II SA/Ke 550/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 13 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków Z. P. i M. W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skarg Z. P, M. W. i M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Pismem z 23 maja 2016 r. Z. P., M. W. i M. W. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 kwietnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań. Postanowieniem z 8 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargi Z. P. i M.W. podnosząc, że skarżący ci nie uiścili wpisu sądowego, do uiszczenia którego byli wezwani zarządzeniami z 27 czerwca 2016 r., doręczonymi w dniu 4 lipca 2016 r. Pismem z 17 sierpnia 2016 r. Z. P. i M. W. wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi podnosząc, że fakt nie dokonania wpłaty nastąpił bez ich winy. Wyjaśnili, że zgodnie z wezwaniem Sądu do usunięcia solidarnie braków skargi stawili się wraz z M. W. w sądzie, podpisali skargę i złożyli wymaganą ilość jej egzemplarzy. Z uwagi na to, że mieli wątpliwość czy nakaz solidarnego uzupełnienia braków skargi odnosi się do opłaty, zwrócili się o wyjaśnienie do "załatwiającej" ich sprawę w sądzie osoby i uzyskali informację, że wystarczy dokonanie jednej wpłaty w kwocie 200 zł. Tak też zrobili i wpis został przyjęty na nazwisko M. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. W niniejszej sprawie brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego skarżący upatrują w wątpliwościach jakie mieli co do wezwania do uiszczenia wpisu, tj. czy należy to uczynić solidarnie z M. W., a odpowiedź twierdzącą uzyskali od pracownika Sądu. Należyta staranność w postępowaniu skarżącego wymagała od skarżących zastosowania się do zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Treść tych zarządzeń wskazuje natomiast na to, że do każdego ze skarżących zostało skierowane odrębne wezwanie i z żadnego nie wynika aby uiszczenie wpisu miało nastąpić solidarnie. Co prawda skarżący zostali wezwani solidarnie do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie 22 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, lecz nie ma to wpływu na odrębne wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Podnoszona we wniosku okoliczność udzielenia błędnej informacji przez pracownika Sądu nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy, lecz nawet gdyby przyjąć, że taka sytuacja miała miejsce to niewątpliwie obowiązek uiszczenia wpisu od skargi wynikał z jasnych i czytelnych zarządzeń z 27 czerwca 2016 r. Skarżący nie wykazali przy tym, że doręczono im odpisy zarządzeń innej treści aniżeli te, których oryginały znajdują się w aktach sprawy. Wszystko to wskazuje na to, że nie ma podstaw do przyjęcia, iż uchybienie terminu do uiszczenia wpisu nastąpiło bez winy skarżących. Wyjaśnić jednocześnie należy, że sprawa niniejsza zostanie merytorycznie rozpoznana przez Sąd – ze skargi M. W. Z. P. i M. W. będą w niej występowali w charakterze uczestników. Z tych względów wobec braku przesłanki z art. 86 § 1 p.p.s.a należało orzec jak w sentencji.