II SA/Ke 565/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 października 2011r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w R. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia sprawy dotyczącej rozpoczęcia działalności w punkcie gier na automatach o niskich wygranych I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz A. Sp. z o.o. w R. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej , na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej, po rozpatrzeniu zażalenia z dnia 7 marca 2011 r. złożonego przez O. Sp. z o. o. z siedzibą w R., na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego wydane w dniu [...] o pozostawieniu bez rozpatrzenia sprawy dot. rozpoczęcia działalności przez firmę "O." Sp. z o.o. w punkcie gier na automatach o niskich wygranych K. R., Pub R., utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu tego postanowienia organ II instancji wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej udzielił firmie O. Sp. z o.o. zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa w 81 lokalach wymienionych w załączniku nr 1 do ww. decyzji. W punkcie V tamtej decyzji określił nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności we wszystkich punktach gier objętych zezwoleniem, na 12 miesięcy od dnia wydania przedmiotowego zezwolenia. Następnie na wniosek Spółki terminy te zostały przez Dyrektora Izby Skarbowej dwukrotnie zmienione; decyzją z dnia [...], termin został przedłużony do dnia 30 maja 2009 r., a decyzją z dnia [...] termin został przedłużony do dnia 30 maja 2010 r. Następnie jednak decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej odmówił przedłużenia okresu, w którym Spółka zobowiązana jest uruchomić punkty gier na automatach o niskich wygranych w zakresie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Kolejną decyzją z dnia [...] organ ten utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] W dniu 18 października 2010 r. firma "O." Sp. z o.o. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Celnego z wnioskiem o przeprowadzenie urzędowego sprawdzenia punktu gier na automatach o niskich wygranych ujętego w poz. 68 załącznika Nr 1 do decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Powyższej czynności Spółka dokonała składając w ww. dniu zgłoszenie rozpoczęcia działalności podlegającej Referatowi Dozoru Urzędu Celnego , w punkcie gier [...], tj. K. R., Pub R., K., ul. J. 4. Jako podstawę prawną działalności Spółka wskazała dwie decyzje Dyrektora Izby Skarbowej ; przytoczoną wyżej decyzje z dnia [...] (udzielającą zezwolenia na prowadzenie działalności) oraz decyzję z dnia [...] zmieniającą lokalizację punktu gry na automatach o niskich wygranych w pozycji 68 załącznika nr 1 do decyzji z dnia [...] z G. Ł., Pizza F. w D., na K. R., Pub R. . Następnie organ II instancji wyjaśnił, że Naczelnik Urzędu Celnego w dniu 29 października 2010 r. wezwał firmę "O." sp. z o.o. do dostarczenia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania, aktualnego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w punkcie gier K. R., Pub R., K., ul. J. 4. Przy piśmie z dnia 8 listopada 2010 r. Spółka "O." przesłała do Urzędu Celnego decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] oraz aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 12.08.2009 r. W dniu 6 grudnia 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego ponowił wezwanie do dostarczenia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania aktualnego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w punkcie gier K. R., Pub R., K., ul. J. 4. W pouczeniu Strona została powiadomiona, iż nie zastosowanie się do wezwania w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie sprawy bez rozpatrzenia. W dniu [...] do Urzędu Celnego wpłynęło pismo Spółki "O." w którym poinformowała, iż w dniu 8 listopada 2010 r. powtórnie przesłała do urzędu aktualne zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. W związku z uznaniem przez organ, że przedstawione przez Spółkę zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w ww. punkcie gier jest nieaktualne i nie stanowi podstawy do rozpoczęcia działalności w w/w lokalu, Naczelnik Urzędu Celnego wydał opisane wyżej postanowienie o pozostawieniu sprawy bez rozpatrzenia. W tak ustalonym stanie faktycznym organ II instancji wyjaśnił, że wymieniony pod pozycją 68 załącznika Nr 1 do decyzji z dnia [...] punkt gier - G. Ł., Pizza F. w D., został zweryfikowany w dniu 14 maja 2008 r., a działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych prowadzono w nim do dnia 31 grudnia 2008 r. Uwzględniając wniosek Spółki "O." z dnia 15 lipca 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej wydał decyzję zmieniającą swoją decyzję z dnia [...] w zakresie lokalizacji punktu gier ujętego w pozycji 68 załącznika Nr 1 do w/w decyzji w ten sposób, że wykreślił lokalizację G. Ł., Pizza F., 26-021 D., ul. C. 1 i wpisał w to miejsce K. R., Pub R., K., ul. J. 4. Organ wyjaśnił dalej, że termin rozpoczęcia działalności we wszystkich punktach gier objętych zezwoleniem z dnia [...], w wyniku dwukrotnego przedłużania i odmowy kolejnego przedłużenia został ostatecznie ustalony na dzień 30 maja 2010 r. Wymieniony wyżej punkt gier ujęty w pozycji 68 załącznika Nr 1 do decyzji z dnia [...] strona zgłosiła do urzędowego sprawdzenia po ponad rocznym okresie od otrzymania zgody na prowadzenie działalności w tym punkcie oraz cztery miesiące po upływie terminu rozpoczęcia działalności. Wynika stąd, że skarżąca Spółka miała kilka miesięcy na rozpoczęcie działalności w w/w punkcie gier, a mimo to nigdy nie podjęła w nim działalności, choć była do tego zobowiązana zgodnie z punktem IV decyzji z dnia [...] Ponadto była dwukrotnie wzywana do przedstawienia aktualnego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach w tym punkcie z pouczeniem, że niedostarczenie go w zakreślonym terminie spowoduje pozostawienie sprawy bez rozpatrzenia. Niewywiązanie się z tych zobowiązań spowodowało więc zastosowanie art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia postanowieniem organu podatkowego, na które przysługuje zażalenie. Organ odwoławczy nie zgodził się ze stanowiskiem skarżącej, iż zmiana decyzji w zakresie zmiany miejsca urządzania gry na automatach o niskich wygranych nie ma najmniejszego znaczenia, bowiem dotyczy w istocie tego samego punktu - czyli punktu numer 68 bez różnicy jaki lokal pod tą pozycją figuruje. Z orzecznictwa sądów administracyjnych, w szczególności z uchwały 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r. wynika bowiem, że "miejsce urządzania gier" pojmowane jest jako konkretna lokalizacja przestrzenna punktu, w jakim gra jest lub ma być prowadzona (chodzi o parametry geograficzne). Zmiana tego miejsca rozumiana była zatem jako przeniesienie urządzania gry do innego, w sensie przestrzennym punktu. Skoro więc decyzja główna z dnia [...] zawierała wykaz punktów gier na automatach o niskich wygranych, w którym zostały określone konkretne lokalizacje punktów gier z podaniem nazwy prowadzącego działalność gospodarczą jak i z określeniem w nim konkretnego miejsca wykonywania działalności przez podanie adresu oraz tak samo postępował organ udzielający zezwolenia w kolejnych decyzjach zmieniających decyzję główną w zakresie zmiany miejsca urządzania gry, to nie można zgodzić się, zdaniem organu, ze stroną, iż zmiana decyzji w zakresie zmiany miejsca urządzania gry na automatach o niskich wygranych dotyczy tego samego punktu tj. numer 68, bez względu na to, jaki lokal po tą pozycją figuruje. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "O." Sp. z o.o. w R.. Skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji. Skarżąca Spółka zarzuciła naruszenie przepisów: 1. prawa procesowego, tj. art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia i bezpodstawne przyjęcie, iż nie podlega ono uchyleniu pomimo że zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, 2. art. 8, 36 ust. 5, 48 ust. 1, 129 ust. 1, 135 ust. 1 w zw. z art. 118 ustawy o grach hazardowych, poprzez ich zastosowanie pomimo ich bezskuteczności z uwagi na brak notyfikacji ustawy do Komisji Europejskiej, zgodnie z Dyrektywą 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. Z ostrożności procesowej skarżący zarzucił również naruszenie: 3. art. 8, 36 ust. 5, 48 ust. 1, 129 ust. 1, 135 ust. 1 w zw. z art. 118 ustawy o grach hazardowych poprzez ich błędną wykładnię i na tej podstawie przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie skarżąca nie rozpoczęła działalności w terminie określonym w zezwoleniu we wszystkich wskazanych punktach, 4. art. 121 ustawy o grach hazardowych poprzez jego niezastosowanie i na tej podstawie wydanie skarżonego rozstrzygnięcia w oparciu o przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, w miejsce przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. W uzasadnieniu skargi wskazano w pierwszej kolejności, że organy obu instancji nie powinny stosować przepisów ustawy o grach hazardowych, gdyż obowiązywanie tych przepisów jest bezskuteczne. Ustawa o grach hazardowych bowiem, wbrew Dyrektywie 