II SA/Ke 527/18

PostanowienieWSA w Kielcach2018-08-31

Skład orzekający: Dorota Chobian

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu wyższego stopnia w przedmiocie uznania ponaglenia na bezczynność organu za bezzasadne podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 kpa, uznające ponaglenie na bezczynność organu za bezzasadne, nie jest postanowieniem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ ma charakter wpadkowy, nie kończy postępowania i nie rozstrzyga co do istoty sprawy. Strona niezadowolona z takiego postanowienia może wnieść skargę na bezczynność organu, w ramach której może podnosić zarzuty co do stanowiska organu wyższego stopnia.
Stan faktyczny
Strona A. Z. złożyła ponaglenie na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w sprawie udzielenia informacji dotyczącej szczepień ochronnych. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny uznał ponaglenie za bezzasadne. Strona skarżyła to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia i zobowiązania organu do wydania decyzji. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2018 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za bezzasadne postanawia odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny uznał, złożone przez A. Z., ponaglenie z 12 czerwca 2018 r. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w sprawie udzielenia informacji dotyczącej szczepień ochronnych za bezzasadne. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższe postanowienie A. Z. domagała się jego uchylenia w całości oraz zobowiązania organu do wydania w określonym terminie decyzji lub postanowienia, wskazując, że organ nie dochował należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, aby zakończyło się ono w przewidzianym prawem terminie. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że strona zwróciła się do PPIS z wnioskiem z 12 marca 2018 r. (19 marca 2018 r.- data wpływu do organu) o udostępnienie informacji. Na wniosek ten organ odpowiedział 23 marca 2018 r. (data wysłania pisma). Jednak w ponagleniu z 12 czerwca 2018 r. strona zarzuciła nieudzielenie odpowiedzi zgodnie z wnioskiem. Po analizie akt sprawy, w tym ocenie terminowości załatwienia sprawy organ wydał zaskarżone postanowienie, w którym uznał, że strona dostała żądany materiał informacyjny i dlatego złożone ponaglenie jest bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Będące przedmiotem niniejszego postępowania postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 § 6 pkt 1 i 123 kpa. Postanowieniem tym Świętokrzyski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Kielcach uznał za bezzasadne złożone przez skarżącą ponaglenie z 12 czerwca 2018 r. stwierdzając, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Kielcach nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłości postępowania w sprawie udzielenia informacji dotyczącej szczepień ochronnych. Stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 kpa przyjmuje formę postanowienia, na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 kpa). Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Jest to postanowienie mające na celu likwidację bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym i stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność (art. 52 p.p.s.a.). Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Nie jest to również żadne z postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. W świetle powyższego należy stwierdzić, że na postanowienie wydane w trybie art. 37 kpa nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Natomiast niezależnie od pozytywnego lub negatywnego, tak jak w niniejszej sprawie, stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia, strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może podnosić zarzuty co do stanowiska organu wyrażonego w trybie art. 37 kpa. Mając to wszystko na uwadze Sąd odrzucił skargę, jako niedopuszczalną z innych przyczyn na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło