocie 146,40 zł, w tym VAT 26,40 zł. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji postanowienia.