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. nie została notyfikowana do Komisji Europejskiej. Uchybienie obowiązkowi notyfikacji stanowi uchybienie proceduralne powodujące bezskuteczność przepisów wobec jednostki. W związku z tym sprawa powinna zostać rozpoznana na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. Zakładając hipotetycznie dopuszczalność stosowania przepisów ustawy o grach hazardowych i odnosząc się merytorycznie do argumentów zawartych w zaskarżonym postanowieniu, Skarżąca spółka wbrew ustaleniu organu zauważyła, że uznany za bezsporny fakt nieuruchomienia punktu gier zlokalizowanego na ul. J. 4 – jest jak najbardziej sporny, co wynika już z treści zażalenia na postanowienie organu I instancji. Ponieważ do dnia [...] pod pozycją nr 68 załącznika do zezwolenia funkcjonował punkt Pizza F. G. Ł. i punkt ten był faktycznie uruchomiony, to warunek uruchomienia spornego punktu we wskazanym w zezwoleniu terminie skarżąca spółka spełniła. W związku z tym dokonana w dalszym odstępie czasu – ponieważ dopiero w sierpniu 2009 r. – zmiana decyzji w zakresie zmiany miejsca urządzania gry na automatach o niskich wygranych nie ma najmniejszego znaczenia – bowiem dotyczy tego samego punktu – w tym przypadku punktu oznaczonego numerem 68 – zmianie uległ bowiem sam lokal, który pod tą pozycją figurował. Autor skargi zauważył również, że organy wadliwie niezastosowały dla oceny zaistnienia przesłanek wygaśnięcia, w związku z nierozpoczęciem działalności, zezwolenia na prowadzenie salonu gier udzielonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] – czyli przed wejściem w życie ustawy o grach hazardowych – art. 36 ust. 5 ustawy o grach hazardowych i zakładach wzajemnych z 1994 r. Konieczność stosowania tego przepisu wynika bowiem z art. 121 ustawy o grach hazardowych, zgodnie z którym do wygaśnięcia, w związku z nierozpoczęciem działalności, zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się art. 36 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 144, tj. ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutu braku notyfikacji Komisji Europejskiej ustawy o grach hazardowych organ wyjaśnił, że został on skierowany do niewłaściwego organu. Organy administracji nie mają bowiem uprawnień do kwestionowania zasady tworzenia przepisów zgodnie z Konstytucją i prawem unijnym, przed stwierdzeniem niezgodności przez uprawniony organ. Dyrektor Izby Celnej nie jest organem prawodawczym i nie ma możliwości rozstrzygania o niekonstytucyjności, czy sprzeczności ustaw z prawem wspólnotowym. Co do zarzutu niezastosowania przepisu art. 121 ustawy o grach hazardowych organ stwierdził, że niezależnie od tego, czy rozstrzygnięcie sprawy byłoby oparte na przepisach "starej", czy "nowej" ustawy o grach hazardowych, rozstrzygnięcie będzie takie samo, gdyż skarżąca spółka w dacie złożenia wniosku nie legitymowała się ważnym zezwoleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna, ale nie z przyczyn w niej wskazanych, gdyż rozstrzygnięcie sprawy wynikło z rozpoznania wyłącznie kwestii formalnoprawnej sprowadzającej się do oceny zakresu stosowania przepisu art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Stosując ten przepis bowiem organy administracji obu instancji naruszyły przepisy postępowania w sposób, który miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Na wstępie wskazać należy, że w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany jej zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to konieczność dokonania przez sąd oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 169 § 1 o.p., jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Niespełnianie wymogów zawartych w przepisach prawa określone jest jako "brak" pisma procesowego. Braki należy rozumieć bardzo szeroko. Będzie to zarówno brak elementu treści pisma, np. podpisu, uzasadnienia, precyzyjnego określenia żądania, daty, pełnomocnictwa, jak i wszelkiego rodzaju pozostałych załączników, w tym szczególnych, przewidzianych przez prawo podatkowe, np. brak dokumentu stwierdzającego datę egzaminu kończącego naukę zawodu. Wszystkie one będą podlegały uzupełnieniu (por. np.: wyrok NSA z dnia 17 stycznia 1997 r., I SA/Lu 386/96, Temida (CD), Sopot 2002; wyrok NSA z dnia 8 czerwca 1995 r., SA/Po 490/95, Temida (CD), Sopot 2002). