II SA/Ke 503/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.),, Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 października 2012r. sprawy ze skargi A.T. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego T.G. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych w tym VAT w kwocie 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia [...], znak: [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie przez A. T. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], nakazującej A. i A. T. rozbiórkę budynku gospodarczego wybudowanego bez pozwolenia na budowę, na działce nr 34/1, obręb 02 w P., przy granicy działki nr 81/9. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja organu I instancji została wysłana A. T. za pośrednictwem poczty przesyłką poleconą za zwrotnym potwierdzeniem odbioru z datą jej nadania [...] Przesyłka została zwrócona przez pocztę do PINB w P. w dniu 7 marca 2012r. z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" oraz adnotacją o jej dwukrotnym awizowaniu w dniach 21 i 29 lutego 2012r. Organ odwoławczy stwierdził, że powyższy sposób doręczenia jest zgodny z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, w tym art. 44 kpa, a decyzja z dnia [...] została skarżącej skutecznie doręczona w dniu 6 marca 2012r., w związku z czym termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 20 marca 2012r. Odwołanie A. T. zostało złożone bezpośrednio w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w P. w dniu 27 kwietnia 2012r., tj. w 52 dniu po otrzymaniu decyzji, podczas gdy odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji stronie. Skargę na postanowienie organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosła A. T. podnosząc, że budynek gospodarczy wybudowany na działce nr 34/1, obręb 02 w P., usytuowany przy granicy działki nr 81/9 został dobudowany przez męża w ostatnich latach. Z tego co wie został on złożony z płyt ogrodzeniowych, które nie są na stałe związane z gruntem. Miał służyć jako tymczasowe przykrycie materiałów, a następnie miał zostać rozebrany. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Na rozprawie pełnomocnik skarżącej wskazał, że powodem nieodebrania przez A. T. decyzji było to, że jej mąż zabronił jej odbierania przesyłek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 p.p.s.a.). Na wstępie podkreślić należy, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena legalności postanowienia Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach, dotyczącego stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, i dlatego bezprzedmiotowe w tym postępowaniu są podniesione przez skarżącą w skardze kwestie dotyczące nakazanej rozbiórki budynku gospodarczego. Zgodnie z art.129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji administracyjnej. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 kpa. W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Gdy organ II instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 kpa (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 1997r., SA/Łd 2990/95, niepubl., wyrok NSA z dnia 15 listopada 1995r., sygn. akt. SA/Ka 2111/94, LEX nr 27060, wyrok NSA z 29 stycznia 1997r., sygn. akt I SA/Gd 1482/96, LEX nr 29004). Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 kpa winno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego co do tego, czy odwołujący przekroczył określony przepisami prawa termin, w tym dokładne zbadanie daty doręczenia orzeczenia organu I instancji i skuteczności tego doręczenia, daty wniesienia środka zaskarżenia oraz czy odwołanie nie zawiera takich okoliczności, które mogłyby zostać potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia. W takim bowiem przypadku wniosek ten winien być rozpatrzony w pierwszej kolejności. W niniejszej sprawie decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] została przesłana A. T. na adres ul. P. 1, P.. Pod tym właśnie adresem skarżąca odbierała wcześniej kierowane do niej przesyłki, wskazała go także w odwołaniu oraz w skardze jako swój adres zamieszkania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji organu I instancji, z uwagi na niemożność doręczenia adresatowi bądź pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi, dozorcy domu, którzy podjęliby się oddania przesyłki adresatowi, przesyłka została pozostawiona na okres 14 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym Pińczów w dniu 21 lutego 2012r., o czym zawiadomienie (awizo) umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata w dniach 21 lutego i 29 lutego 2012r. Zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki wróciło do nadawcy z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Stwierdzić w tym miejscu należy, iż powyższy sposób doręczenia decyzji jest zgodny z art. 44 kpa stanowiącym, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę (§ 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). W świetle powyższego stwierdzić należy, że zasadnie organ II instancji uznał w zaskarżonym postanowieniu, że decyzja z [...] została skutecznie doręczona A. T. w dniu 6 marca 2012r. Zgodnie zaś z art. 129 kpa odwołanie należy wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, przy czym przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym doręczono decyzję (art. 57 § 1 kpa). W świetle powyższych ustaleń stwierdzić należy, że 14-dniowy termin do wniesienia odwołania od ww. decyzji z [...] upłynął w dniu 20 marca 2012r., zaś odwołanie T.T. złożone bezpośrednio w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w P. w dniu 27 kwietnia 2012r., a więc w 52 dniu po otrzymaniu przez skarżącą decyzji. Nie ulega więc wątpliwości, że nie został zachowany termin do wniesienia odwołania, o którym mowa w ww. art. 129 § 2 kpa. Należy w tym miejscu zauważyć, że skarżąca wraz z odwołaniem od postanowienia organu I instancji wniosła o przywrócenie terminu do jego złożenia. Jednakże ostatecznym postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił A. T. przywrócenia tego terminu (w sprawie II SA/Ke 504/12 skarga od tego postanowienia została oddalona). W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że zasadnym było stwierdzenie przez organ II instancji uchybienia przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 kpa. Mając powyższe na uwadze skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a. Orzeczenie z pkt II oparto na art. 250 p.p.s.a. oraz § 15 w zw. § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002r., Nr 163, poz. 1349 ze zmianami).