II SA/Ke 554/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r., na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A. S. od postanowienia starszego referendarza sądowego z 26 stycznia 2018 r., w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie z 26 stycznia 2018 r. Postanowieniem referendarza sądowego z 12 października 2017 r. ustanowiono dla skarżącej na jej wniosek adwokata z urzędu w niniejszej sprawie. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącej adwokata M. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 30 listopada 2017 r. oddalił skargę. Adwokat M. S. złożył 12 stycznia 2018 r. do Sądu opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Z kolei skarżąca 11 stycznia 2018 r. złożyła kolejny formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata celem sporządzenia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z 26 stycznia 2018 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie w przedmiocie tego wniosku na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 poz. 1369 ze zmianami), zwanej dalej "p.p.s.a.". W uzasadnieniu referendarz podał, że kwestia przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu została już rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem z 12 października 2017 r., którym ustanowiono dla skarżącej adwokata z urzędu i umorzono postpowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz podkreślił, że niezadowolenie strony ze sposobu świadczonej pomocy prawnej przez pełnomocnika z urzędu nie uprawnia Sądu do zmiany osoby pełnomocnika, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny (referendarz sądowy) nie jest władny do zmiany osoby pełnomocnika wyznaczonego z urzędu przez Okręgową Radę Adwokacką. Sąd (referendarz sądowy) wydaje jedynie postanowienie w sprawie przyznania prawa pomocy, po spełnieniu przez skarżącego przesłanek uprawniających do przyznania tego prawa, natomiast wyznaczenie konkretnego pełnomocnika, w tym również nowego (kolejnego) pełnomocnika, należy do właściwości Okręgowej Rady Adwokackiej, co wynika z treści art. 253 § 1 i 2 p.p.s.a. W sprzeciwie od powyższego postanowienia, skarżąca wniosła o jego zmianę w całości i przyznanie pełnomocnika, który sporządzi skargę kasacyjną. Podniosła, że sprawa jej jest skomplikowana pod względem faktycznym i prawnym, a pełnomocnik z urzędu nie uwzględnił wszystkich przedstawionych przez nią faktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z 177 § 4 p.p.s.a. jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Sąd doręcza odpis opinii stronie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia. Z treści art. 177 § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że po przedłożeniu Sądowi przez pełnomocnika z urzędu opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej i jej doręczeniu stronie, jeżeli strona nie zgadza się ze stanowiskiem ustanowionego w ramach prawa pomocy pełnomocnika, to ustawodawca dopuszcza jeszcze jedynie możliwość wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę reprezentowaną przez pełnomocnika z wyboru. O powyższym skarżąca została pouczona w piśmie sądowym z 16 stycznia 2018 r. Zatem skoro na tym etapie postępowania nie ma podstaw do wyznaczenia skarżącej pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi kasacyjnej, to zgodzić należy się z referendarzem sądowym, że postępowanie w sprawie wniosku skarżącej stało się zbędne i należało je umorzyć. Słusznie też referendarz stwierdził, że nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca w sprawach dotyczących, tak jak sprawa niniejsza, statusu bezrobotnego i dlatego w tym zakresie postępowanie również należało umorzyć. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy, orzeczono jak w sentencji.