II SA/Ke 555/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 maja 2021 r. znak: [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę. H. K. w skardze do tut. Sądu zakwestionował pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 maja 2021 r., znak: [...], stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 29 kwietnia 2021 r., w którym skarżący wskazuje, że powinien być właścicielem 8 a nie 24 ha gruntów jak twierdzi Burmistrz Gminy S., z tego powodu niesłusznie od 2013 roku jest obciążany opłatą za śmieci, od 17 lat nie mieszka w Gminie S., ma dom w Gminie P. i tam jest obciążony opłatą za śmieci, teraz Burmistrz sprzedaje ten dom i zostawia go bezdomnym. Kolegium w ww. piśmie wyjaśniło skarżącemu, że samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego. W szczególności rozpatrują odwołania od decyzji, zażalenia na postanowienia, ponaglenia, żądania wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji. Decyzje organu I instancji dotyczące wymiaru podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości, opłat za gospodarowanie odpadami, mogą być kwestionowane przed Kolegium w terminie 14 dni od ich doręczenia, w toku postępowania odwoławczego. Kolegium nie jest natomiast organem sprawującym nadzór, ani rozpatrującym skargi na Radę Miejską w S., czy tez Burmistrza Gminy S . Jeśli zaś skarżący jest niezadowolony ze sposobu działania Rady Miejskiej, może złożyć skargę do wojewody, w trybie art. 229 pkt 3 Kpa. z uwagi na trudną sytuację bytową może zaś zwrócić się o wsparcie do miejscowego ośrodka pomocy społecznej. W skardze do tut. Sądu H. K. wskazał, że Burmistrz Gminy S. od 1998 r. obciążył go podatkiem gruntowym z 24 ha, tymczasem w 2004 r. Sąd w B. "udzielił" jego ojcu 8 ha z tych 24 ha i z tych 8 ha opłacany był cały podatek. Spadek dotyczył tych 8 ha, a nie 24. Zdaniem skarżącego Burmistrz nie chce sprostować pomyłki, nie wydaje decyzji, a jedynie pisma odmowne. Kolegium powinno więc zmusić Burmistrza do wydania prawidłowych aktów własności. Skarżący zarzucił Burmistrzowi zamiar sprzedania jego własności, wniósł o wstrzymanie egzekucji. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie. Wyjaśniło, że zna osobę skarżącego, którego sprawy były wielokrotnie przedmiotem odwołań, zażaleń rozpatrywanych przez Kolegium na bieżąco. Wskazano, że Kolegium nie jest organem egzekucyjnym, a w razie opieszałości organu I instancji strona może wnieść do Kolegium ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "Ppsa", sąd orzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres kontroli działalności administracji publicznej, wykonywanej przez sądy administracyjne wyznacza art. 3 § 2 Ppsa, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kpa, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kpa oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kpa (§ 2a). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa skarga podlega odrzuceniu. Skarżący przedmiotem swojej skargi uczynił pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego informujące o właściwości organów w kwestiach poruszonych przez niego w piśmie z dnia 29 kwietnia 2021 r. W świetle przywołanych przepisów pismo takiej treści nie jest objęte zakresem właściwości sądów administracyjnych. Nie ulega bowiem wątpliwości, że zaskarżone pismo nie stanowi decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 Ppsa), ani postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, ani postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2), nie stanowi też postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywiste jest również, że nie jest to akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 Ppsa. Pismo to nie mieści się też w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa. W istocie zaskarżone pismo zawierało jedynie pisemną informację o stanie faktycznym i prawnym w odniesieniu do kwestii poruszonych w piśmie skarżącego, miało więc charakter wyjaśnień udzielonych skarżącemu w ramach wymiany korespondencji. Nie zawierało rozstrzygnięcia, które stanowi jeden z tych elementów składowych decyzji, bez którego decyzja nie może istnieć. Nie zawierało również elementu władczego, który pozwoliłby je zakwalifikować jako akt lub czynność z art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa. Zaskarżone pismo nie kształtuje nowego stosunku prawnego ani w sposób bezpośredni, ani też pośredni. Skarżący nie wskazuje również żadnych konsekwencji ww. pisma, nie wskazuje by pismo to rodziło jakiekolwiek obowiązki lub stwarzało uprawnienia. Samo udzielenie wyjaśnień nie stanowi zaś rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2017 r., sygn. II OSK 808/17). W konsekwencji, wniesiona w niniejszej sprawie skarga na ww. pismo informujące jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu, gdyż sprawa nią objęta nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Sąd orzekł więc jak w postanowieniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa.