II SA/Ke 548/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi T. L. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą: "Mięso, Wędliny – Wyrób, Sprzedaż" T. L. w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za niezgłoszenie faktu sprzedaży pojazdu postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. T. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kary pieniężnej za niezgłoszenie faktu sprzedaży pojazdu. W skardze tej zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że zaskarżona decyzja może być egzekwowana w postępowaniu administracyjnym. Ewentualna egzekucja i ściągnięcie kwoty w wysokości 800 zł przy jednoczesnym pozytywnym rozstrzygnięciu sądowym spowoduje konieczność dochodzenia zwrotu wyegzekwowanych środków. Zatem wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeśli chodzi o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, jest to możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających wystąpienie którejś z tych przesłanek. Podkreślić należy, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podniesienia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (tak NSA w postanowieniu z 15.01.2015 r., sygn. I OZ 1236/14, LEX nr 1624317, a także z 18.05.2004 r., sygn. FZ 65/04, dostępne w intrenecie orzeczenia.nsa.gov.pl). W swoim wniosku skarżący starał się jedynie uzasadnić, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, które mogłyby wystąpić, gdyby organ wykonał zaskarżoną decyzję, a następnie Sąd decyzję tę uchylił. W opinii skarżącego takie rozstrzygnięcie Sądu powodowałaby konieczność zwrotu wyegzekwowanych środków. Stwierdzić należy, że już z przedstawionej przez skarżącego argumentacji wynika, że ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji nie spowoduje skutków nieodwracalnych. W przypadku bowiem korzystnego dla skarżącego końcowego rozstrzygnięcia w sprawie, uiszczona kara pieniężna zostanie mu zwrócona. Jeśli chodzi o przesłankę wyrządzenia znacznej szkody, to skarżący w żaden sposób nie uzasadnił, dlaczego wykonanie decyzji nakładającej karę pieniężną w wysokości 800 zł mogłoby wyrządzić znaczną szkodę, zwłaszcza że nałożona kwota nie jest wysoka. Nie jest natomiast obowiązkiem Sądu szukanie argumentów na uzasadnienie wystąpienia tej przesłanki. Mając to wszystko na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.