II SA/Ke 592/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk - Moskal po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. S. w przedmiocie " uznania potwierdzenia nieprawdy w postanowieniu znak: [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]" postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] Z. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę domagając się na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "uznania potwierdzenia nieprawdy w wydanym w dniu [...] postanowieniu znak: [...] przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego" oraz zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł, iż w trakcie oględzin zbiornika na ścieki, zlokalizowanego na działce w [...] przy [...] należącej do A. i B. P., dokonanych w dniu [...] przez w/w organ A. P. oświadczyła do protokołu, iż zbiornik na ścieki został wykonany latach 1970 - 75 i nie ubiegała się o uzyskanie pozwolenia na budowę, gdyż uważała, że w tych latach nie było wymagane. Podczas kolejnych oględzin w dniu [...]. A. P. nie wniosła uwag do protokołu. Tymczasem w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] o nałożeniu obowiązku przedłożenia oceny technicznej zbiornika na ścieki Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż "A. P. oświadczyła do protokołu oględzin, że zbiornik na ścieki wykonany został w latach 1970 - 75 jako urządzenie towarzyszące budynkowi mieszkalnemu, zrealizowanemu na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę znak: [...] z dnia [...], wydanej przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej". Następnie postanowieniem z dnia [...] znak: [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w/w postanowienie organu I instancji w części rozstrzygnięcia określającego zakres oceny technicznej zbiornika na ścieki, powołując się na "potwierdzoną nieprawdę przez PINB i stwierdzając, że przedmiotowy zbiornik nie jest obiektem stanowiącym samowolę budowlaną". Tezę o legalnym wybudowaniu przedmiotowego zbiornika potwierdził również Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, który oparł się w tej mierze na ustaleniach wskazanych w postanowieniu z dnia [...]. Skarżący podniósł ponadto, iż okoliczność zgodnego z prawem wybudowania w/w zbiornika nie wynika w żaden sposób z akt postępowań administracyjnych prowadzonych przez organy nadzoru budowlanego. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W przypadku wniesienia skargi na akt lub czynności nieobjęte zakresem właściwości sądów administracyjnych Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Złożona przez Z. G. skarga oparta o art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmuje żądanie "uznania potwierdzenia nieprawdy w postanowieniu znak: [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]", polegającego na zaistnieniu, zdaniem skarżącego, rozbieżności pomiędzy treścią protokołu z dnia 15 czerwca 2004r., a opisem zamieszczonego w uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia oświadczenia A. P., przy czym z treści skargi wynika, iż jej autor nie skarży wydanego w sprawie postanowienia. Jak już wskazano na wstępie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Biorąc pod uwagę postanowienia art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. należy przyjąć, że przedmiot skargi przewidzianej w tym przepisie zakreślają takie elementy jak: 1/ akt lub czynność nie może mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydawanych w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym i zaskarżalnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy p.p.s.a, 2/ akt lub czynność musi mieć charakter publicznoprawny, 3/ akt lub czynność musi "dotyczyć" uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa. Na gruncie niniejszej sprawy organy administracji publicznej rozstrzygnęły ją w formie postanowienia, a zatem nie ma podstaw prawnych i faktycznych do uznania, iż w sprawie ma zastosowanie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Z treści skargi wynika, że jej autor nie skarży wydanego w sprawie postanowienia, tak więc żądanie sformułowane w skardze nie mieści się w wymienionym w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. katalogu aktów lub czynności na jakie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Ubocznie należy wskazać, że gdyby nawet przyjąć, iż Z. G. wniósł w istocie skargę na postanowienie z dnia [...] znak: [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego - to i tak skarga podlegałaby odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 53 § 1 ustawy p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, że w/w postanowienie już w 2006r. było ostateczne skoro skarżący wnioskiem z dnia [...] skierowanym do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł o stwierdzenie jego nieważności, a organ ten decyzją z dnia [...] odmówił stwierdzenia nieważności tego rozstrzygnięcia. Z. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w dniu [...], a zatem po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.