II SA/Ke 58/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Marta Bieniek, po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie : specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. Decyzją z dnia [...] znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] znak: [...], wydaną z upoważnienia Wójta Gminy, o odmowie przyznania A. N. specjalnego zasiłku opiekuńczego, z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą niepełnosprawną. W uzasadnieniu organ wskazał – powołując się na art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006r. nr 139, poz. 992 ze zm.) – że za osobę, która zrezygnowała z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania bezpośredniej opieki nad ciężko chorym członkiem rodziny należy uznać osobę, która będąc zatrudniona zrzeka się zatrudnienia w celu sprawowania opieki. W rezultacie Kolegium stwierdziło, że osoba bezrobotna bądź pozostająca bez pracy (którą była A. N. w okresie poprzedzającym pobieranie świadczenia pielęgnacyjnego) nie jest osobą rezygnującą z zatrudnienia, bowiem osoba taka pozostaje bez pracy – a zatem nie może z takiej pracy zrezygnować. Skargę na ww. rozstrzygnięcie organu II instancji wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach A. N.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W dniu 12 grudnia 2013r. w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowił przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "czy art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006r. nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia pielęgnacyjnego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?". Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu, wyrok Trybunału Konstytucyjnego, rozstrzygający czy przepis art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych (mający zastosowanie w niniejszej sprawie) jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, będzie miał wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie zachodzi przesłanka do zawieszenia postępowania sądowego – wobec czego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.