II SA/Ke 51/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Joanna Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2017r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego [...] kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych w tym VAT w kwocie 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Decyzją z dnia [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu wspólnego odwołania Z. i H. L., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: W dniu 14.07.2016r. J. C. złożył skierowany do organu I instancji wniosek o pozwolenie na budowę budynku gospodarczego na działce nr A w Szewcach, gmina Sitkówka Nowiny, załączając wymagane dokumenty. Postanowieniem z dnia 28.07.2016r. Starosta [...] nałożył na J. C. obowiązek usunięcia, w terminie do dnia 12.09.2016r., nieprawidłowości występujących w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym, wymienionych w 5 punktach. Inwestor przedłożył dokumenty świadczące o usunięciu nieprawidłowości wymienionych w postanowieniu, o czym poinformował w piśmie z dnia 12.09.2016r. W trakcie postępowania administracyjnego H. L. (właściciel sąsiedniej, zabudowanej działki nr 305) dwukrotnie wnosił swoje uwagi i zastrzeżenia do planowanej inwestycji – pismami z dnia 2.08.2016r. i z dnia 29.09.2016r. W wyjaśnieniach z dnia 10.08.2016r. i z dnia 10.10.2016r. inwestor odniósł się do ww. zastrzeżeń. Mając na uwadze powyższe, decyzją z dnia 18.10.2016r. Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. C. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego wraz z wewnętrzną instalacją elektryczną, na działce nr A w miejscowości [...] – na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 80 ustawy z dnia 7.07.1994r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2016r. poz. 290 ze zm.). W decyzji tej został ustalony termin rozbiórki istniejących obiektów nieprzewidzianych do dalszego użytkowania, ze wskazaniem, że przed rozpoczęciem budowy objętej wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę należy dokonać rozbiórki budynku oznaczonego w planie zagospodarowania oraz z określeniem szczegółowych wymagań dotyczących nadzoru na budowie. Ponadto organ wskazał na konieczność zapewnienia badań w formie nadzoru archeologicznego, wynikającą z bezpośredniego sąsiedztwa stanowiska archeologicznego. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli Z. i H. L., wskazując na spadek terenu w kierunku ich sąsiedniej działki i zarzucając organowi I instancji brak uwzględnienia uwag o zalewaniu, zawiewaniu śniegiem w zimie, braku krat ściekowych. Strony zwróciły uwagę, że woda spływająca z dachów i placów zabetonowanych i utwardzonych inwestora nie wsiąknie w grunt nieprzepuszczalny na niewielkiej powierzchni (do 100m2) z powierzchni 800m2. W rezultacie brudna "poolejowa" woda w związku z prowadzoną działalnością zakładu lakierniczo-mechanicznego na działce inwestora będzie spływała na ich działkę i dalej do strumyka i rzeki powodując zagrożenie dla środowiska. Wojewoda, utrzymując na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., w mocy zakwestionowaną decyzję, stwierdził że przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany przedmiotowej inwestycji spełnia wymogi przepisu art. 35 ust. 1 pkt 1-4 Prawa budowlanego. W tym zakresie organ, powołując się na ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą nr RG-XXXII/280/13 Rady Gminy [...] z dnia 26.06.2013r. w sprawie uchwalenia zmiany nr 5 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] pod nazwą "Sołectwo [...] - Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - plan D" (Dz. Urz. Województwa Nr 3032 z dnia 19 sierpnia 2013r.), wskazał że: - w granicach terenu oznaczonego symbolem "15MN" (gdzie znajduje się działka nr A) plan miejscowy dopuszcza lokalizowanie wolnostojących budynków gospodarczych i garaży o wysokości obiektów nie większej niż 6 m, w tym z jedną kondygnacją naziemną, dachy dwuspadowe symetryczne, o nachyleniu 30° - 45°, z dopuszczeniem jednospadowych lub płaskich i dopuszcza się ich lokalizację w granicy działki (§ 25 ust. 2 pkt 10 Planu); zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym przedmiotowy budynek gospodarczy jest wolnostojący o wysokości 5,95 m powyżej poziomu terenu, posiada jedną kondygnację naziemną, dach płaski z minimalnym spadkiem "wewnętrznym" (1°, 2°, 7°, 14°) i został usytuowany w granicy z działką sąsiednią nr [...] (własność odwołujących) ścianą spełniającą wymogi ściany oddzielenia przeciwpożarowego; - wskaźnik intensywności zabudowy wynosi maksymalnie 0,6, a wg projektu 0,43; - powierzchnia biologicznie czynna powinna być nie mniejsza niż 60%, a wg projektu 60%; - pozostałe