II SA/Ke 567/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 22 października 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.P. i S.P. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: odrzucić skargę S.P. Decyzją z dnia 14 lipca 2010r. znak: [...] Wojewoda po rozpoznaniu odwołania G. P. - utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 9 kwietnia 2010r. znak: [...] orzekającą o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości położonej w K. przy ul. Ś. oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 625/1 i 627/1, stanowiącej własność G. P., poprzez udzielenie K. Sp. z o.o. zezwolenia na przeprowadzenie gazociągu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję wnieśli G. P. i S. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stroną w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Zasadniczą przesłanką konstytuująca pojęcie strony postępowania administracyjnego jest zatem interes prawny, który jak przyjmuje się w orzecznictwie i literaturze, wynika z prawa materialnego, jest z tym prawem zgodny i pozostaje pod ochroną tego prawa. Ustalenia, czy konkretny podmiot posiada interes prawny dokonuje organ administracji w toku postępowania. Adresatem decyzji Prezydenta Miasta z dnia 9 kwietnia 2001r. orzekającej o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości jest G. P. i jemu decyzja ta została doręczona. Z akt sprawy wynika, iż G. P. jest wyłącznym właścicielem nieruchomości objętej treścią tej decyzji. On zatem dysponuje przymiotem strony postępowania w sprawie, której przedmiotem jest ograniczenie własności nieruchomości w trybie art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r.o gospodarce nieruchomościami ( Dz.U. z 2004r., nr 261, poz.2603 ze zm.). Z tej przyczyny brak jest podstaw w oparciu o akta sprawy do przyjęcia, że stroną postępowania jest również S. P. W świetle regulacji art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Tak więc skarżący, o którym mowa w pierwszym zdaniu art. 50 § 1 p.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między, sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej," rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu podmiotowi. Legitymacja skargowa podmiotu wnoszącego skargę we własnym interesie prawnym musi zatem zawierać w sobie dwa elementy. Po pierwsze, skarżący musi mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem aktu lub czynności, oparty na normach administracyjnego prawa materialnego lub procesowego (np. w odniesieniu do postanowień), kształtujących istotę sprawy administracyjnej, w której skarga jest wnoszona i które pozwolą sądowi ocenić, czy skarga została wniesiona we własnej sprawie. Po drugie, skarżący musi mieć interes prawny w doprowadzeniu zaskarżonego aktu lub czynności do stanu zgodnego z prawem (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005r., str. 212 i nast.). Po stronie S. P. brak jest interesu prawnego w złożeniu skargi od decyzji, która jedynie w stosunku do nieruchomości, których właścicielem jest G. P. orzeka o ograniczeniu sposobu korzystania. Z tych przyczyn skarga S. P. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. Dodatkowo należy wskazać, że postanowieniem z dnia 7 czerwca 2010r. Wojewoda stwierdził niedopuszczalność odwołania S. P. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 9 kwietnia 2001r. z uwagi na brak przymiotu strony. Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.