II SA/Ke 515/10

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 1 września 2010 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 1 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. T. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. T. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości treści decyzji postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości. W dniu 25 sierpnia 2010 r. S. T. złożyła formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości treści decyzji. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synową. Skarżąca pobiera emeryturę w wysokości 1089,54 zł netto miesięcznie. Synowa jest bezrobotną bez prawa do zasiłku, co potwierdza zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy. Wnioskodawczyni poza drewnianym domem z 1933 r. rozbudowanym o część mieszkalną o łącznej wielkości 77,85 m kw. i nieruchomością rolną o powierzchni 1,17 ha (grunty orne VI klasy i nieużytki) nie posiada innego majątku. Do wniosku załączyła faktury potwierdzające wydatki na zakup lekarstw (78,38 zł), opłaty za wodę (38,47 zł), wywóz śmieci (32,40 zł), podatek leśny (4 raty po 52 zł), energię elektryczną (294,07 zł), ubezpieczenie budynków rolnych (51 zł). Oświadczyła, że miesięcznie wydaje na opał około 50 zł. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Biorąc pod uwagę przedstawioną wyżej sytuację życiową i majątkową wnioskodawczyni, przede wszystkim niski dochód, który wystarcza na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwóch dorosłych osób i opłaty związane z utrzymaniem domu oraz posiadanie jedynie nieruchomości, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.