II SA/Ke 548/14

PostanowienieWSA w Kielcach2014-08-26

Skład orzekający: Sylwester Miziołek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu administracji publicznej o uznaniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa za nieuzasadnione, wydane na podstawie art. 123 § 1 K.p.a., podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postanowienie organu administracji publicznej o uznaniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa za nieuzasadnione, wydane na podstawie art. 123 § 1 K.p.a., nie mieści się w katalogu aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a. Nie jest to decyzja administracyjna, postanowienie kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty, ani postanowienie, na które służy zażalenie. W związku z tym, skarga na takie postanowienie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Stan faktyczny
K. L. złożył wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych na 2012 r., który został pozostawiony bez rozpoznania. Następnie organ odmówił wszczęcia postępowania w tej sprawie. K. L. skierował wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, domagając się uchylenia postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania i rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania. Organ uznał wezwanie za nieuzasadnione, wskazując, że rozstrzygnięcie jest ostateczne. K. L. złożył skargę na postanowienie o uznaniu wezwania za nieuzasadnione. Sąd administracyjny odrzucił skargę, uznając postanowienie za niepodlegające kognicji sądu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 10 stycznia 2014r. nr [...] w przedmiocie uznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa za nieuzasadnione p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 31 października 2013r. nr [...] Dyrektor Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia 29 sierpnia 2013r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2012r. Pismem z dnia 2 grudnia 2013r. K. L. skierował do Prezesa ARiMR wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie ww. postanowienia organu II instancji i rozpoznanie jego wniosku z dnia 14 maja 2013r. "o wznowienie postępowania", w którym w dniu 5 października 2012r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR pozostawił bez rozpoznania jego wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych na rok 2012. W dniu 11 grudnia 2013r. Prezes ARiMR przekazał ww. wezwanie według właściwości Dyrektorowi Oddziału Regionalnego ARiMR Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2014r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR, działając na podstawie art. 123 § 1 K.p.a., uznał ww. wezwanie za nieuzasadnione, wskazując w pouczeniu że rozstrzygnięcie to jest ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie. Co się zaś tyczy opisanego wyżej wniosku z dnia 14 maja 2013r. to w uzasadnieniu wyjaśniono, że pismo to zakwalifikowano jako wniosek o wznowienie postępowania w zakresie płatności na rok 2012 oraz prośbę strony o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2012. W następstwie rozpoznania tych żądań organ I instancji wydał opisane na wstępie postanowienie z dnia 29 sierpnia 2013r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2012r. Skargę na ww. postanowienie z dnia 10 stycznia 2014r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. L., domagając się "wszczęcia postępowania administracyjnego przez Prezesa ARiMR w sprawie dotyczącej wezwania do usunięcia naruszenia prawa". Postanowieniem z dnia 7 maja 2014r., sygn. akt V SA/Wa 835/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. nr 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W przypadku wniesienia skargi na akt lub czynności nieobjęte zakresem właściwości sądów administracyjnych Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. Jak wynika z treści skargi w niniejszej sprawie K. L. kwestionuje postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia 10 stycznia 2014r. nr [...] o uznaniu – na podstawie art. 123 K.p.a. – za nieuzasadnione jego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, w którym domagał się m. in. uchylenia postanowienia tego organu z dnia 31 października 2013r. nr [...]. Tym ostatnim rozstrzygnięciem Dyrektor Oddziału ARiMR utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia 29 sierpnia 2013r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2012r. Jeśli chodzi zaś o zawarty w omawianym wezwaniu wniosek o wznowienie postępowania w zakresie płatności na rok 2012 oraz prośbę strony o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2012 (przedstawione uprzednio w piśmie z dnia 14 maja 2013r.) to organ prawidłowo poinformował skarżącego, że następstwie rozpoznania tych żądań organ I instancji wydał już postanowienie z dnia 29 sierpnia 2013r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2012r. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że rozpoznanie wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie należy do kognicji sądów administracyjnych. Zakwestionowane przez K. L. postanowienie z dnia 10 stycznia 2014r. nie mieści się bowiem w katalogu aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, wymienionych w sposób wyczerpujący w cyt. powyżej przepisie art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. W szczególności nie jest to wydane w postępowaniu administracyjnym postanowienie, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie i nie rozstrzyga ono sprawy co do istoty. Nie sposób także uznać, że zaskarżone postanowienie – na które nie służy przecież zażalenie – zostało wydane w postępowaniu egzekucyjnym. Zakwestionowanego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia nie można również uznać za inny niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy P.p.s.a. akt z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 ustawy P.p.s.a.), gdyż jak wynika z powołanego w jego podstawie prawnej art. 123 § 1 K.p.a. postanowienia wydane w tym trybie dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania – nie rozstrzygając o istocie sprawy. W rezultacie w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo nie zawarto pouczenia o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jednocześnie należy wyjaśnić skarżącemu, że powoływane przezeń regulacje art. 52 § 3 i 4 ustawy P.p.s.a. – dotyczące wymogu poprzedzenia skargi do sądu administracyjnego wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa –odnoszą się do sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Z takim przypadkiem nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, jako że zawarte w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa żądanie skarżącego sprowadza się do uchylenia postanowienia Dyrektora Oddziału ARiMR z dnia 31 października 2013r. nr [...] . Tymczasem rozstrzygnięcie to zostało wydane po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o jakim mowa w art. 52 § 1 i 2 ustawy P.p.s.a. – w następstwie rozpoznania zażalenia K. L. na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia 29 sierpnia 2013r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2012r. Mając na uwadze, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia 10 stycznia 2014r. pozostaje poza wskazanym w art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. zakresem kognicji sądu administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło