II SA/Ke 513/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Wojewody z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru budowy obiektu budowlanego p o s t a n a w i a : oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru budowy obiektu budowlanego, skarżący J.S., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł złożył w dniu 5 września 2010r. wniosek o przyznanie prawa pomocy, a następnie złożył wypełniony formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 26 października 2010r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W sprzeciwie od ww. postanowienia J.S. podniósł, że wysokość otrzymywanego świadczenia emerytalnego nie odzwierciedla jego trudnej sytuacji materialnej. Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych, obowiązuje zasada, zgodnie z którą koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ze złożonego przez J.S. oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że prowadzi on samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 2021,33 zł miesięcznie. Skarżący jest współwłaścicielem działki o powierzchni 410 m kw w K., na której znajduje się dom wielkości 116 m kw i zabudowania gospodarcze. Wnioskodawca oświadczył, że znaczną cześć dochodu przeznacza na zakup niezbędnych leków i leczenie. W sprzeciwie podał, że znaczną część swoich dochodów przeznacza na zwrot pożyczek od przyjaciół i znajomych, którzy pomogli mu w trudnej sytuacji materialnej i życiowej po śmierci żony i w związku z poważną chorobą syna. Zdaniem Sądu J.S. nie wykazał w sposób przekonujący, że nie stać go na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Skarżący osiąga stały dochód z emerytury wyższy niż minimalne wynagrodzenie i nie ma nikogo na utrzymaniu. Jak wynika akt administracyjnych, wnioskodawca chce wybudować betonowy budynek gospodarczy o powierzchni zabudowy 24,9 m kw. Realizacja takiej inwestycji wymaga nakładów finansowych. W odwołaniu z dnia 28 maja 2010r. oświadczył, że od 1997 r. co dwa lata uzyskuje bez problemu pozytywne decyzje o warunkach zabudowy. W ocenie Sądu okoliczności te świadczą o regularnym prowadzeniu inwestycji budowlanych. W tej sytuacji nie można uznać, że wnioskodawca jest osobą żyjącą w ubóstwie, wymagającą pomocy państwa w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Odnośnie okoliczności podniesionych w sprzeciwie wskazać należy, iż skarżący nie podał jakie kwoty miesięcznie przeznacza na spłatę pożyczek, ani ile mu jeszcze zostało do spłacenia. Wobec powyższego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podlega oddaleniu jako bezzasadny. Uwzględniając powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.