II SA/Ke 515/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, , , po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku [...] w sprawie z jej skargi na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność wójta postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym toczyło się postępowanie ze skargi M. M. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność wójta. Wyrok w przedmiotowej sprawie zapadł w dniu 29 marca 2006r. i uprawomocnił się w dniu 29 kwietnia 2006r. W dniu 28 kwietnia 2008r. /data wpływu do Sądu/ M. M. złożyła pismo nazwane ponagleniem, w którym domagała się przesłania jej wyroku wraz z uzasadnieniem. Wskazała, że ostatnim pismem, jakie otrzymała z Sądu, było zawiadomienie o terminie rozprawy. Wskazała, że z zawiadomienia tego wynikało, że stawiennictwo na rozprawie jest nieobowiązkowe. Po otrzymaniu z Sądu w dniu 28 maja 2008r. informacji, iż wyrok w sprawie [...] jest prawomocny, w dniu 4 czerwca 2008r. / data nadania w placówce pocztowej/ M. M. złożyła pismo zatytułowane "skarga", w którym wskazała, iż w zawiadomieniu z dnia 21 lutego 2006r. nie ma informacji o tym, że strona jest zobowiązana do złożenia wniosku o sporządzenie odpisu wyroku z uzasadnieniem w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku i że wynika z tego, "że obowiązek sporządzenia odpisów wyroku wraz z uzasadnieniem i przesłanie w/w dokumentów dot. Sądu", w związku z czym wniosła o "naprawienie błędów" i przesłanie jej uzasadnienia. Wezwana przez Sąd skarżąca sprecyzowała, że jej pismo z dnia 4 czerwca 2008r. jest wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia oraz jednocześnie wnioskiem o przywrócenie terminu do jego sporządzenia. Podkreśliła, że skoro została zawiadomiona, że stawiennictwo na rozprawie jest nieobowiązkowe, to winna również zostać pouczona, że jest zobowiązana do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie 7 dni od jego ogłoszenia. Zdaniem skarżącej brak tego pouczenia spowodował, że Sąd powinien, bez jej wniosku, sporządzić uzasadnienie i je doręczyć. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ zwanej dalej uppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Z kolei zgodnie z art. 87 § 5 po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Przepis ten zaostrza przesłanki przywrócenia terminu, uzależniając możliwość merytorycznego rozpoznania wniosku od wypadków wyjątkowych. W doktrynie przyjmuje się, iż kwestia dopuszczalności przywrócenia uchybionego terminu po upływie roku od jego uchybienia stanowi przesłankę dotyczącą postępowania, należy więc do warunków dopuszczalności rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, a nie do przesłanek merytorycznych, a więc do warunków zasadności wniosku. Skoro istnienie wyjątkowego wypadku należy do przesłanek dopuszczalności rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, jej brak powoduje, że wniosek taki podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny na podstawie art. 88, a nie oddaleniu / por. teza 11 do art. 87 komentarza B. Dauera do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wydawnictwo Zakamycze 2005r. oraz przytoczony w tym komentarzu pogląd J. Jagieły - PS 2000, nr 7-8, s. 176/. W niniejszej sprawie termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia upłynął w dniu 5 kwietnia 2006r., tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia skarżąca wniosła ponad dwa lata później, bo w dniu 4 czerwca 2008r. W tej sytuacji przywrócenie terminu może nastąpić tylko jeżeli zachodzi przypadek wyjątkowy, przez co należy rozumieć okoliczność nadzwyczajną, która uniemożliwiła stronie dokonanie czynności w normalnym trybie. Skarżąca twierdzi, że uchybiła terminowi, gdyż z treści pouczenia sądowego wywnioskowała, że skoro jej stawiennictwo na rozprawie nie jest obowiązkowe, to sąd z urzędu zawiadomi ją o wyniku sprawy. W ocenie Sądu mylne wyobrażenie skarżącej o trybie procedowania sądu, czy nieznajomość przepisów prawnych nie może stanowić okoliczności wyjątkowych, o jakich mowa w powołanym przepisie. Zauważyć należy, że zawiadomienie o nieobowiązkowym stawiennictwie daje stronie jedynie prawo do oceny, czy w jej interesie leży udział w rozprawie, natomiast nie zwalnia jej od obowiązku interesowania się swoją sprawą i dowiadywania się o czynnościach podjętych przez sąd w jej toku. Jeżeli więc strona zrezygnowała z udziału w rozprawie, to w takiej sytuacji przy należytej dbałości o swoje interesy jej obowiązkiem było zwrócenie się do sądu, pisemnie lub telefonicznie, o podanie treści zapadłego rozstrzygnięcia w rozsądnym terminie. Skarżąca natomiast wykazała aktywność w swojej sprawie dopiero po upływie dwóch lat od jej zakończenia, nie wskazując, aby w tym czasie wystąpiły okoliczności o charakterze nadzwyczajnym, uniemożliwiające jej wcześniejsze zainteresowanie się stanem toczącego się postępowania sądowego. Na marginesie wskazać należy, iż sąd nie mógł informować skarżącej " o obowiązku złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia", bo taki obowiązek spoczywa na stronie tylko wówczas, gdy nie zgadzając się z wyrokiem chce go zaskarżyć. Mając powyższe na uwadze, skoro złożony w niniejszej sprawie dopiero po upływie 2 lat od uchybienia terminu wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny, podlegał on odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 § 5 uppsa.