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok NSA z dnia 23 stycznia 1996 r., II SA 1473/94, ONSA 1997, nr 3, poz. 114, glosa: E. Bojanowski, OSP 1997, nr 7-8, poz. 136) podkreślano również, że instytucja wzywania do usunięcia braków ma służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników (Henryk Dzwonkowski (w:) Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. III, ABC 2003, komentarz LEX do art. 169 ustawy – Ordynacja podatkowa). Aczkolwiek powołane orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczą wykładni art. 64 § 2 kpa, a nie art. 169 o.p., to jednak z racji identyczności – w istotnej części - przyjętych w tych przepisach rozwiązań, zachowują one walor aktualności również przy interpretacji zastosowanego w niniejszej sprawie przepisu art. 169 § 1 o.p. W celu oceny charakteru braków, które spowodowały pozostawienie bez rozpatrzenia niniejszej sprawy, należy wyjaśnić w jakim trybie doszło do zobowiązania Spółki z o.o. "O." w R. do usunięcia tego braku, czego brakło w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Zgodnie z art. 64 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168/09 poz. 1323 ze zm.) podmiot, o którym mowa w ust. 1 (tj. podmiot prowadzący działalność gospodarczą podlegającą kontroli, w którym właściwy organ Służby Celnej przeprowadza urzędowe sprawdzenie polegające na wykonaniu czynności w celu ustalenia, czy są zapewnione warunki i środki, o których mowa w art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 1 tej ustawy, tj. między innymi czy przesłano właściwemu naczelnikowi urzędu celnego zgłoszenie oraz dokumentację dotyczącą tej działalności), przesyła właściwemu organowi Służby Celnej, co najmniej na 14 dni przed rozpoczęciem działalności, zgłoszenie oraz dokumentację dotyczącą tej działalności, a w przypadku wznowienia działalności, po przerwie trwającej dłużej niż 3 miesiące - zgłoszenie dotyczące wznowienia tej działalności. Uszczegółowienie obowiązku określonego w przytoczonym przepisie znajduje się w wydanym na podstawie art. 64 ust. 9 ustawy o Służbie Celnej rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie urzędowego sprawdzenia (Dz. U. Nr 222/09 poz. 1757 ze zm.). Zgodnie z § 4 ust. 3 pkt 5 tego rozporządzenia, do zgłoszenia przesłanego przed rozpoczęciem działalności dołącza się między innymi zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Na podstawie takiego zgłoszenia właściwy organ Służby Celnej przeprowadza urzędowe sprawdzenia o jakim mowa w art. 64 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej. Z urzędowego sprawdzenia sporządza się protokół, który wraz ze zgłoszeniem, o którym mowa w ust. 3, oraz dokumentacją dotyczącą działalności podlegającej kontroli, stanowią akta weryfikacyjne, które zatwierdza się decyzją naczelnika urzędu celnego (art. 64 ust. 4 pkt 1 ustawy o Służbie Celnej). W przypadku gdy nie są zapewnione warunki i środki określone w ust. 1 ustawy o Służbie Celnej, właściwy organ Służby Celnej wyznacza termin do ich spełnienia, a po upływie terminu przeprowadza powtórne urzędowe sprawdzenie (art. 64 ust. 5 tej ustawy). W przypadku stwierdzenia w wyniku powtórnego urzędowego sprawdzenia, że nie są zapewnione warunki i środki, o których mowa w ust. 1 ustawy o Służbie Celnej, organ Służby Celnej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia akt weryfikacyjnych - w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 tej ustawy, tj. w wypadku działalności, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o Służbie Celnej, a więc miedzy innymi działalności w zakresie urządzania i prowadzenia gier hazardowych, o których mowa w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Z akt niniejszej sprawy wynika, że Spółka z o.o. "O." w R. pismem z dnia 18 października 2010 r. zgłosiła do przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia punkt gier na automatach o niskich wygranych – K. R., Pub R., K., ul. J. 4. W zgłoszeniu rozpoczęcia działalności spółka wymieniła dwie decyzje Dyrektora Izby Skarbowej : z dnia [...] udzielającą zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w 81 lokalach, w tym między innymi w Pizzy F. Ł. G. w D., ul. C. 1, i z dnia [...] w której dokonano zmiany w pozycji 68 załącznika nr 1 do decyzji z dnia [...] z G. Ł., Pizza F. w D., ul. C. 1, na K. R., Pub R., K., ul. J. 4. Ponieważ Naczelnik Urzędu Celnego , ze względu na przedłużenia rozpoczęcia działalności we wszystkich punktach objętych zezwoleniem z dnia [...] ostatecznie tylko do 30 maja 2010 r., uznał powołane przez stronę decyzje za wygasłe, pismami z dnia 29 października i 6 grudnia 2010 r. wezwał na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej Spółkę z o.o. "O." w R. do złożenia aktualnego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w Pubie R., ul. J. 4 , w terminach 7-dniowych, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia. W