II SA/Ke 529/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Reprezentowany przez fachowego pełnomocnika skarżący J. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję w przedmiocie nałożenia na niego kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem w wysokości 24000 zł. W skardze tej zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że osiągane przez niego miesięczne dochody nie dają mu możliwości uiszczenia wymaganej zaskarżoną decyzją kwoty, bez jednoczesnego spowodowania poważnych trudności jak też uszczerbku w jego stanie majątkowym, a tym samym w codziennej egzystencji. Wymierzona kara jest także bardzo wysoka biorąc pod uwagę roczne przychody skarżącego, a jej uiszczenie pozostaje poza jego możliwościami finansowymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeśli chodzi o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, jest to możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających wystąpienie co najmniej jednej z wyżej wymienionych przesłanek. Podkreślić należy, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi więc wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podniesienia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Złożony w niniejszej sprawie wniosek nie spełnia powyższych wymogów. Skarżący powołał jedynie bardzo ogóle okoliczności, które mogą zostać wskazane przez każdego zobowiązanego do zapłacenia kary pieniężnej. Brak konkretnego przedstawienia swojej sytuacji majątkowej (a jedynie powoływanie się na bliżej nieokreślone dochody miesięczne i przychody roczne), rodzinnej czy osobistej, uniemożliwia Sądowi ocenę, czy faktycznie na tle konkretnych okoliczności wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Mając to wszystko na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.