II SA/Ke 574/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pismem z 9 sierpnia 2017 r. A. P. wniósł skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 10 lipca 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Zarządzeniem z 30 sierpnia 2017 r., doręczonym w dniu 8 września 2017 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie 6 odpisów skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z 21 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił powyższą skargę uzasadniając, iż skarżący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi. W dniu 9 stycznia 2018 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podnosząc, że skarżący jest osobą starszą (ma 74 lata), schorowaną, kontakt z nim jest utrudniony ze względu na udokumentowaną chorobę słuchu. Był przekonany, że dopóki nie zostanie rozpoznany jego wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu, nie może być zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z uwagi na swoją nieporadność nie rozumie zobowiązań Sądu, nie orientuje się, którego postępowania dotyczy konkretne wezwanie, a jest stroną w wielu postępowaniach sądowoadministracyjnych. Ponadto mieszka sam, nie ma w domu komputera ani pierwotnej skargi, która została dla niego przygotowana przez osobę trzecią, z którą nie mógł się skontaktować w terminie do uzupełnienia braków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Oznacza to, iż strona nie jest zobowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy, wystarczy bowiem, że uprawdopodobni tę okoliczność. Oceniając zawarte we wniosku okoliczności uchybienia terminu Sąd uznał, iż są one wystarczającą podstawą do przyjęcia, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Okoliczności podniesione przez pełnomocnika skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu znajdują oparcie w aktach sprawy. Już bowiem w sprzeciwie od postanowienia starszego referendarza sądowego w WSA w Kielcach z dnia 17 października 2017 r., skarżący wskazywał na chorobę słuchu i związany z nią brak możliwości samodzielnej obrony. Uwzględniając sprzeciw Sąd stanął na stanowisku, że ustanowienie dla skarżącego pełnomocnika z urzędu jest podyktowane wiekiem A. P. (74 lata), złym stanem zdrowia, udokumentowaną chorobą słuchu i związanymi z nią utrudnieniami w komunikowaniu się. Podniesione wyżej, udokumentowane okoliczności uzasadniają również brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zostały spełnione również pozostałe przesłanki przywrócenia terminu. Wniosek został złożony w terminie 7 dni od chwili ustania przyczyny uchybienia terminu, co, jak wynika z oświadczenia pełnomocnika, nastąpiło w dniu 2 stycznia 2018 r. Jednocześnie do wniosku załączono wymagane odpisy skargi. W świetle powyższego przyjąć należy, iż okoliczności wskazane we wniosku dostatecznie uprawdopodobniają, iż do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.