odpowiedzi na te pisma strona podtrzymała swoje stanowisko, że przedłożone dokumenty są ważne i zezwalają na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w punkcie gier przy ul. J. 4. Organ jednak pozostał przy swoim odmiennym poglądzie i realizując zastrzeżony w wezwaniach rygor wydał postanowienie z dnia [...] pozostawiające sprawę dotyczącą rozpoczęcia działalności przez firmę "O." Sp. z o.o. w R. w w/w punkcie gier na automatach o niskich wygranych bez rozpatrzenia. Oceniając takie rozstrzygnięcie w kontekście przytoczonych wyżej przepisów należy zauważyć, że organ I instancji, mimo istnienia przewidzianej w ustawie o Służbie Celnej oraz uściślonej w rozporządzeniu w sprawie urzędowego sprawdzenia, procedury mającej na celu urzędowe sprawdzenie, czy są zapewnione warunki i środki, o jakich mowa w art. 33 ust. 1 i 34 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej, czyli środki do sprawnego przeprowadzenia kontroli, nie zastosował się do tej procedury, zastępując ją wezwaniem do usunięcia braków formalnych, o jakim mowa w art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej Organ uczynił to w sytuacji zaistnienia niewątpliwych rozbieżności pomiędzy organem a stroną, co do oceny przedkładanych przez stronę dokumentów, a ściślej co do merytorycznej oceny dopuszczalności prowadzenia przez stronę działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w punkcie położonym przy ulicy J. 4, K. R., Pub R. Takie działanie organu nie mieści się, zdaniem Sądu, w pojęciu wymogów określonych przepisami prawa, do których usunięcia może organ wzywać w trybie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej Aczkolwiek bowiem żądane przez Naczelnika Urzędu Celnego zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w w/w punkcie jest wymienione w § 4 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia w sprawie urzędowego sprawdzenia jako jeden z dokumentów podlegających dołączeniu do zgłoszenia przesyłanego przed rozpoczęciem działalności, to w sytuacji złożenia takiego zezwolenia, organ nie może ignorować tego faktu nawet jeśli uważa, że złożone zezwolenie nie jest aktualne. Potraktowanie niedołączenia takiego zezwolenia jako braku formalnego z konsekwencjami wynikającymi z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, pozbawia w istocie stronę możliwości merytorycznej oceny jej sprawy oraz jakiejkolwiek weryfikacji formalnego w istocie stanowiska organu co do niespełnienia przez stronę warunków dokonanego zgłoszenia. Przyjęcie takiej koncepcji mogłoby w konsekwencji doprowadzić do pozbawienia stron możliwości merytorycznego rozpoznania jej wniosku. Zamiast bowiem oceniać złożone przez stronę dokumenty, organ mógłby ciągłymi żądaniami spełnienia określonych przez siebie wymogów, paraliżować możliwość nie tylko uzyskania przez stronę danego uprawnienia, bądź zwolnienia jej z obowiązku, ale nawet merytorycznego rozpoznania podania strony. Dlatego należy podzielić pogląd, że powoływanie się przez organ administracji na art. 169 § 1 o.p. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może służyć merytorycznej ocenie przedstawionego wniosku oraz jego załączników. Rozstrzygnięcie natomiast co do istoty sprawy następuje w drodze decyzji (art. 207 § 2 o.p.). Ponieważ organy administracji postąpiły w niniejszej sprawie wbrew tej zasadzie, zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji podlegało uchyleniu jako naruszające przepisy postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynika sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c). w zw. z art. 135 p.p.s.a.). Takie rozstrzygnięcie uniemożliwia odniesienie się do merytorycznych zarzutów skargi, a także do zaprezentowanej przez organy administracji merytorycznej oceny posiadania przez skarżącą spółkę aktualnego zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w punkcie położonym przy ulicy J. 4, K. R., Pub R.. Ocena taka może bowiem być dokonana w toku urzędowego sprawdzenia, o jakim mowa w art. 64 ustawy o Służbie Celnej i powinna zakończyć się decyzją o zatwierdzeniu zgromadzonych w toku postępowania akt weryfikacyjnych (art. 64 ust. 4 pkt 1 ustawy o Służbie Celnej), bądź o odmowie ich zatwierdzenia (art. 64 ust. 6 pkt 1 tej ustawy). Takie postępowanie przeprowadzi organ I instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy uwzględniając przy tym wszystkie wymienione wyżej uwagi i eliminując dotychczasowe naruszenia prawa. O wykonalności zaskarżonego postanowienia orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 powyższej ustawy.