II SA/Ke 554/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. i B.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: 1) podjąć zawieszone postępowanie sądowe; 2) umorzyć postępowanie sądowe; 3) zwrócić J.S. i B.A. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zawiesił postępowanie ze skargi J.S. i B.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, z powodu niewskazania przez skarżących adresów zamieszkania uczestników postępowania W.B. i R.B., co uniemożliwiało nadanie sprawie dalszego biegu. W dniu 26 stycznia 2011r. do Sądu wpłynęło pismo skarżących, w którym wycofali skargę i wnieśli o umorzenie postępowania. Zgodnie z art. 128 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację skarżących z poddania zaskarżonej decyzji kontroli sądowej. Tym samym odpadła przyczyna zobowiązania skarżących do wskazania adresów ww. uczestników. W konsekwencji ustała również przyczyna zawieszenia postępowania. Zgodnie z art. 60 skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnie skargę. Na podstawie całokształtu okoliczności sprawy Sąd nie stwierdził zaistnienia żadnej z przesłanek niedopuszczalności dokonania przez stronę powyższej czynności dyspozytywnej. W związku z powyższym, na podstawie art. 128 § 1 p.p.s.a. oraz art. 161 §1 pkt 1 w zw. z art. 163 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.