II SA/Ke 501/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Rymarz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 listopada 2006 r. sprawy ze skargi B.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego oddala skargę. Wojewoda decyzją z dnia [...] numer [...] utrzymał w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Starosty z dnia [...] znak: [...] w sprawie: 1. uchylenia decyzji: - znak: [...] z dnia [...] w sprawie uznania z dniem 14.06.2005r. za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku od dnia 22.06.2005r.; - znak: [...] z dnia [...] w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 21.12.2005r.; 2. odmowy uznania za osobę bezrobotną od dnia 14.06.2005r. i przyznania prawa do zasiłku od dnia 22.06.2005r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż B.S. zarejestrowała się w PUP w dniu 14.06.2005r. i decyzją organu I instancji z dnia [...] znak: [...] została uznana za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku od dnia 22.06.2005r. Z powodu podjęcia pozarolniczej działalności gospodarczej organ I instancji wydał decyzję [...] orzekającą o utracie przez B.S. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 29.12.2005r. W związku z wyjściem na jaw okoliczności, iż B.S. posiadała wpis dokonany w dniu 16.08.2006r. pod nr ewidencyjnym [...] dla przedsiębiorcy - B.S., wykreślony decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] z ewidencji działalności gospodarczej organ I instancji postanowieniem z dnia [...] wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej ostatecznymi decyzjami. Skarżąca zatem w dniu rejestracji tj. 14.06.2005r. posiadała zarejestrowaną działalność gospodarczą i dlatego w ocenie organu odwoławczego nie spełniała warunków uzyskania statusu osoby bezrobotnej - w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Bezrobotną nie może być bowiem osoba, która jest wpisana do ewidencji działalności gospodarczej, bez względu na to czy faktycznie działalność tą prowadzi. Skargę na tę decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B.S., zarzucając organowi II instancji niewłaściwą interpretację przepisów dotyczących statusu osoby bezrobotnej. Skarżąca uważa, że skoro faktycznie podjęła działalność gospodarczą dopiero w dniu 21.12.2005r. , brak jest podstaw do pozbawienia jej statusu osoby bezrobotnej przed tą datą. W dniu rejestracji uważała, że zaświadczenie o wpisie do ewidencji gospodarczej nie jest równoznaczne z rejestracją działalności. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę nie widział możliwości uwzględnienia skargi i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Sądowa kontrola legalności orzeczeń wydawanych w toku postępowania administracyjnego sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności ( art. 145 § 1 ustawy o p.p.s.a.). Rozpoznając skargę merytorycznie przytoczyć należy na wstępie treść art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz.U. 04.99.1001 ze zm.), stanowiący podstawę prawną dla wydania przez starostę decyzji pozbawiającej osobę statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt. 2 cyt. ustawy. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż skarżąca wypełniając "oświadczenie rejestrowanego" uczyniła to niezgodnie z rzeczywistym stanem rzeczy skoro napisała, że nie posiada zarejestrowanej działalności gospodarczej. To z kolei, w powiązaniu z innymi okolicznościami sprawy spowodowało przyznanie jej statusu bezrobotnego i wypłatę zasiłku. Definicja bezrobotnego zawarta w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz.U. 04.99.1001) obowiązującej w dacie rejestracji B.S. zakładała bowiem, że status bezrobotnego może otrzymać osoba, która poszukuje zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z zamiarem i gotowością jej podjęcia, osoba taka nie może pracować zarobkowo, jak i prowadzić innej działalności zarobkowej, a tym bardziej być podmiotem gospodarczym. Z powodu treści tych obowiązków wykazanie przez osobę, która uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej, iż nie podjęła działalności gospodarczej, jest związane z wykreśleniem wpisu z ewidencji. Już samo sformułowanie art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f) cytowanej ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. wskazuje, iż osoba, która uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej, musi wykazać nie tylko to, że nie podjęła działalności gospodarczej, ale także to, że działalności tej nie podjęła do dnia jej wyrejestrowania, co oznacza, iż wykazanie tych okoliczności jest związane z wykreśleniem wpisu z ewidencji. Zachowanie statusu osoby bezrobotnej możliwe jest jedynie w wypadku, gdy osoba bezrobotna wykaże, że pomimo uzyskania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej nie podjęła działalności do chwili jej wyrejestrowania ( por. uchwałę 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 1996 r., ONSA 1997/2/47, zachowująca aktualność w obecnym stanie prawnym z uwagi, iż art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ma brzmienie takie samo jak w poprzednio obowiązującej w ustawie z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobocia). Z akt sprawy wynika, iż stan faktyczny w przedmiotowej sprawie został przez organy dokładnie wyjaśniony, nie budzi wątpliwości i odpowiada dowodom, znajdującym się w aktach administracyjnych. B.S. w dniu 14.06.2005r. tj. w dacie zarejestrowania się w Powiatowym Urzędzie Pracy, miała zarejestrowaną od 16.08.2000r. działalność gospodarczą pod nr ewidencyjnym [...] i nazwą ,,S.B. ,,S". Jak wynika ze złożonej przez skarżącą do PUP decyzji z dnia [...] Prezydent Miasta wykreślił z dniem 08.05.2006r. z ewidencji działalności gospodarczej wpis dokonany w dniu 16.08.2000r. Natomiast w dniu 21 grudnia 2005r. skarżąca faktycznie podjęła działalność gospodarczą w zakresie ,,S" B.S., którą zakończyła w dniu 8.05.2006r., co wynika z zaświadczenia z dnia 2.08.2006r. wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. W celu faktycznego podjęcia (rozpoczęcia) działalności gospodarczej pod nazwą ,,S" S.B., skarżąca otrzymała zaświadczenie z dnia [...] Urzędu Statystycznego o numerze identyfikacyjnym REGON. Nie ulega zatem wątpliwości, że gdyby B.S. w "oświadczeniu rejestrowanego" podała zgodnie z rzeczywistością, iż ma zarejestrowaną działalność gospodarczą, nie zostałaby uznana za osobę bezrobotną i nie otrzymałaby zasiłku, albowiem nie spełniała ustawowych przesłanek, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit.f obowiązującej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Powiatowy Urząd Pracy dopiero w dniu 18.05.2006r. przy kolejnej rejestracji B.S. uzyskał dowód w postaci decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...]. - będący podstawą wznowienia postępowania - że uzyskała ona wpis do ewidencji działalności gospodarczej. To w wyniku wznowienia postępowania (po uchyleniu decyzji wcześniejszych z dnia [...] i z dnia [...]) zasadnie Starosta na podstawie art. 33 ust. 4 cyt. ustawy pozbawił statusu bezrobotnego skarżącą, która nie wykazała, że od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji działalności gospodarczej do dnia jej wyrejestrowania działalności tej nie podjęła. Ciężar dowodu wykazania tych okoliczności spoczywa na osobie, która jest zainteresowana utrzymaniem uzyskanego wcześniej statusu bezrobotnego. W nawiązaniu do zarzutu skargi, iż "Powiatowy Urząd Pracy nie wykazał", aby w okresie przyznania statusu osoby bezrobotnej skarżąca nie podjęła pozarolniczą działalność gospodarczą podnieść należy, że znaczenie w sprawie miałoby jedynie ustalenie, że B.S. nie podjęła pozarolniczej działalności gospodarczej od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności. Żadne dowody w sprawie nie wskazują jednak na taki stan rzeczy ( chociażby z uwagi na brak wyrejestrowania działalności), a ponadto wykazanie powyższego i ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na samym zainteresowanym ( por. cyt. wyżej uchwałę NSA z dnia 16 grudnia 1996 r. wraz z jej uzasadnieniem ). Podane w skardze fakty w powiązaniu z dowodami zgromadzonymi w aktach wskazują na błędną interpretację przez skarżącą ustaleń, co do podjęcia działalności gospodarczej w okresie przyznania jej statusu bezrobotnego, a tym samym błędną interpretację przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f cyt. ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ).