II SA/Ke 525/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 10 czerwca 2008r. sygn.akt II SA/Ke 525/07 oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 marca 2008r. sygn.akt II SA/Ke 525/07 w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił wniosek E. M. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 marca 2008r. sygn.akt II SA/Ke 525/07 oddalającego skargę E. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W dniu 25 czerwca 2008r. E. M. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej jako p.p.s.a.) strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie do § 3 art. 157 p.p.s.a. orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba, że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, E. M. domagał się uzupełnienia wyroku, albowiem jego zdaniem "Sąd nie orzekł o całości skargi i nie zamieścił dodatkowego orzeczenia zmiany poglądów na sprawę, bowiem stan faktyczny nie uległ zmianie, gdyż nie został obiektywnie ustalony". Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa, wniosek o uzupełnienie wyroku może dotyczyć wyłącznie sentencji, nie zaś uzasadnienia. Uzupełnienie wyroku z uwagi na treść art. 157 § 1 p.p.s.a. jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy sąd nie orzekł o całości skargi, to znaczy nie wypowiedział się w stosunku do wszystkich aktów objętych tą skargą, albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu. Zawarte we wniosku E. M. żądania nie dotyczyły sentencji rozstrzygnięcia Sądu lecz jego uzasadnienia, co w ocenie Sądu stanowiło podstawę do uznania, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. W formie wyroku zapada jak stanowi art. 157 § 3 p.p.s.a. orzeczenie uzupełniające wyrok, a także rozstrzygnięcie co do zasadności skargi (art. 132 p.p.s.a), formy takiej natomiast nie ma orzeczenie oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku. Z tego względu oddalenie wniosku o uzupełnienie wyroku następuje w formie postanowienia, które zapada na posiedzeniu niejawnym. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują środka odwoławczego od takiego postanowienia. Stosownie do dyspozycji art. 163 § 2 p.p.s.a. postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu stronom. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem. Doręczając postanowienie należy pouczyć stronę występującą w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Z analizy powołanego przepisu można wyprowadzić wniosek, że postanowienie na które stronie nie przysługuje środek zaskarżenia, nie podlega uzasadnieniu, o czym Sąd pouczył składającego wniosek (dowód: pismo z dnia 16 czerwca 2008r. K. nr 129 akt sądowoadministracyjnych). Skoro przesłanki dopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie oddalające wniosek E. M. o uzupełnienie wyroku nie zostały spełnione, zażalenie podlega odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.