II SA/Ke 53/10

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 5 lutego 2010 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. P. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: ustanowić dla H. P. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba w Radców Prawnych. H. P. złożył w dniu 5 lutego 2010 r. formularz PPF, w którym wniósł o ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] w przedmiocie choroby zawodowej. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe razem z bezrobotną żoną i dwudziestodwuletnią córką studiującą stacjonarnie. Cała rodzina utrzymuje się z renty skarżącego z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości 1104,09 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada innego majątku poza mieszkaniem wielkości 51,40 m kw i nieruchomością rolną o powierzchni 0,86 ha przeliczeniowego. Skarżący po całkowitym usunięciu krtani cierpi na dysfunkcję mowy, jest niezdolny do samodzielnej egzystencji i wymaga stałej opieki. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, ustanowienie radcy prawnego z urzędu, przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową i majątkową wnioskodawcy ustawowo zwolnionego od ponoszenia kosztów sądowych, przede wszystkim: zły stan zdrowia uniemożliwiający samodzielne występowanie przed sądem, niski dochód na trzy dorosłe osoby, posiadanie jedynie nieruchomości, uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a zatem jego wniosek o przyznanie radcy prawnego z urzędu zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.