II SA/Ke 568/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Banach, Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2017r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz K. K. kwotę 117 (sto siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu wniosku K.K. o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji tego organu z [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zezwolenia na wyłączenie z produkcji rolnej gruntu, na podstawie art. 134 w związku z art. 144 kpa, stwierdziło uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu Kolegium podniosło, że opisana wyżej decyzja z [...], została doręczona skarżącej za pośrednictwem poczty 10 kwietnia 2017 r. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony osobiście w Kolegium 25 kwietnia 2017 r. Termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upływał natomiast 24 kwietnia 2017 r. Zatem wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony z naruszeniem terminu określonego w art. 129 § 2 kpa. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższe postanowienie K.K. domagając się jego zmiany i ponownego rozpatrzenia sprawy, a w konsekwencji zmiany decyzji z [...], nie podzieliła stanowiska, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony z naruszeniem terminu. Wskazała, że nie złożyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy osobiście w Kolegium w dniu 25 kwietnia 2017 r., lecz wniosek ten wysłała – jak wynika z załącznika do skargi kurierem Poczty Polskiej – 24 kwietnia 2017 r., a więc z zachowaniem terminu. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie. Organ przyznał, że błędne jest stanowisko, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony osobiście, niemniej jednak pomimo błędnego uzasadnienia postanowienie jest trafne. Cytując treść art. 57 § 5 pkt 2 kpa i art. 3 pkt 30 ustawy Prawo pocztowe Kolegium podniosło, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy została nadany za pośrednictwem Kuriera - Pocztexu. Tym samy nie została wypełniona hipoteza normy prawnej (art. 57 § 5 pkt 2 kpa.) przewidująca uznanie terminu do dokonania czynności za zachowany z chwilą nadania przesyłki pocztowej. Świadczenie usług kurierskich nie wchodzi bowiem w zakres usług świadczonych przez operatora wyznaczonego, gdyż nie jest usługą powszechną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest postanowienie SKO, w którym organ ten stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po zapoznaniu się ze skargą, do której skarżąca załączyła kserokopię naklejki adresowej, z której wynikało, że wspomniany wniosek został nadany kurierem Poczty Polskiej "Pocztex" z zachowaniem terminu, Kolegium podtrzymało swoje stanowisko, jednak wskazało na inne jego uzasadnienie. Organ zauważył, że operator wyznaczony w rozumieniu art. 57 § 5 pkt 2 kpa, to zgodnie z powołaną w tym przepisie ustawą z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe operator pocztowy zobowiązany do świadczenia usług powszechnych, którym została wybrana Poczta Polska Spółka Akcyjna z siedziba w Warszawie na podstawie decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 30 czerwca 2014 r. Tymczasem wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został nadany przez skarżącą za pośrednictwem usługi kurierskiej, która nie wchodzi w zakres usług świadczonych przez operatora wyznaczonego, gdyż nie jest usługą powszechną. Zatem zaskarżone postanowienie jest prawidłowe. Z takim poglądem organu nie można się zgodzić. Zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1481), dalej Prawo pocztowe. Ustalając, czy pismo zostało nadane w terminie organ bada jedynie wskazane powyżej okoliczności i nie może nakładać na stronę żadnych dalej idących obowiązków. Obowiązkiem organu jest zatem jedynie ustalenie, czy pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego. Dla powyższych ustaleń podstawowe znaczenie ma określenie, który z podmiotów zajmujących się działalnością pocztową jest operatorem wyznaczonym w świetle przepisów Prawa Pocztowego. Zgodnie z treścią art. 71 ust. 1 Prawa pocztowego, operator wyznaczony jest wybierany na okres 10 lat przez Prezesa UKE, w drodze decyzji, spośród operatorów pocztowych wyłonionych w drodze konkursu ogłaszanego przez Prezesa UKE. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej decyzją z dnia 30 czerwca 2015 r. dokonał wyboru Poczty Polskiej Spółki Akcyjnej, z siedzibą w Warszawie, jako operatora wyznaczonego do świadczenia usług powszechnych na lata 2016-2025. Z kolei definicja placówki pocztowej zamieszczona jest w art. 3 pkt 15 Prawa pocztowego i jest nią jednostka organizacyjna albo inne wyodrębnione i oznaczone przez operatora wyznaczonego miejsce, w którym można zawrzeć umowę o świadczenie usługi pocztowej. Z powyższego wynika, że dla zachowania warunków określonych w art. 57 § 5 pkt 2 kpa wystarczy, by strona nadała pismo w jakimkolwiek, mieszczącym się na terenie Polski, punkcie obsługi Poczty Polskiej Spółki Akcyjnej, z siedzibą w Warszawie. Przy czym nie ma znaczenia, czy zawierając umowę z Pocztą Polską strona zawarła umowę o świadczenie usługi pocztowej powszechnej, czy też innej usługi pocztowej. Zgłaszająca się do placówki pocztowej Poczty Polskiej strona ma prawo skorzystać z dowolnej usługi pocztowej świadczonej przez ten podmiot i nawet nie musi mieć wiedzy, czy dokonany przez nią wybór dotyczy usługi powszechnej, czy też nie. Stanowisko organu, jakoby operator wyznaczony nie mógł świadczyć usług kurierskich, a jedynie usługi powszechne jest błędne. Powyższy wniosek organ wywiódł z treści art. 3 pkt 13 i pkt 30 Prawa pocztowego. Tymczasem zamieszczone tam zapisy nie dają podstaw do takiego rozumowania. Zgodnie z art. 3 pkt 13 Prawa pocztowego operator wyznaczony to operator pocztowy obowiązany do świadczenia usług powszechnych. Według natomiast treści art. 3 pkt 30 Prawa pocztowego, usługi wchodzące w zakres usług powszechnych, to usługi pocztowe obejmujące przesyłki listowe i paczki pocztowe, o wadze i wymiarach określonych dla usług powszechnych, oraz przesyłki dla ociemniałych, nieświadczone przez operatora wyznaczonego w ramach obowiązku świadczenia usług powszechnych; do usług wchodzących w zakres usług powszechnych nie zalicza się usług pocztowych polegających na przyjmowaniu, sortowaniu, przemieszczaniu i doręczaniu przesyłek kurierskich. Z przytoczonych przepisów nie można wywodzić, że świadczenie przez danego operatora również usług nie wchodzących w zakres usług powszechnych (a więc między innymi usług dotyczących przesyłek kurierskich), eliminuje tego operatora z kategorii operatorów wyznaczonych w rozumieniu Prawa pocztowego. Przedsiębiorca Poczta Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest operatorem wyznaczonym, który może świadczyć wszystkie usługi pocztowe, a przepisy Prawa pocztowego zobowiązują go jedynie do tego, że ma on obowiązek świadczenia usług powszechnych, jeżeli chce zachować status operator wyznaczonego. Wykładnia zaprezentowana przez SKO w odpowiedzi na skargę wprowadza do treści art. 57 § 5 pkt 2 kpa dodatkową, pozaustawową przesłankę w postaci obowiązku zawarcia z operatorem wyznaczonym umowy o świadczenie powszechnej usługi pocztowej. Tymczasem wskazany przepis takiego obowiązku nie przewiduje i nie ogranicza skutków zachowania terminu określonych w art. 57 § 5 pkt 2 kpa, do sytuacji nadania w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu Prawa pocztowego tylko tych przesyłek, które przyjmowane są w ramach usług wchodzących w zakres usług powszechnych. Do usług świadczonych przez operatora powszechnego w rozumieniu Prawa pocztowego, korzystających z przywileju, o jakim mowa w art. 57 § 5 pkt 2 kpa, należą bowiem również usługi polegające na przyjmowaniu i doręczaniu przesyłek kurierskich. Należy dodać, że zaprezentowana przez SKO wykładnia przepisów art. 57 § 5 pkt 2 kpa oraz powołanych wyżej przepisów Prawa pocztowego, prowadziłaby do konsekwencji niemożliwych do zaakceptowania z punktu widzenia zasad ogólnych postępowania administracyjnego określonych w art. 6, 7 i 8 kpa. i całkowicie niezrozumiałych dla stron takiego postępowania administracyjnego. Okazało by się bowiem, że strona, która w polskiej placówce pocztowej Poczty Polskiej, będącej operatorem wyznaczonym w rozumieniu Prawa pocztowego, nadaje przesyłkę przy pomocy najszybszej - w przypadku Poczty Polskiej - usługi pocztowej świadczonej przez kuriera Poczty Polskiej - Pocztex, za którą to usługę uiszcza podwyższoną opłatę, miałaby ponosić negatywną konsekwencję polegającą na nieuznawaniu dnia nadania takiej przesyłki za dzień dokonania danej czynności w postępowaniu administracyjnym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że według twierdzenia skarżącej, przesyłkę zawierającą wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nadała ona w dniu 24 kwietnia 2017 r. za pośrednictwem Pocztexu, będącego kurierem Poczty Polskiej świadczącym usługi polegające na przyjmowaniu i doręczaniu przesyłek kurierskich oraz towarowych, zapewniającym najszybsze doręczenie przesyłki przez tego operatora pocztowego. Potwierdzenie tej okoliczności będzie oznaczać (do skargi dołączona została jedynie niepoświadczona przez kogokolwiek kserokopia nalepki adresowej dotyczącej przedmiotowej przesyłki, która nie jest dokumentem i nie może być dowodem tego, co zostało w niej stwierdzone), że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony przez skarżącą w terminie, co pozwoli na stwierdzenie, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy. Na koszty te składają się uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł oraz 17 zł opłaty skarbowej. Przy ponownej ocenie, czy wniosek K.K. został złożony w terminie, Kolegium weźmie pod uwagę powyższe rozważania. Organ ten w szczególności ustali, czy rzeczywiście wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy datowany na dzień 24 kwietnia 2017 r. skarżąca nadała w tym dniu w placówce pocztowej Poczty Polskiej przy pomocy usługi świadczonej przez kuriera Poczty Polskiej Pocztex, a w razie potwierdzenia tej okoliczności rozpozna wniosek strony o ponowne rozpatrzenie sprawy, jako złożony w terminie.