II SA/Ke 57/14

PostanowienieWSA w Kielcach2014-01-21

Skład orzekający: Sędzia WSA Sylwester Miziołek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym dotyczącego zgodności przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych z Konstytucją?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, jeżeli jego rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego postępowania, w tym przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie, kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny, dotyczące zgodności przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych z Konstytucją w zakresie przyznawania specjalnego zasiłku opiekuńczego, są ściśle związane z sytuacją faktyczną i prawną skarżącej oraz mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, co uzasadnia zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca E. S. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję o odmowie przyznania jej specjalnego zasiłku opiekuńczego. Organ odmówił przyznania świadczenia, wskazując, że skarżąca nie spełnia wymogu rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym mężem, co jest niezbędne do przyznania tego świadczenia zgodnie ze znowelizowaną ustawą o świadczeniach rodzinnych. Skarżąca argumentowała, że wcześniej otrzymywała świadczenie pielęgnacyjne, mimo że była bezrobotna.
Rozstrzygnięcie
Zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a : zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy decyzję z dnia [...]o odmowie przyznania E. S. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia w związki z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym mężem – E. S. W uzasadnieniu Kolegium, zwracając uwagę na zmianę ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006r. nr 139, poz. 992 ze zm.), dokonane ustawą z dnia 7.12.2012r. zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012r. poz. 1548), stwierdziło że E. S. nie spełnia wymogu rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad mężem, niezbędnego do przyznania żądanego świadczenia. Skargę na ww. decyzję organu II instancji wniosła w dniu 15 stycznia 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach E. S., argumentując że uprzednio przyznawano jej świadczenie pielęgnacyjne, pomimo że była osoba długotrwale bezrobotną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. Celem korzystania przez sąd z możliwości fakultatywnego zawieszenia postępowania jest uniknięcie konieczności wznawiania postępowania sądowoadministracyjnego lub administracyjnego, w wypadku, gdyby zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez ten sąd odmiennie. W przedmiotowej sprawie zawieszenie postępowania sądowego uzasadnione jest wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowienia z dnia 12 grudnia 2013r. (Sygn. akt II SA/Po 1026/13) o przedstawieniu Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego: "czy art. 16 a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej". Nadmienić również należy, że przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła sprawa (sygn. akt K 38/13) z wniosku grupy posłów o stwierdzenie niezgodności między innymi art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy oświadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2012 r., poz. 1548) z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 69 Konstytucji RP w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia, czym naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej, oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji. Przy czym wyjaśnić należy, że w treści art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych pozostawiono zapis o niepodejmowaniu zatrudnienia w celu sprawowania opieki jako jednej z przesłanek warunkujących przyznanie świadczenia. W ocenie Sądu kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny wiążą się ściśle z sytuacją faktyczną i prawną występującą w niniejszej sprawie i mają znaczenie dla jej rozstrzygnięcia. Zdaniem Kolegium, skarżąca E. S., mając przyznane świadczenie pielęgnacyjne na podstawie dotychczasowych przepisów, nie jest w stanie spełnić wymogów otrzymania specjalnego zasiłku opiekuńczego z uwagi warunek dotyczący rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej – ustalony w art. 16 a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Powyższa argumentacja legła u podstaw wydania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji z dnia 18 grudnia 2013r. w przedmiocie odmowy przyznania E. S. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Przedstawiona sytuacja stanowi przypadek, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., bowiem kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny wiążą się ściśle z sytuacją faktyczną i prawną występującą w niniejszej sprawie i mają znaczenia dla jej rozstrzygnięcia. Zaistniała zatem podstawa do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a..

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło