II SA/Ke 517/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 września 2011r. sprawy ze skargi S.W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania S. W. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] nr [...] umarzającej postępowanie w sprawie o ustalenie u S. W. choroby zawodowej - raka krtani poz. 17.7 wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869), na podstawie art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. z 2006r. Dz. U. Nr 122, poz. 851, ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Inspektor wskazał, że w dniu 4 października 2010r. wpłynęło do organu I instancji zgłoszenie podejrzenia u S. W. choroby zawodowej, tj. raka krtani. Strona załączyła do zgłoszenia 2 karty informacyjne leczenia szpitalnego w m Centrum Onkologii; z dnia [...] z rozpoznaniem klinicznym: rak krtani, stan po tracheotomii oraz z dnia 23 lipca 2010r. z rozpoznaniem: rak krtani po laryngektomii całkowitej i limfadenectomii obustronnej. Strona wskazała przy tym, iż są to nowe okoliczności faktyczne, nieznane organowi, który wydał decyzję. Organ I instancji uznał zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej za wniosek o wznowienie postępowania i na podstawie art. 150 § 1 kpa przesłał całość akt sprawy do ego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, który wydawał decyzję w ostatniej instancji. Organ ten jednak odmówił wznowienia postępowania decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 149 § 3 kpa w zw. z art. 148 § 1 kpa. Decyzja ta następnie została uchylona, a postępowanie przed organem I instancji umorzone rozstrzygnięciem Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...], który w uzasadnieniu stwierdził, iż zgłoszenie podejrzenia u S. W. choroby zawodowej należało uznać za wniosek o wszczęcia nowego postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej, a nie za podanie o wznowienie postępowania. Dodał również, że PPIS w B. powinien w pierwszej kolejności ustalić: upływ czasu, stan rozwoju choroby oraz ewentualne nowe informacje dotyczące narażenia zawodowego mogące mieć wpływ na odróżnienie obecnego zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej od już rozpatrzonego wcześniejszego zgłoszenia z dnia 9 lipca 2007r. Realizując powyższe wskazania organ I instancji, wszczął w dniu [...] postępowanie administracyjne w sprawie podejrzenia choroby zawodowej i ustalił, że S. W. od 2002r. nigdzie nie pracuje (przebywa na rencie chorobowej z tytułu raka krtani) i ponownie stara się o uznanie jego schorzenia za chorobę zawodową. Następnie uznając, iż obecna sprawa jest tożsama ze sprawą rozstrzygniętą już prawomocną decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] (którą utrzymano w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] nie stwierdzającą u S. W. choroby zawodowej wymienionej w poz. 17.7 wykazu chorób zawodowych – nowotworu złośliwego powstałego w następstwie działania czynników występujących w środowisku pracy, uznanych za rakotwórcze u ludzi), wydał w dniu [...] w trybie art. 105 § 1 kpa decyzję umarzającą postępowanie w sprawie o ustalenie choroby zawodowej - raka krtani. W uzasadnieniu wskazał, że nie pojawiły się nowe informacje dot. narażenia zawodowego, gdyż S. W. nie pracuje od dnia 13 listopada 2002r., a zabiegi tracheotomii i laryngektomii całkowitej oraz cykl napromieniowania były skutkiem przebytej choroby - raka krtani i nie są nowymi okolicznościami w sprawie. Z powyższą oceną zgodził się Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym. Organ ten podkreślił, że przebyte przez stronę zabiegi chirurgiczne nie są nowymi okolicznościami faktycznymi, a jedynie skutkiem przebytej choroby - raka krtani. W skardze na powyższą decyzję S. W. domagał się jej uchylenia i zarzucił brak rozpoznania medycznego, czy podejrzenie choroby zawodowej zgłoszone w dniu 9 lipca 2007r. jest tożsame ze zgłoszeniem z dnia 4 października 2010r. Ponadto stwierdził, że organ I instancji nie wykonał zaleceń Głównego Inspektora Sanitarnego i nie ustalił, czy obecna sprawa jest tożsama ze sprawą rozstrzygniętą decyzją z dnia [...], czy też jest sprawą nową. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny , zważył co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Na wstępie podkreślić należy, że Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. decyzją z dnia [...] nie stwierdził u skarżącego choroby zawodowej - nowotworu złośliwego, a rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy ostateczną decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] Niniejsze postępowanie stanowi konsekwencję ponownego zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej – raka krtani, złożonego w dniu 4 października 2010r. przez S. W.. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. decyzją z dnia [...] umorzył postępowanie w sprawia o ustalenie u S. W. choroby zawodowej - raka krtani, a następnie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w dniu [...] utrzymał w mocy tę decyzję organu I instancji. Podstawą prawną tego rozstrzygnięcia był art. 105 § 1 kpa zgodnie z którym, jeżeli postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Oba orzekające w sprawie organy uznały, że zachodzi bezprzedmiotowość postępowania z powodu tożsamości aktualnie rozpatrywanej sprawy ze sprawą rozstrzygniętą ostateczną decyzją z dnia 22 października 2008r, a powyższe ocena zasługuje na akceptację. Ustalenie że rozpatrywana sprawa została już poprzednio rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną, czyni postępowanie bezprzedmiotowym i powoduje konieczność jego umorzenia. Sytuacja taka zachodzi wtedy, gdy istnieje tożsamość podmiotowa i przedmiotowa pomiędzy sprawą zakończoną ostateczną decyzją, a sprawą, której rozstrzygnięcia domaga się strona. Tożsamość podmiotowa będzie zachodziła wtedy, gdy sprawa będzie dotyczyła tych samych stron, co poprzednio. Z kolei tożsamość przedmiotowa istnieje, gdy identyczne jest żądanie strony oraz jego podstawa prawna i faktyczna. Należy stwierdzić, że organy administracji prawidłowo ustaliły, że rozpatrywana sprawa jest tożsama w podanym rozumieniu ze sprawą administracyjną zakończoną ostateczną decyzją z dnia [...] Nie ulega żadnej wątpliwości, iż pomiędzy wskazanymi sprawami zachodzi tożsamość podmiotowa. Sprawy te dotyczą bowiem tej samej osoby tj. skarżącego oraz tego samego organu administracji publicznej, który rozstrzygnął sprawę w I instancji. Odnośnie organu inspekcji sanitarnej, który rozstrzygał obie sprawy w II instancji, to zmiana jego nazwy (z Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny na Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny), nie narusza ciągłości działania tego organu, gdyż nowy organ przejął zadania i kompetencje organu dotychczasowego. Przy ocenie tożsamości podmiotowej spraw administracyjnych nie ma natomiast znaczenia tożsamość działających w sprawie podmiotów na prawach strony, gdyż nie są one adresatami decyzji administracyjnych i nie ich praw i obowiązków ono dotyczy. Tak samo należy odnieść się udziału innych uczestników w postępowaniu administracyjnym, ponieważ dotyczą ich czynności procesowe, a w żadnym przypadku nie będą oni adresatami decyzji wydanej w tym postępowaniu (J. Borkowski (w:) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wydawnictwo C. H. Beck. Warszawa 2009, str. 601 t. 18). Tożsamy jest również stan prawny obowiązujący w datach rozpatrzenia obu analizowanych spraw. Wprawdzie, za podstawę prawną ostatecznej decyzji z dnia [...] uznano przepisy § 1 i 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 115) oraz poz. 17.7 załącznika do tego rozporządzenia, a obecnie obowiązuje rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869), to jednak istotne w rozpatrywanym przypadku przepisy tj. § 1 i § 8 rozporządzenia z dnia 30 lipca 2002 r. oraz § 2 i § 8 rozporządzenia z dnia 30 czerwca 2009 r. są w istotnych częściach jednakowe, podobnie jak określenie przedmiotowej choroby zawodowej zawarte pod poz. 17. pkt 7 załącznika do rozporządzenia z 30 czerwca 2009 r. oraz pod poz. 17 pkt 7 załącznika do rozporządzenia z 30 lipca 2002 r. z tym, że w obecnym brzmieniu nastąpiło wyszczególnienie "raka krtani", zamiast "innego nowotworu". Tak więc mamy tu do czynienia z ciągłością regulacji prawnej, skoro poprzednia regulacja prawna została w pełni przejęta przez obowiązującą obecnie. Nie uległ także zmianie stan faktyczny sprawy. Stan faktyczny sprawy to ogół okoliczności mających znaczenie prawotwórcze, istotnych z punktu widzenia wydawanego rozstrzygnięcia, mających wpływ na określenie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. Podstawą faktyczną ostatecznej decyzji z dnia [...] było ustalenie, że skarżący nie pracował w środowisku w którym występowały czynniki rakotwórcze i stwierdzony u niego nowotwór nie ma związku z wykonywaną przez niego pracą. W tych okolicznościach zmiana stanu faktycznego nastąpiłaby wtedy, gdyby wniosek skarżącego dotyczył innej, ujawnionej u niego choroby, wskazanej w wykazie chorób zawodowych, czy też tej samej choroby, ale wynikłej z innego narażenia zawodowego. Powyższe jednak nie ma miejsca, gdyż zarówno poprzednio jak i obecnie skarżący żąda ustalenia choroby zawodowej raka krtani. Stan faktyczny zmieniłby się również w sytuacji, gdyby po wydaniu ostatecznej decyzji skarżący podjął pracę w środowisku, w którym występują czynniki rakotwórcze, które mogłyby wywołać u niego nową chorobę nowotworową. Tymczasem skarżący od [...] nie podjął żadnej pracy zawodowej. Nie wystąpił zatem u niego żaden nowy czynnik ryzyka powstania choroby nowotworowej. Powyższe sprawia, że podstawa faktyczna jego obecnego wniosku całkowicie pokrywa się z podstawą faktyczną jego poprzedniego wniosku, rozstrzygniętego ostateczną decyzją z dnia [...] Uwzględniając powyższe wywody, za całkowicie chybiony należy uznać zarzut skargi, że organy nie przeprowadziły medycznego rozpoznania, czy obecnie zgłaszane przez skarżącego schorzenie, jest tożsame z tym, które zgłosił w swym poprzednim wniosku. Bezspornym jest bowiem, że zarówno poprzednio, jak i obecnie skarżący choruje na raka krtani. Zmieniła się jedynie intensywność jego choroby, która znacznie się nasiliła, o czym świadczą operacje jakie przeszedł skarżący w kwietniu i lipcu 2011 roku. Reasumując stwierdzić należy, że wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia na skutek obecnego zgłoszenia skarżącego byłoby równoznaczne z ponownym rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej zakończonej ostateczną decyzją. Dlatego umorzenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 § 1 kpa było uzasadnione. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd oddalił skargę.