II SA/Ke 503/09

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 10 listopada 2009 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków I. S. i K. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. S. i K. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: I. ustanowić dla I. S. i K. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka, II. zwolnić skarżących od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Wyrokiem z dnia 7 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę I. S. i K. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania. Skarżący nadesłali w dniu 30 października 2009 r. urzędowe formularze PPF, w których wnieśli o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. W dniu 6 listopada 2009 r. złożyli kolejne formularze wnosząc o zwolnienie od sądowych i ustanowienie adwokata w wyżej wymienionej sprawie. Ze złożonych formularzy oraz pisma z dnia 20 października 2009 r. wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe i utrzymują się z dwóch emerytur o łącznej wysokości 1806,27 zł brutto (1550,70 zł netto) miesięcznie. Skarżący nie wykazali żadnych oszczędności oraz innego majątku poza działką o powierzchni 1,10 ha. Oświadczyli, że nie mogą liczyć na pomoc rodziny. Wnioskodawca przeszedł zawał serca, cierpi na niewydolność krążenia i wymaga stałej opieki. Skarżący wydają na podstawowe utrzymanie domu, wyżywienie oraz leki około 1300 zł miesięcznie Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową skarżących, w tym: dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwojga osób oraz brak oszczędności majątku poza niewielką działką, uznano, że nie jest są oni w stanie ponieść innych kosztów postępowania ponad kwotę 100 zł już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Zatem ich wnioski o zwolnienie od pozostałych kosztów sądowych i ustanowienie adwokata zasługują na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.