wymogi zawarte w § 25 planu miejscowego nie dotyczą budynków gospodarczych; - teren działki nr A znajduje się w strefie archeologicznej ochrony biernej - "KA" (§ 12 ust. 2 Planu) obejmującej stanowiska archeologiczne, przy czym w aktach sprawy znajduje się pismo z dnia 18.08.2016r., w którym Wojewódzki Konserwator Zabytków pozytywnie opiniuje ww. inwestycję. Analizując zgodność projektu zagospodarowania działki z przepisami w tym techniczno-budowlanymi organ wskazał, że projektowany budynek gospodarczy będzie usytuowany w granicy z sąsiednią działką nr [...] będącą własnością odwołujących i przytoczył § 12 ust. 1 pkt 2 oraz § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015r., poz. 1422 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. W tym zakresie zaznaczono, że plan miejscowy w § 25 ust. 2 pkt 10 dopuszcza możliwość lokalizacji budynków gospodarczych bezpośrednio przy granicy działki, a istniejące usytuowanie planowanego budynku gospodarczego w granicy działki jest zgodne z ww. warunkiem. Organ podkreślił przy tym, że projekt budowlany (na stronie 34-36) zawiera informację w formie opisowej i graficznej w sprawie obszaru oddziaływania obiektu - obszar zacieniania projektowanego obiektu, z którego wynika, że zostaną spełnione warunki dostępu do promieniowania słonecznego (§ 60 ust. 1 rozporządzenia) i warunki dostępu światła dziennego (§ 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia). W sąsiedztwie projektowanego budynku gospodarczego na sąsiednich działkach nie znajdują się budynki mieszkalne z pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi. Zaznaczono, że projektowany budynek gospodarczy w ścianie usytuowanej w granicy działki nie posiada otworów okiennych i drzwiowych i zgodnie z projektem budowlanym ściana ta posiada własny fundament, została zaprojektowana jako wyprowadzona ponad pokrycie dachu i posiada wymaganą klasę odporności ogniowej REI60 - przez co spełnia wymogi ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Projekt budowlany przedmiotowej inwestycji przewiduje: konstrukcję dachu stalową - kratownica i blacha trapezowa T92, a elementy główne konstrukcji nośnej, konstrukcji dachu, ścian zewnętrznych oraz przykrycia dachu to materiały nierozprzestrzeniające ognia. W konsekwencji organ uznał, że przedmiotowy budynek gospodarczy spełnia wymogi dotyczące bezpieczeństwa pożarowego określone w § 235 ust. 1-3 rozporządzenia. Z kolei odprowadzenie wód opadowych z dachu przedmiotowego budynku zaprojektowano poprzez rurę spustową powierzchniowo na tereny zielone własnej działki inwestora – co spełnia wymóg § 28 rozporządzenia. Gromadzenie odpadów stałych przewidziano w pojemnikach na śmieci (śmietniku), zaprojektowanym na terenie działki inwestora (zgodnie z § 22 rozporządzenia). Przedmiotowa działka posiada istniejący zjazd z drogi 1KDL - działki Nr 87/2. Ponadto z uwagi na nałożony skarżoną decyzją warunek rozbiórki istniejącego budynku gospodarczego usytuowanego w granicy działki, zatwierdzony projekt budowlany posiada projekt rozbiórki zawierający zgodę właściciela obiektu na jego rozbiórkę, szkic usytuowania obiektu przeznaczonego do rozbiórki i opis sposobu, jak również zakres prowadzenia robót rozbiórkowych. Końcowo organ wskazał, że: - projekt zagospodarowania działki został opracowany na kopii mapy do celów projektowych w skali 1:500, przyjętej do zasobów Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starosty [...] w dniu 8.07.2016r. i zaewidencjonowanej pod nr P.2604.2016.3101, zgodnej z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21.02.1995r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie; - projektanci dołączyli do projektu budowlanego oświadczenia o sporządzeniu tego projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej; - projekt budowlany, stanowiący załącznik do decyzji, jest kompletny, zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, charakterystykę energetyczną i został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się, aktualnym na dzień opracowania projektu, zaświadczeniem o wpisaniu na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję odwoławczego wnieśli H. i Z. L., kwestionując rozbudowę sąsiedniego zakładu lakierniczo-samochodowego, który od lat negatywnie oddziałuje na ich nieruchomość oraz środowisko. W piśmie z dnia 8.05.2017r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżących uzupełnił skargę, zarzucając decyzji Wojewody naruszenie następujących przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik postępowania: 1. art. 107 § 3 K.p.a. poprzez brak wskazania podstawy prawnej rozstrzygnięcia, niepełne, ogólnikowe i wadliwe uzasadnienie, polegające na poprzestaniu na uznaniu za spełnione wymogów prawnych dotyczących decyzji o pozwoleniu na budowę, w tym w szczególności art. 35 Prawa budowlanego oraz § 28 rozporządzenia, brak dokładnego i szczegółowego ustosunkowania się do zarzutów skarżących oraz brak wskazania przez organ I instancji pouczenia o możliwości i trybie odwołania się od decyzji administracyjnej; 2. art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez jego zastosowanie polegające na utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji pomimo istnienia podstaw do jej uchylenia; 3. art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 11 K.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, nierozpoznanie należycie materiału dowodowego, nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów odwoławczych, zaniechanie przeprowadzenia należytego postępowania wyjaśniającego w zakresie czy nie zostały naruszone uzasadnione interesy osób trzecich w rozumieniu art. 5 Prawa budowlanego tj. czy wzniesienie danego obiektu budowlanego odpowiada normom prawa budowlanego, warunkom techniczno-budowlanym i czy nie powoduje pogorszenia warunków sanitarnych oraz uciążliwości dla otoczenia, przy czym w szczególności chodzi o zapewnienie ochrony przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibrację, ochronę przed zanieczyszczeniem powietrza, wody, gleby, ochronę przed zalewaniem, zapewnienie dostępu do drogi publicznej. W uzasadnieniu wskazano, że dla oceny, czy nie zostały naruszone uzasadnione interesy osób trzecich w rozumieniu art. 5 Prawa budowlanego, koniecznym jest ustalenie w każdym przypadku, czy wzniesienie danego obiektu budowlanego odpowiada normom prawa budowlanego, warunkom techniczno-budowlanym i czy nie powoduje pogorszenia warunków sanitarnych oraz uciążliwości dla otoczenia. Natomiast stanowisko zajęte przez organ w okolicznościach niniejszej sprawy uznano za nieuzasadnione, co najmniej niepoprzedzone dostatecznymi ustaleniami, przy czym zaprezentowane uzasadnienie nie spełnia stawianych mu w tym zakresie wymogów. W ramach postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej powinien każdorazowo ustalić przepisy odrębne, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu danego terenu i na ich podstawie wyznaczyć teren w otoczeniu projektowanego obiektu budowlanego. Wyznaczając obszar oddziaływania obiektu, organ powinien uwzględniać funkcję, formę oraz konstrukcję projektowanego obiektu i inne jego cechy charakterystyczne oraz sposób zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji. Przepisy odrębne, o których mowa w art. 3 pkt 20 Prawa budowlane, są to wszystkie inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego niż zawarte w ustawie - Prawo budowlane, a także przepisy wykonawcze do tej ustawy, wydane w oparciu o upoważnienie z art. 7 ust. 2 ustawy. W szczególności są to przepisy dotyczące wzajemnego sytuowania różnych obiektów budowlanych. Należą do nich m.in. przepisy rozporządzeń określających warunki techniczne dla różnego rodzaju inwestycji, przepisy z zakresu zagospodarowania przestrzennego, ochrony środowiska, ochrony zabytków, ochrony przyrody, prawa wodnego, zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków oraz dróg publicznych. Natomiast organ II instancji, utrzymując w mocy wadliwą decyzję, naruszył 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Mając na uwadze powyższe skarżący wnieśli o uchylenie wydanych w niniejszej sprawie decyzji organów obu instancji w całości. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 9 maja 2017r. pełnomocnik skarżących dodatkowo zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 75 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego, a w szczególności zaniechanie przeprowadzenia z urzędu dowodu z oględzin nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U z 2016.1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami, ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U z 2016, poz.718 ze zm.), dalej p.p.s.a. Przedmiotem skargi była decyzja utrzymująca w mocy decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę budynku gospodarczego wraz z wewnętrzną instalacją elektryczną, na działce nr A. W decyzji tej został ustalony termin rozbiórki istniejących obiektów nieprzewidzianych do dalszego użytkowania, ze wskazaniem, że przed rozpoczęciem budowy objętej wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę należy dokonać rozbiórki budynku oznaczonego w planie zagospodarowania oraz z określeniem szczegółowych wymagań dotyczących nadzoru na budowie. Ponadto organ wskazał na konieczność zapewnienia badań w formie nadzoru archeologicznego, wynikającą z bezpośredniego sąsiedztwa