II SA/Ke 546/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "..." Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] w przedmiocie kary pieniężnej w wysokości łącznej 24.000 zł za urządzanie gry na automatach poza kasynem. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożyła "..." Sp. z o.o. z siedzibą w [...], domagając się jej uchylenia w całości. W skardze został zawarty również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku skarżąca Spółka wskazała, że wysokość nałożonej kary jest znaczna, a jej zapłata będzie dla Spółki bardzo dotkliwa. Podała, że choć rok 2013 zakończył się zyskiem w wysokości 5911500 zł, to należy uwzględnić stale pogarszającą się kondycję finansową skarżącej, dla której najważniejszym segmentem działalności gospodarczej są gry na automatach o niskich wygranych (79%). Strona skarżącą dodała, że nie prowadzi właściwie innej działalności gospodarczej, a w latach 2014 – 15 nastąpi wygaśnięcie wszystkich zezwoleń na punkty gier o niskich wygranych, co spowoduje regres w kondycji finansowej, której pozostanie obecnie marginalny segment kasynowy, wskutek ograniczeń ustawowych niezdolny do generowania występujących do tej pory przychodów. Tym samym sytuacja finansowa skarżącej nie jest stabilna i nawet nieznaczna kara finansowa może prowadzić do zachwianie jej w stopniu uniemożliwiającym dalsze prowadzenie gospodarczej aktywności. Dalej skarżąca wymieniła wszystkie postępowania, w których nałożono na nią kary pieniężne i podkreśliła, że wysokość tych kar łącznie wynosi 14531848 zł, co stanowi kwotę, której zapłata w istotny sposób wpłynęłaby na jej możliwości płatnicze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zmianami), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Nie ulega wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym. Nie jest wymagane, żeby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II GSK 2434/11, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu argumenty przytoczone we wniosku tj.: problemy w bieżącym funkcjonowaniu Spółki oraz pogarszająca się jej kondycja finansowa, która może doprowadzić do niewypłacalności, a nawet ogłoszenia upadłości przemawiają za jego uwzględnieniem. Nie bez znaczenia jest też fakt, że łącznie, w postępowaniach prowadzonych na terenie całej Polski wymierzono skarżącej kary pieniężne w wysokości 14531848 zł. W tej sytuacji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., należało wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.