II SA/Ke 509/09
PostanowienieWSA w Kielcach2009-10-30
Skład orzekający: Małgorzata Długońska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który wykazał trudną sytuację majątkową i życiową, niskie dochody i brak majątku, jest w stanie ponieść jakiekolwiek koszty postępowania sądowego w celu uzyskania prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata)?Ratio decidendi
Wnioskodawca, który wykazał bardzo niski dochód i brak majątku, nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z tym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, zasługuje na uwzględnienie. Przyznanie prawa pomocy nie działa wstecz i nie obejmuje zwrotu już uiszczonego wpisu sądowego.Stan faktyczny
J. S. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania. Skarżący utrzymuje się z niskiej renty, nie wykazał majątku i oświadczył, że jego dochód nie wystarcza na bieżące potrzeby. Wcześniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił jego skargę.Rozstrzygnięcie
Referendarz sądowy postanowił ustanowić dla J. S. adwokata oraz zwolnić skarżącego od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 30 października 2009 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: I. ustanowić dla J. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach, II. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
Wyrokiem z dnia 21 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania.
Skarżący w dniu 29 października 2009 r. złożył urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w wyżej wymienionej sprawie.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty w wysokości 670 zł brutto (430 zł netto) miesięcznie. Skarżący nie wykazał żadnego majątku i oświadczył, że pomieszkuje u znajomych lub na działkach, a osiągany dochód nie wystarcza mu na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 2 i 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Udowodnienie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy należy do wnioskodawcy.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącego, w tym: bardzo niski dochód i brak majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Należy jednak podkreślić, że przyznanie prawa pomocy nie działa z mocą wsteczną i nie obejmuje zwrotu już uiszczonego w dniu 18 września 2009 r. wpisu sądowego od skargi.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło