II SA/Ke 577/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 września 2013r. znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowe. G. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 września 2013r., utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta z dnia 24 lipca 2013r., odmawiającą przyznania mu specjalnego zasiłku pielęgnacyjnego w związku z opieką nad ojcem H. P. W podstawie prawnej decyzji wskazano przepisy art. 16a, art. 20, art. 23, art. 24, art. 26, art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczenia rodzinnych (Dz.U. z 2006r. Nr 139, poz. 992 ze zm.). W uzasadnieniu organ argumentował, że wnioskodawca nie spełnił warunku, o jakim mowa w art. 16a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych, tj. nie zrezygnował z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2014r. tut. Sąd zawiesił postępowanie sądowe, wskazując że wyrok Trybunału Konstytucyjnego (w sprawie o sygn. akt P 1/14), rozstrzygający czy przepis art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych (mający zastosowanie w niniejszej sprawie) jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, będzie miał wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. W skierowanym do tut. Sądu piśmie z dnia 26 czerwca 2014r. G. P. cofnął wniesioną w niniejszej sprawie skargę, domagając się umorzenia postępowania. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2014r. sygn. akt II SA/Ke 928/14 tut. Sąd podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki określone w cytowanym przepisie, a zatem dokonane przez G. P. pismem z dnia 26 czerwca 2014r. cofnięcie skargi było w świetle art. 60 ustawy P.p.s.a. dopuszczalne i skuteczne. Stosownie zatem do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. postępowanie sądowe podlegało umorzeniu.