II SA/Ke 513/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Sekretarz sądowy Małgorzata Rymarz, po rozpoznaniu w dniu 29 października 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. Ś. na postanowienie Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zawieszenia wznowionego postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić A. Ś. 100 (sto) zł uiszczone tytułem wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia [...] Wojewoda, po rozpoznaniu zażalenia J.Sz. i M. S., uchylił postanowienie Starosty z dnia [...], którym zawieszono z urzędu postępowanie wznowieniowe w sprawie decyzji ostatecznej Starosty z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A.Ś. pozwolenia na budowę budynku mieszkalno- usługowego na działkach Nr [...] i Nr [...] we W. przy ul. [...]. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, za pośrednictwem organu, A. Ś. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W dniu 23 października 2009 r. natomiast do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym poinformował, że na podstawie art. 60 p.p.s.a cofa skargę na powyższe postanowienie i wniósł o zwrot uiszczonego wpisu. A.Ś. w uzasadnieniu pisma wyjaśnił, że Starosta Powiatu, decyzją z dnia [...], odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A.Ś. pozwolenia na budowę budynku mieszkalno- usługowego na działkach [...] i [...] w W. przy ul. [...], ponieważ "w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swej istocie wyłącznie decyzji dotychczasowej". Do pisma skarżący dołączył wskazaną wyżej decyzję Starosty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki określone w zdaniu trzecim cytowanego przepisu, a zatem cofnięcie skargi było w świetle art. 60 p.p.s.a. dopuszczalne i skuteczne. Stosownie zatem do treści art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie sądowe podlegało umorzeniu. Orzeczenie w pkt II oparto na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 lit. a). p.p.s.a.