II SA/Ke 504/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na uchwałę Rady Powiatu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Starostę Kieleckiego postanawia: odrzucić skargę. E. G. złożyła do WSA w Kielcach, za pośrednictwem Rady Powiatu, skargę na uchwałę tej Rady w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Starostę. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że zgodnie z art. 227 w związku z art. 228 i 229 pkt 4 kpa złożyła skargę na Starostę Powiatu, który w uzasadnieniu informacji o wyniku naboru na stanowisko Naczelnika Wydziału Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami, który jest jednocześnie Geodetą Powiatowym w Starostwie Powiatowym w [...] podał informacje niezgodne ze stanem faktycznym oraz, że konkurs ten został przeprowadzony nierzetelnie. W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu wniosła o jej odrzucenie, gdyż sprawa będąca przedmiotem skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Kwestie zawarte w skardze nie mogą być przedmiotem merytorycznej kontroli sądowej, albowiem skarga nie została wniesiona na akt lub czynność, o jakim mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jednolity Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., a co za tym idzie podlegać musi odrzuceniu jako niedopuszczalna z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Stosownie do powołanego na wstępie przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, a to oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach niż określone w dyspozycji art. 3 § 2 pkt 1 – 8 p.p.s.a. jest niedopuszczalna. Z treści załączonej do skargi kserokopii zaskarżonej uchwały oraz treści odpowiedzi na skargę wynika, że zaskarżona uchwała Rady Powiatu, została wydana została w trybie przepisów działu VIII kpa, czyli trybie skargowym. Także w samej skardze skarżąca wprost wskazała, że stosownie do art. 227 w związku z art. 228 i 229 pkt 4 kpa złożyła skargę na Starostę Powiatu, który jej zdaniem w uzasadnieniu informacji o wyniku naboru na stanowisku Naczelnika Wydziału Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami, który jest jednocześnie Geodetą Powiatowym w Starostwie Powiatowym w [...], podał informacje niezgodne ze stanem faktycznym. Z powyższego zatem wynika, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze skargą obywatelską, której przedmiotem mogą być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 kpa). Zgodnie z poglądami wyrażanymi w orzecznictwie sądów administracyjnych, rozstrzygnięcia podejmowane przez organy administracji w ramach rozpoznawania skarg obywatelskich przewidzianych w art. 227 kpa, nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie należą do żadnej z kategorii aktów wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 § 2 p.p.s.a. Skarga, o której mowa w art. 227, nie jest tożsama ze skargą, o której mowa w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga określona przez art. 227 kpa jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ani też nie może stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Skargi tego rodzaju są załatwiane w samodzielnym, wewnętrznym, jednoinstancyjnym postępowaniu, kończącym się czynnością faktyczną polegającą na zawiadomieniu skarżącego o sposobie załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998 r., III SA 1636/97, dostępny w internecie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić również należy, że także uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego, podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 kpa, tj. takie uchwały, jak zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała Rady Powiatu, nie są uchwałami z zakresu administracji publicznej i tym samym nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (zob. postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r., I SA 2668/00, LEX nr 54426; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2001 r., II SAB 213/00, LEX nr 54555). Przyjmuje się, że uchwały podjęte na podstawie art. 227 kpa w wyniku skargi na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez organy albo przez ich pracowników, są takimi samymi czynnościami informującymi o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 kpa, którym forma uchwały nie jest przypisana. Dlatego też nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego. Z powyższych względów skarga podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.