II SA/Ke 528/16
PostanowienieWSA w Kielcach2016-08-31
Skład orzekający: Jacek Kuza
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych poza kasynem powinien zostać uwzględniony przez sąd administracyjny, gdy strona skarżąca powołuje się na ogólne przesłanki dotyczące szkody finansowej i różnice w praktyce organów celnych?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona skarżąca nie wykazała w sposób konkretny i uzasadniony niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co jest warunkiem koniecznym do uwzględnienia wniosku przez sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ogólne powoływanie się na straty finansowe i różnice w praktyce organów celnych nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku przez sąd.Stan faktyczny
Sprawa dotyczy wniosku spółki z o.o. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł za urządzanie gier hazardowych na automacie poza kasynem. Spółka wniosła skargę do WSA, domagając się uchylenia decyzji i wstrzymania jej wykonania, argumentując m.in. ogólnymi stratami finansowymi i różnicami w praktyce organów celnych. Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Decyzją z [...], Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na podstawie art. 220 § 2, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, art. 2 ust. 3, art. 6 ust. 1, art. 8, art. 14 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1, art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...] wymierzającą karę pieniężną w łącznej wysokości 12.000,00 zł za urządzanie gier na automacie poza kasynem.
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, ewentualnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości, a także zawieszenie postępowania do czasu wydania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzeczenia w sprawie C-303/15 oraz wstrzymanie wykonania tej decyzji.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji strona skarżąca podniosła, że nie zachodzą żadne przesłanki negatywne wymienione w art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. in fine, stojące na przeszkodzie uwzględnieniu wniosku. W szczególności zaskarżona decyzja jest decyzją ostateczną i w związku z tym wykonalną, a nie istnieje jakikolwiek przepis prawa powszechnie obowiązującego wyłączający wstrzymanie jej wykonania. Następnie stwierdził, że wobec fakultatywnego charakteru instytucji przewidzianej w art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., uzasadnia wniosek okolicznościami wskazanymi w treści skargi, w szczególności brakiem jednolitego stanowiska w organach Służby Celnej co do charakteru gier na urządzeniach, różną praktykę organu I instancji w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Ponadto wnoszący wniosek przytoczył liczne wyroki sądów administracyjnych wydanych w 2013 r., w których orzeczono o zasadności skargi i uchyleniu zaskarżonej decyzji organów celnych obu instancji, które w jego opinii miały wskazywać na zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez organ lub sąd.
Reasumując tę część uzasadnienia wniosku pełnomocnik skarżącej uznał, że słuszny jest wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji przez organ na podstawie art. 62 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Odnośnie wstrzymania wykonania decyzji przez Sąd autor wniosku podał, że skarżąca na dzień dzisiejszy ponosi duże straty finansowe i nie osiąga planowanych zysków. Podniósł, że uiszczenie kar pieniężnych na obecnym etapie postępowania, kiedy nie zostało udowodnione dokonanie czynu z art. 107 k.k.s., dodatkowo pogorszy sytuację finansową skarżącej. Ponadto wnoszący wniosek dodał, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi nie tylko o szkodę grożącą skarżącej, ale również szkodę grożącą Skarbowi Państwa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeśli chodzi o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, jest to możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających wystąpienie którejś z tych przesłanek.
Złożony w niniejszej sprawie wniosek nie spełnia tego wymogu. Jego autor głównie skupił się na okolicznościach mających uzasadniać uwzględnienie wniosku przez organ na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., które jednak nie stanowią podstawy do uwzględnienia wniosku przez sąd. Natomiast okoliczności mające wykazać, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody czy też trudne do odwrócenia skutki, zostały podane w sposób bardzo ogólny, bez powołania żadnych konkretnych danych, co uniemożliwiło faktyczną ocenę możliwości wystąpienia ww. przesłanek.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak
w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło