II SA/Ke 550/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Małgorzata Rymarz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 października 2009 r. sprawy ze skargi E. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oddala skargę. Decyzją nr [...] z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z dnia [...] w sprawie przyznania E. B. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2008. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wnioskiem z dnia 31 marca 2008r. E. B. domagał się przyznania płatności na rok 2008 na użytkowane przez niego 12 działek rolnych głównych oznaczonych literami od A do L, o łącznej powierzchni 4,05 ha, położonych na sześciu działkach ewidencyjnych w obrębie [...]oraz dwóch działkach ewidencyjnych w obrębie [...], w gminie [...]. We wniosku zadeklarowano do jednolitej płatności obszarowej powierzchnię 4,05 ha, a do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych powierzchnię 1,30 ha. W dniu 28 sierpnia 2008r. przeprowadzono w gospodarstwie rolnym E. B. kontrolę, która wykazała szereg nieprawidłowości dotyczących deklarowanej przez wnioskodawcę powierzchni działek zgłoszonych do przyznania płatności. Mianowicie, powierzchnia kwalifikująca się do przyznania jednolitej płatności obszarowej wynosiła 3,69 ha, a powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności uzupełniających wynosiła 0,92 ha. Mając na uwadze powyższe decyzją nr [...] z dnia [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał E. B. jednolitą płatność obszarową w wysokości 1.007,75 zł, uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych w wysokości 683,19 zł, przejściową płatność z tytułu owoców miękkich w wysokości 326,08 zł oraz odmówił przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych. W podstawie prawnej powołano art. 7 ust. 1, 2 i 3 a, art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008r. nr 170, poz. 1051 ze zm.), art. 51 ust. 1 oraz art. 71 a rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE nr L 141 z dnia 30 kwietnia 2004r., str. 18 ze zm.) w związku z § 13 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. nr 44, poz. 265 ze zm.), art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. Urz. WE nr L 345 z dnia 20 listopada 2004r., str. 1 z zm.) oraz art. 104 k.p.a. Od przedmiotowej decyzji odwołanie złożył E. B., podnosząc zarzuty dotyczące wykonania w trakcie kontroli błędnych pomiarów działek. Przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając w całości ustalenia faktyczne i argumentację prawną organu I instancji. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ II instancji uznał je za bezzasadne. W tym zakresie przytoczono art. 23, art. 30 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r., art. 30 ust. 2 w/w ustawy z dnia 26 stycznia 2007r., § 2 ust. 1 pkt 3 i 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2007r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć przeprowadzanie kontroli dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2007r. nr 57, poz. 383). Organ podniósł również, iż wbrew zarzutom odwołania inspektorzy terenowi w trakcie kontroli zmierzyli całą działkę rolną B (ziemniaki i truskawki), a nie tylko ziemniaki, o czym świadczą zapisane na płycie CD (załącznik do raportu z kontroli) dane z odbiornika GPS. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na w/w decyzję z dnia 3 sierpnia 2009r. wniósł E. B., domagając się "przyznania wszystkich potrąconych dopłat wraz z należnymi odsetkami ustawowymi". Wszystkie działki rolne były bowiem uprawiane w całości. Skarżący wskazał, iż: 1) działka rolna B wynosi 0,51 ha, w tym 0,39 ha ziemniaków, a działka rolna B1 – 0,12 ha truskawek; tymczasem kontrolujący zmierzyli na działce rolnej B tylko ziemniaki i stąd nie zgadza się powierzchnia ogólna działki rolnej B; ponadto na działce rolnej B nie była deklarowana powierzchnia 0,05 ha, a na działce C nigdy nie stał żaden budynek, 2) działka rolna D/D1 wynosi 0,1 ha, na której było żyto, a po żniwach został zasiany poplon – gorczyca, 3) działka rolna F wynosi 0,78 ha, w tym działka rolna F/F1 wynosi 0,66 ha (zboże) i działka rolna F2 wynosi 0,12 ha (truskawki), co zgadza się ze stwierdzoną w raporcie z kontroli powierzchnią, natomiast źle dodane są kolumny w raporcie, co powoduje niezgodności w działce rolnej F, 4) działka rolna G/G1 wynosi 0,15 ha, działka rolna I/I1 wynosi 0,39 ha, a działka rolna K wynosi 0,32 ha; natomiast w trakcie kontroli dokonano nieprawidłowego pomiaru, zaniżając wielkość działek rolnych, E. B. podniósł, iż kontrolujący nie posiadali fachowej wiedzy, a kontrola została przeprowadzona niedokładnie i nierzetelnie. W treści skargi wskazano także na sprzeczność informacji dotyczących uzupełniających płatności obszarowych do powierzchni grupy upraw podstawowych – zawartych w uzasadnieniach wydanych w sprawie decyzji. Mianowicie organ I instancji zalicza do płatności uzupełniających działki rolne G1, I1 i D1, które zostały wykluczone z płatności uzupełniających. Natomiast organ odwoławczy z płatności uzupełniających wykluczył działki rolne G i K. Ponadto powierzchnia deklarowana do uzupełniającej płatności obszarowej wynosi 1,30 ha, natomiast organy stwierdzają powierzchnię 0,92 ha, której skarżący nie może się doliczyć. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Postanowieniem nr 81/2009 z dnia 25 września 2009r. Dyrektor Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego ARiMR orzekł o sprostowaniu oczywistej omyłki w decyzji z dnia 3 sierpnia 2009r., zastępując sformułowanie "z płatności wykluczone zostały zawyżone powierzchnie działek rolnych G i K" sformułowaniem "z płatności wykluczone zostały zawyżone powierzchnie działek rolnych D1, F1, G1, I1". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, przy czym sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.). Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w ramach tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa materialnego, czy też procesowego, skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności przedmiotowego rozstrzygnięcia. Z akt administracyjnych wynika, iż we wniosku z dnia 31 marca 2008r. (k. 1) E. B. zadeklarował użytkowanie 12 działek rolnych głównych, oznaczonych literami od A do L, o łącznej powierzchni 4,05 ha. Wskazując na poszczególne działki wnioskodawca domagał się przyznania na rok 2008r.: 1. jednolitej płatności obszarowej do powierzchni 4,05 ha, 2. uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych do powierzchni 1,30 ha, 3. uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych do powierzchni 1,80 ha, 4. przejściowych płatności z tytułu owoców miękkich do powierzchni 0,24 ha. Z tego też względu w odniesieniu do przedmiotowego wniosku zastosowanie znajduje ustawa z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008r. nr 170, poz. 1051, ze zm.) wraz z wydanymi na jej podstawie aktami wykonawczymi oraz przepisy unijne, w szczególności rozporządzenie Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. ustanawiające szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. UE L 345 z 20 listopada 2004r. str. 1, ze zm.), rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141 z 30 kwietnia 2004r. str. 18 ze zm.). Jak słusznie zauważył organ odwoławczy w niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy cyt. ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 19 grudnia 2008r. Wynika to z dyspozycji art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008r. o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów i wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009r. nr 20, poz. 105), który stanowi, iż do postępowań w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej oraz płatności do pomidorów, o których mowa w w/w ustawie z dnia 26 stycznia 2007r., wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe, z wyjątkiem art. 22 ust. 4 oraz art. 37a cyt. ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. W dniu 28 sierpnia 2008r. pracownicy Okręgowego Przedsiębiorstwa Geodezyjno – Kartograficznego w Krakowie przeprowadzili w gospodarstwie rolnym E. B. kontrolę, która w zestawieniu z danymi zawartymi we wniosku o przyznanie płatności wykazała następujące nieprawidłowości: 1. dla działki rolnej głównej B o powierzchni deklarowanej 0,51 ha stwierdzono powierzchnię 0,40 ha, 2. dla działki rolnej głównej D o powierzchni deklarowanej 0,10 ha stwierdzono powierzchnię 0,15 ha, 3. dla działki rolnej podrzędnej D1 o powierzchni deklarowanej 0,10 ha stwierdzono powierzchnię 0,15 ha, ponadto uprawa stwierdzona na przedmiotowej działce należała do innej grupy upraw niż deklarowana, 4. dla działki rolnej głównej F o powierzchni deklarowanej 0,78 ha stwierdzono powierzchnię 0,67 ha, 5. dla działki rolnej podrzędnej F1 o powierzchni deklarowanej 0,66 ha stwierdzono powierzchnię 0,51 ha, 6. dla działki rolnej głównej G o powierzchni deklarowanej 0,15 ha stwierdzono powierzchnię 0,10 ha, 7. dla działki rolnej podrzędnej G1 o powierzchni deklarowanej 0,15 ha, stwierdzono powierzchnię 0,10 ha, 8. dla działki rolnej głównej I o powierzchni deklarowanej 0,39 ha, stwierdzono powierzchnię 0,31 ha, 9. dla działki rolnej podrzędnej I1 o powierzchni deklarowanej 0,39 ha, stwierdzono powierzchnię 0,31 ha, 10. dla działki rolnej głównej K o powierzchni deklarowanej 0,32 ha, stwierdzono powierzchnię 0,26 ha. Tym samym powierzchnia kwalifikująca się do przyznania jednolitej płatności obszarowej wynosiła 3,69 ha, a powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności uzupełniających wynosiła 0,92 ha. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących dokładności i rzetelności przeprowadzonych w trakcie kontroli pomiarów gruntów użytkowanych rolniczo wskazać trzeba, iż nie znajdują one potwierdzenia w aktach sprawy. Organy administracji publicznej, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, wyrażoną w art. 7 k.p.a. – podjęły bowiem wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy, rozpatrując w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.), przy jednoczesnym zachowaniu reguł oceny materiału dowodowego wskazanych w art. 80 k.p.a. (art. 3 ustawy z 26 stycznia 2007r.). Jak wynika z art. 30 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. powierzchnie działek rolnych określa się za pomocą wszelkich odpowiednich środków zdefiniowanych przez właściwe władze zapewniających wykonanie pomiaru z dokładnością przynajmniej równą dokładnością wymaganej przy pomiarach wynikających z przepisów krajowych. Podkreślenia wymaga, iż przeprowadzane czynności kontrolne w terenie mają na celu stwierdzenie rzeczywistej powierzchni użytkowanej rolniczo. Nie można przy tym utożsamiać powierzchni działki ewidencyjnej z powierzchnią faktycznie użytkowaną rolniczo, stwierdzoną w rezultacie kontroli. Są to bowiem zupełnie odrębne pojęcia, służące odmiennym celom. Jak słusznie zauważył organ odwoławczy, o zakwalifikowaniu gruntu do danej płatności przesądza aktualne jego wykorzystywanie, nie zaś rolnicze przeznaczenie w ewidencji gruntów i budynków. Okoliczność, iż faktyczna powierzchnia użytkowanych działek rolnych była niższa od deklarowanej we wniosku potwierdzają załączone do protokołu z kontroli mapy z naniesionymi szkicami upraw, jak również dane zapisane na płycie CD oraz dane z odbiornika GPS. Zebrany materiał dowodowy w jednoznaczny sposób potwierdza dokonanie prawidłowych pomiarów na działkach rolnych wskazanych w załącznikach graficznych do wniosku, jak również okoliczność, iż w trakcie kontroli zmierzono całą działkę rolną B, obejmującą uprawy ziemniaków i truskawek, nie zaś jedynie ziemniaki – jak twierdzi skarżący. Wskazania wymaga, iż kontrolę przeprowadzili pracownicy Okręgowego Przedsiębiorstwa Geodezyjno – Kartograficznego w Krakowie – podmiotu spełniającego wymogi § 2 ust. 1 pkt 3 i 4 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2007r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć przeprowadzanie kontroli dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2007r. nr 57, poz. 383 ze zm.). Jednocześnie z art. 30 ust. 2 cyt. ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. wynika, iż uprawniona do przeprowadzenia kontroli jednostka organizacyjna dysponuje odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi. Ustosunkowując się do zarzutów skargi przytoczyć trzeba stanowisko NSA w Warszawie, zawarte w wyroku z dnia 4 kwietnia 2008r., sygn. akt II GSK 492/07, LEX nr 469736, zgodnie z którym o wadze dowodu z protokołu kontroli świadczy fakt, że kontrole mogą być przeprowadzane tylko przez określone – wyspecjalizowane i bezstronne podmioty. Z tego też względu dowodom z protokołu kontroli należy co do zasady przypisać przymiot wiarygodności – szczególnie przy braku inicjatywy dowodowej kontrolowanego producenta. Wskazać przy tym należy, iż E. B. uczestniczył w czynnościach kontrolnych, a kopia raportu z kontroli została mu doręczona w dniu 8 września 2008r. Tym samym skarżący miał zapewnioną możliwość zapoznania się z wynikami kontroli oraz wypowiedzenia się co do poczynionych ustaleń. Jak wynika bowiem z art. 31 ust. 7 w/w ustawy z dnia 26 stycznia 2007r., w przypadku gdy strona nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia, co do ustaleń w nim zawartych Dyrektorowi Oddziału Regionalnego ARiMR w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu lub bezpośrednio po zakończeniu kontroli osobie, która sporządziła raport w przypadku, gdy rolnik był obecny podczas kontroli. Znamiennym pozostaje, iż E. B. nie zgłosił w tym terminie jakichkolwiek zastrzeżeń co do wyników kontroli, przy jednoczesnym braku przedstawienia dowodów podważających ustalenia dokonane w toku kontroli. Zgodnie z art. 3 ust. 3 cyt. ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu w sprawach dotyczących m. in. płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Mając na uwadze, iż organy administracji publicznej, w oparciu o protokół z przeprowadzonej kontroli gospodarstwa rolnego E. B., prawidłowo ustaliły zaistniały w niniejszej sprawie stan faktyczny, należy przejść do oceny zgodności zakwestionowanej decyzji z przepisami prawa materialnego. Stosownie do art. 7 ust. 4 cyt. ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. wysokość płatności w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn deklarowanej przez rolnika powierzchni kwalifikującej się do objęcia płatnościami, po uwzględnieniu zmniejszeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości i stawek płatności na 1 ha tej powierzchni. Jak wynika z art. 50 ust. 3 Rozporządzenia nr 796/2004, jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej przekracza obszar zatwierdzony, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego. Stosownie do art. 2 pkt 22 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 "obszar zatwierdzony" oznacza obszar spełniający wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy, w przypadku systemu płatności jednolitych obszar zadeklarowany uważa się za zatwierdzony jedynie, gdy towarzyszy mu odpowiednia liczba uprawnień do płatności. Z kolei zgodnie z art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 wnioski o płatności sprawdzane są w sposób zapewniający rzeczywistą weryfikację i zgodność z warunkami przyznawania pomocy. W przypadku stwierdzenia zawyżenia deklaracji powierzchni użytkowanej rolniczo stosowane są zmniejszenia lub wykluczenia – w przypadku jednolitej płatności obszarowej zgodnie z art. 138 w/w rozporządzenia nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r., a w odniesieniu do uzupełniających płatności obszarowych stosownie do art. 51 lub 53 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004. Jak wynika z art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004, jeżeli w wyniku kontroli administracyjnej bądź kontroli na miejscu wykryte zostanie dla jednolitej płatności obszarowej, iż ustalona różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3%, lecz nie więcej niż 30% wyznaczonego obszaru, to kwota jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę. Mając na uwadze, iż różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną we wniosku do jednolitej płatności obszarowej (4,05 ha) a powierzchnią stwierdzoną w wyniku kontroli (3,69 ha) wynosi 0,36 ha, a zatem 9,76% powierzchni zatwierdzonej stwierdzić trzeba, iż organ I instancji prawidłowo przyznał stronie jednolitą płatność obszarową w wysokości 1.007,75 zł. Zgodnie bowiem z cyt. art. 138 ust. 1 płatność przysługująca do rzeczywistej powierzchni upraw (3,69 ha) – 1.252,05 zł (3,69 ha x 339,31 zł/ha), pomniejszona o dwukrotność wykrytego zawyżenia – 244,30 zł (2 x 0,36 ha = 0,72 ha, 0,72 ha x 339,31), wynosi 1.007,75 zł. Nadmienić trzeba, iż zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 listopada 2008r. w sprawie stawki jednolitej płatności obszarowej za 2008r. (Dz. U. nr 201, poz. 1242) stawka jednolitej płatności obszarowej za 2008r. wynosi 339,31 zł na 1 ha gruntów rolnych. Z kolei zgodnie z art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 w przypadku uzupełniającej płatności obszarowej, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną dla grupy uprawy wynosi więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej, wówczas dla tej grupy upraw nie jest przyznawana żadna pomoc. Z uwagi na zadeklarowanie przez wnioskodawcę do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych powierzchni 1,30 ha oraz ustalenie w trakcie kontroli, iż powierzchnia kwalifikująca się w rzeczywistości do przyznania płatności wynosiła 0,92 ha zasadnie odmówiono stronie przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych. Różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną (1,30 ha) a powierzchnią stwierdzoną (0,92 ha) wyniosła bowiem 0,38 ha (1,30 ha – 0,92 ha), co stanowi 41,30% powierzchni stwierdzonej (0,38 ha / 0,92 ha x 100 %). W związku z powyższym prawidłowo odmówiono stronie przyznania płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych – w oparciu o cyt. art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004. Natomiast ze względu na spełnienie przez E. B. warunków dotyczących zasad przyznawania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych oraz przejściowych płatności z tytułu owoców miękkich organ I instancji prawidłowo uwzględnił w całości zgłaszane w tym zakresie żądania strony. Odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego sprzeczności danych dotyczących uzupełniających płatności obszarowych do powierzchni grupy upraw podstawowych zawartych w uzasadnieniach wydanych w sprawie decyzji wskazać trzeba na nieostateczne postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR nr 81/2009 z dnia 25 września 2009r. (k. 29), w którym orzeczono o sprostowaniu oczywistej omyłki w decyzji z dnia 3 sierpnia 2009r., zastępując użyte sformułowanie "z płatności wykluczone zostały zawyżone powierzchnie działek rolnych G i K" sformułowaniem "z płatności wykluczone zostały zawyżone powierzchnie działek rolnych D1, F1, G1, I1". Jednocześnie organ odwoławczy, utrzymując w mocy decyzję z dnia 3 sierpnia 2009r., podzielił w całości rozważania prawne oraz ustalenia faktyczne organu I instancji, zawarte w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia – w tym także dotyczące oznaczonych prawidłowo działek. Tym samym wskazane przez E. B. uchybienie nie mogło mieć ,zdaniem Sądu, istotnego wpływu na wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutu skargi, iż na działce C "nigdy nie był postawiony żaden budynek" wskazać trzeba, iż w toku kontroli ustalono, że zburzony budynek usytuowany był na działce oznaczonej symbolem DKR @1, a obecnie stwierdzono na tej działce łąkę (str. 3A-1 raportu z kontroli), która nie została zgłoszona do żadnego z programów pomocowych. Okoliczność ta nie mogła mieć zatem jakiegokolwiek wpływu na wynik niniejszej sprawy. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.