II SA/Ke 56/10

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 4 lutego 2010 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego T. G. kwotę 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy), w tym kwotę 39,60 zł (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz 17 zł (siedemnaście złotych) tytułem wydatków. Wyrokiem z dnia 20 maja 2009 r. sygn. akt II SA/Ke 225/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę T. B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] w przedmiocie choroby zawodowej. Tego samego dnia skarżąca złożyła formularz PPF wnosząc o ustanowienie adwokata w wyżej wymienionej sprawie. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 15 czerwca 2009 r. ustanowiono dla T. B. radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w dniu 7 lipca 2009 r. pełnomocnikiem skarżącej radcę prawnego T. G. Skarżąca udzieliła jej pełnomocnictwa do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 14 lipca 2009 r. pełnomocnik skarżącej wniosła w imieniu mocodawczyni skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W skardze kasacyjnej zawarła wniosek o przyznanie na rzecz pełnomocnika skarżącej kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych. Oświadczyła, że nie otrzymała wynagrodzenia. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 listopada 2009 r. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. Po zwrocie akt z Naczelnego Sąd Administracyjnego sprawę zarejestrowano w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach pod sygnaturą II SA/Ke 56/10. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Według § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stosownie do treści § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji wynosi 180 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 146,40 zł, w tym VAT 26,40 zł. Jak wynika akt sprawy, radca prawny z urzędu uiściła w dniu 9 lipca 2009 r. opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Kwota ta stanowi więc niezbędny, udokumentowany wydatek radcy prawnego, należny jej wraz z wynagrodzeniem za udzielenie z urzędu pomocy prawnej Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.