stanowiska archeologicznego. Przeprowadzone przez Sąd badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie narusza ona ani prawa materialnego obowiązującego w dacie jej wydania, ani też przepisów postępowania w takim zakresie, iż mogłoby to mieć wpływ na wynik sprawy. Na wstępie wskazać należy, że w sytuacji przytoczenia w skardze zarzutów naruszenia prawa materialnego, jak i naruszenia przepisów postępowania, w pierwszej kolejności Sąd rozpoznaje zasadniczo ostatnio wymieniony zarzut. Dopiero bowiem po przesądzeniu, że w postępowaniu zachowano prawidłowy tok procedury, nie uchybiając jej przepisom w stopniu, który mógłby wpłynąć na wynik sprawy, można przejść do oceny zarzutów naruszenia prawa materialnego. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że wbrew zarzutom skargi, organy administracji rozstrzygając sprawę dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, procedowały w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego, a uzasadnienie decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 K.p.a. Podnoszone w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania są nieuzasadnione. Przede wszystkim należy podnieść, że organ administracji nie ma obowiązku przeprowadzania wszystkich dowodów i to nawet na żądanie strony gdy, w jego ocenie, materiał dowodowy jest miarodajny do poczynienia ustaleń faktycznych. W sprawie niniejszej Sąd uznał, że materiał dowodowy zebrany w aktach sprawy był wystarczający do wydania zaskarżonej decyzji, a ustalony w sprawie stan faktyczny Sąd przyjmuje za własny. Materialnoprawną podstawę kwestionowanych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U z 2016r.poz. 290 ze zm.), zwanej dalej Prawem budowlanym. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem takiej decyzji właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego ustawodawca sprecyzował, że do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m.in.: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt 2 do 4 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza ponadto: 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Ponadto podkreślić należy, iż zgodnie z art. 35 ust. 4 w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W orzecznictwie wskazuje się, iż użyty zwrot "organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, w razie spełnienia tych przesłanek, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Dopiero brak którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 32 Prawa budowlanego uniemożliwia podjęcie decyzji o pozwoleniu na budowę. Powyższe oznacza, że warunkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę jest złożenie kompletnej dokumentacji projektowej wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stosownymi opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, która następnie podlega ocenie właściwego organu architektoniczno-budowlanego pod kątem zgodności projektowanego zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku jego braku z wymogami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy oraz z przepisami techniczno-budowlanymi. Pozytywne ustalenia w tym zakresie obligują organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie składu orzekającego w sprawie niniejszej, analiza akt sprawy pod kątem przywołanych uregulowań nie pozostawia wątpliwości, iż wymagania formalne, określone w cytowanych przepisach - niezbędne do wydania pozwolenia na budowę - zostały przez inwestora spełnione. Inwestor spełnił również warunek, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, ponieważ przedłożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Sprawdzenie, o jakim mowa w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, należy oceniać przez pryzmat zasady wyłącznej odpowiedzialności za projekt architektoniczno -budowlany projektanta oraz osoby sprawdzającej, która to zasada wynika z treści art. 35 Prawa budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. II OSK 940/07 i wyrok NSA z dnia 9 lipca 2015 r., sygn. II OSK 3002/13). Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, zostały ograniczone wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, względnie decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska. Projekt architektoniczno-budowlany dotyczy bezpośrednio obiektu budowlanego: jego formy, konstrukcji oraz funkcji, a także wskazuje m.in. proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, materiałowe i zasady nawiązania do otoczenia. Organ nie jest uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Sprawdzanie zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało więc ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego). Podkreślić trzeba, że zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonymi w decyzjach administracyjnych dotyczących zamierzenia budowlanego, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektant ma obowiązek zapewnić sprawdzenie projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności (ust. 2), przy czym obowiązek ten nie dotyczy projektów obiektów budowlanych o prostej konstrukcji, jak: budynki mieszkalne jednorodzinne, niewielkie obiekty gospodarcze, inwentarskie i składowe (art. 20 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego). Projektant do projektu budowlanego dołącza oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (ust. 4). Nieprzestrzeganie przez projektanta w sposób rażący przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych przepisów art. 5 ust. 1-2b Prawa budowlanego stanowi wykroczenie podlegające karze grzywny (art. 93 pkt 1 Prawa budowlanego). Osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, które dopuściły się występków lub wykroczeń, określonych ustawą Prawo budowlane podlegają ponadto odpowiedzialności zawodowej w budownictwie (art. 95 Prawa budowlanego). W świetle powyższego, w odniesieniu do projektu architektoniczno-budowlanego organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie, czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego). W niniejszej sprawie ww. oświadczenie zostało złożone na karcie 116 projektu budowlanego. Pełną odpowiedzialność za zgodność tego projektu z prawem ponosi zatem projektant. W konsekwencji, organ architektoniczno-budowlany, poza przeprowadzoną kontrolą zgodnie z przepisami prawa, nie ma obowiązku prowadzenia ani dodatkowych badań, ani ustaleń pod względem możliwości technicznych jego wykonania. Obowiązkiem organu było natomiast dokonanie oceny zgodności zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, co w sprawie niniejszej organy obu instancji uczyniły. W ocenie Sądu zakres sprawdzenia był wystarczający do wydania zaskarżonej decyzji. W sprawie niniejszej organ architektoniczno-budowlany prawidłowo ocenił zgodność projektowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczącymi terenu przedmiotowej inwestycji. Stosownie do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą nr RG-XXXII/280/13 Rady Gminy [...] z dnia 26.06.2013r. w sprawie uchwalenia zmiany nr 5 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] pod nazwą "Sołectwo [...] - Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - plan D" (Dz. Urz. Województwa Nr 3032 z dnia 19 sierpnia 2013r.): - w granicach terenu oznaczonego symbolem "15MN" ( na którym położona jest działka nr A) plan miejscowy dopuszcza lokalizowanie wolnostojących budynków gospodarczych i garaży o wysokości obiektów nie większej niż 6 m, w tym z jedną kondygnacją naziemną, dachy dwuspadowe symetryczne, o nachyleniu 30° - 45°, z dopuszczeniem jednospadowych lub płaskich i dopuszcza się ich lokalizację w granicy działki (§ 25 ust. 2 pkt 10 planu); zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym przedmiotowy budynek gospodarczy jest wolnostojący o wysokości 5,95 m powyżej poziomu terenu, posiada jedną kondygnację naziemną, dach płaski z minimalnym spadkiem "wewnętrznym" (1°, 2°, 7°, 14°) i został usytuowany w granicy z działką sąsiednią nr [...] (własność skarżących) ścianą spełniającą wymogi ściany oddzielenia przeciwpożarowego; - wskaźnik intensywności zabudowy wynosi maksymalnie 0,6, a wg projektu 0,43; - powierzchnia biologicznie czynna powinna być nie mniejsza niż 60%, a wg projektu 60%; - pozostałe wymogi zawarte w § 25 planu miejscowego nie dotyczą budynków gospodarczych; - teren działki nr A znajduje się w strefie archeologicznej ochrony biernej - "KA" (§ 12 ust. 2 Planu) obejmującej stanowiska archeologiczne. Jak wynika pisma z dnia 18.08.2016r., Wojewódzki Konserwator Zabytków pozytywnie zaopiniował przedmiotową inwestycję. Sąd podziela również przeprowadzoną przez organ analizę zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami w tym techniczno-budowlanymi. Z akt sprawy wynika, że projektowany budynek gospodarczy będzie usytuowany w granicy z sąsiednią działką nr [...] stanowiącą własność skarżących. Stosownie do treści § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U z 2015r., poz.1422 ze zm.), dalej rozporządzenie ws. warunków technicznych, sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego. Plan miejscowy w § 25 ust. 2 pkt 10 dopuszcza możliwość lokalizacji budynków gospodarczych bezpośrednio przy granicy działki, a istniejące usytuowanie planowanego budynku gospodarczego w granicy działki jest zgodne z ww. warunkiem. Podkreślić należy, że projekt budowlany (s. 34-36) zawiera informację w formie opisowej i graficznej w sprawie obszaru oddziaływania obiektu - obszar zacieniania projektowanego obiektu, z którego wynika, że zostaną spełnione warunki dostępu do promieniowania słonecznego (§ 60 ust. 1 rozporządzenia) i warunki dostępu światła dziennego (§ 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia). Należy zauważyć, że w sąsiedztwie projektowanego budynku gospodarczego na sąsiednich działkach nie znajdują się budynki mieszkalne z pomieszczeniami przeznaczonymi na stały pobyt ludzi. Projektowany budynek gospodarczy w ścianie usytuowanej w granicy działki nie posiada otworów okiennych i drzwiowych i zgodnie z projektem budowlanym ściana ta posiada własny fundament, została zaprojektowana jako wyprowadzona ponad pokrycie dachu i posiada wymaganą klasę odporności ogniowej REI60, a zatem spełnia wymogi ściany oddzielenia przeciwpożarowego. Projekt budowlany przedmiotowej inwestycji przewiduje: konstrukcję dachu stalową - kratownica i blacha trapezowa T92, a elementy główne konstrukcji nośnej, konstrukcji dachu, ścian zewnętrznych oraz przykrycia dachu to materiały nierozprzestrzeniające ognia. W konsekwencji uznać należy, że przedmiotowy budynek gospodarczy spełnia wymogi dotyczące bezpieczeństwa pożarowego określone w § 235 ust. 1-3 ww. rozporządzenia. Nie mogły odnieść skutku zarzuty skargi dotyczące zalewania działki skarżących wodami z działki inwestora. Należy zauważyć, że kwestia odprowadzenia wód opadowych z dachu budynku inwestora została uregulowana w projekcie budowlanym w zgodzie z obowiązującymi przepisami. Zatwierdzony projekt budowlany przewiduje bowiem, że wspomniane wody opadowe będą odprowadzane poprzez rurę spustową powierzchniowo na tereny zielone własnej działki inwestora ( k. 39, 43,47,55 projektu budowlanego), co jest zgodne z § 28 ust. 2 rozporządzenia ws. warunków technicznych. Gromadzenie odpadów stałych przewidziano w pojemnikach na śmieci (śmietniku), zaprojektowanym na terenie działki inwestora (co jest zgodnie z § 22 ww. rozporządzenia). Przedmiotowa działka posiada istniejący zjazd z drogi 1KDL - działki Nr 87/2. Podkreślić należy, że zatwierdzony projekt budowlany posiada projekt rozbiórki zawierający zgodę właściciela obiektu na jego rozbiórkę, szkic usytuowania obiektu przeznaczonego do rozbiórki i opis sposobu, jak również zakres prowadzenia robót rozbiórkowych. Projekt zagospodarowania działki został opracowany na kopii mapy do celów projektowych w skali 1:500, przyjętej do zasobów Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starosty [...] w dniu 8.07.2016r. i zaewidencjonowanej pod nr P.2604.2016.3101, zgodnej z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21.02.1995r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie. Końcowo wskazać trzeba, że w zatwierdzonym projekcie budowlanym (k.121- 138) znajduje się opracowanie określające geotechniczne warunki posadowienia przedmiotowego budynku zawierające opinię geotechniczną, dokumentację badań podłoża oraz projekt geotechniczny. Z opinii geotechnicznej wynika, że grunty w podłożu to grunty piaszczyste, piaski gliniaste i gliny piaszczyste. Warto również zauważyć, że z projektu budowlanego spornej inwestycji nie wynika zmiana rządnych terenu – działki inwestora. Zgodnie z art. 4 Prawa budowlanego każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego stanowi, że obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy projektować zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. Ochrona tych interesów nie może uniemożliwiać inwestorowi realizację zamierzenia budowlanego, gdy jest ono zgodne z przepisami. Wynika to wprost z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego. Analiza postępowania przeprowadzonego przez organy administracji architektoniczno - budowlanej w sprawie niniejszej pozwala stwierdzić, że organy uwzględniły w jego toku interes skarżących, jako właścicieli nieruchomości sąsiadującej z inwestycją. W zakresie wyznaczonym przez ustawodawcę organy oceniły projektowaną inwestycję i prawidłowo uznały, że spełnia ona wszystkie przewidziane prawem wymogi. W tym stanie rzeczy, wobec spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, organ nie mógł odmówić zatwierdzenia przedłożonego projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Z tego powodu, a także dlatego, że podniesione w skardze zarzuty nie były zasadne oraz brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. O wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu orzeczono w pkt II sentencji wyroku na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 4 ust. 1, 3 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016r. poz. 1715).