II SA/Ke 539/11

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 28 lutego 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu sprawy ze skargi B. Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego M. Z. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 22.XII.2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę B. Ł na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 17.I.2012 r. ustanowiono dla skarżącego na jego wniosek radcę prawnego z urzędu Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach wyznaczyła w dniu 31.I. 2012 r. pełnomocnikiem skarżącego radcę prawnego M. Z.. W dniu 2.III.2012r. wyznaczony radca prawny z urzędu złożył w imieniu mocodawcy skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29.X.2013 r. oddalił skargę kasacyjną B. Ł.. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu W dniu 30.XII. 2013 r. radca prawny M. Z. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych, oświadczając, że udzielona przez nią pomoc prawna nie została opłacona w całości ani w części Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Według § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stosownie do treści § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynosi 180 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 221,40 zł, w tym kwotę 41,40 zł VAT. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.