II SA/Ke 526/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk - Moskal po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2015r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Dyrektora Izby Celnej na pkt II postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 czerwca 2015r. o sygn. akt II SA/Ke 526/15 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem p o s t a n a w i a : I. uchylić pkt II postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 czerwca 2015r. o sygn. akt II SA/Ke 526/15 o wstrzymaniu wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]; II. odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] wymierzającą karę pieniężną w wysokości 12.000 zł za urządzanie gier poza kasynem gry na wskazanym w tym rozstrzygnięciu automacie do gier. W podstawach prawnych decyzji organów obu instancji powołano m. in. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 ze zm.). Skargę na ww. decyzję organu odwoławczego wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach [...], domagając się jednocześnie wstrzymania wykonania opisanej na wstępie decyzji Dyrektora Izby Celnej. W uzasadnieniu wskazano, że na dzień 13 kwietnia 2015r. Spółka zapłaciła kary pieniężne w łącznej wysokości 5.079.683,76 zł i toczy się wobec niej szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry. Obecnie Spółka ponosi duże straty, nie przynosząc planowanych zysków. W konsekwencji wykonanie zaskarżonej decyzji groziłoby utratą płynności finansowej, a to z kolei skutkowałoby groźbą upadłości Spółki, czyli sytuacją, której nie da się już odwrócić nawet w przypadku wygrania niniejszej sprawy i zwrotu wyegzekwowanego wcześniej świadczenia. Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2015r. tut. Sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie (pkt I) oraz wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji (pkt II). Zażalenie na pkt II ww. orzeczenia wniósł Dyrektor Izby Celnej, argumentując że skarżąca Spółka uiściła kwotę 12.000 zł tytułem wymierzonej decyzją z dnia 16 kwietnia 2015r. znak: 340000-IAGW.872.49.2015 kary pieniężnej wraz z wymaganymi odsetkami w wysokości 58 zł – wobec czego wniosek o wstrzymanie wykonania tego rozstrzygnięcia jest bezprzedmiotowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesione przez organ zażalenie jest oczywiście uzasadnione – co uprawniało Sąd do skorzystania w niniejszej sprawie z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia bez przesyłania akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może je uchylić i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo – na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Zgodnie z art. 61 ustawy P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności (§ 1). Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (§ 3). Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Mając na uwadze uiszczenie przez [...] kwoty 12.000 zł tytułem wymierzonej decyzją z dnia [...] kary pieniężnej wraz z wymaganymi odsetkami w kwocie 58 zł należy stwierdzić brak podstaw do wstrzymania wykonania tego rozstrzygnięcia, co wiąże się również z koniecznością uchylenia wydanego w tym przedmiocie postanowienia z dnia 29 czerwca 2015r. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 195 § 2 ustawy P.p.s.a. (pkt I) oraz art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a.