II SA/Ke 596/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka,, Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 grudnia 2011r. sprawy ze skargi A.C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 grudnia 2010r. w sprawie sygn. akt II SA/Ke 488/10 z jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. oddala skargę o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2010r. wydanym na posiedzeniu niejawnym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w sprawie o sygnaturze II SA/Ke 488/10 odrzucił skargę A. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. W uzasadnieniu wskazał, że zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2010r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł oraz złożenia 1 egzemplarza odpisu skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia. Wezwanie zostało skarżącej doręczone w dniu 17 sierpnia 2010r. W wyznaczonym terminie A. C. złożyła jeden egzemplarz odpisu skargi oraz wniosek o przyznanie adwokata z urzędu. Nie uiściła natomiast wpisu sądowego, dlatego też zgodnie z art. 220 § 3 złożona przez nią skarga podlegała odrzuceniu. Sąd ten dodatkowo podkreślił, że wezwanie do usunięcia braków zawierało czytelne pouczenie o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego częściowe lub całkowite zwolnienie od kosztów. W żadnym piśmie, które skarżąca otrzymała z Sądu, nie było informacji o zwolnieniu z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej 12 stycznia 2011r. i osobiście przez nią pokwitowany (k. 77). Postanowieniem z 11 kwietnia 2011r. stwierdzono, że postanowienie z 30 grudnia 2011r. uprawomocniło się 12 lutego 2011r. W międzyczasie toczyło się postępowanie w związku ze składanymi przez A. C. kolejnymi wnioskami o prawo pomocy oraz przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2011r. pozostawiono ten wniosek bez rozpoznania wobec niedołączenie do niego skargi kasacyjnej). W dniu 26 sierpnia 2011r. za pośrednictwem organu A. C. złożyła pismo zatytułowane "wniosek", w którym zarzuciła, że nie będąc powiadomioną o żadnej sprawie bez jej obecności Sąd pozbawił ją obrony swojego mienia. Wskazała, że kilka razy prosiła o to, aby mogła zapłacić w połowie koszty, czego nie uwzględniono. W związku z tym domagała się wznowienia sprawy. Na rozprawie przed Sądem reprezentujący skarżącą pełnomocnik sprecyzował skargę, wskazując że domaga się wznowienia na podstawie art. 271 pkt 2 oraz art. 273 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tę drugą podstawę wznowienia uzasadnił tym, że jego mocodawczyni ostatecznie została zwolniona od kosztów sądowych, a poza tym z jej twierdzeń wynika, że cały czas uiszczała opłaty. Na dowód tego został okazany dowód uiszczenia kwoty 100 złotych do sprawy II SA/Ke 618/11 oraz pismo procesowe skarżącej złożone do tej samej (II SA/Ke 618/11) sprawy. Jednocześnie na rozprawie został złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie. Wniosek ten został uwzględniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami), dalej p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym (siódmym p.p.s.a.) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, a więc wyrokiem lub postanowieniem kończącym postępowanie. Takim postanowieniem niewątpliwie jest postanowienie o odrzuceniu skargi. We wniosku ( skardze) o wznowieniem A. C., chociaż nie wskazała podstawy wznowieniowej poprzez powołanie stosownego przepisu, tym niemniej podniosła takie okoliczności, które wskazywały, że domaga się wznowienia na podstawie określonej w art. 271 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli na skutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możliwości działania. Mianowicie skarżąca zarzuciła, że została pozbawiona możliwości obrony "swojego mienia" gdyż nie została powiadomiona o żadnej sprawie. Stosownie do normy wynikającej z art. 281 p.p.s.a. Sąd połączył badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy. Odnosząc się do tej podstawy wznowienia analiza akt sądowych sprawy II SA/Ke 596/11 świadczy o tym, że nie jest ona zasadna. Przede wszystkim zauważyć należy, iż ostateczne postanowienie odrzucające skargę zostało wydane na posiedzeniu niejawnym. O ile więc skarżąca, zarzucając, że "nie była powiadomiona o żadnej sprawie" i że bez jej obecności Sąd pozbawił ją "ochrony mienia" miała na myśli to, że sprawa zakończyła się bez zawiadomienia jej o terminie rozprawy, na której zapadło postanowienie kończące postępowanie w sprawie, to brak jest podstaw do uznania, że w postępowaniu toczącym się przed sądem w sprawie II SA/Ke 488/10 doszło do naruszenia przepisów prawa, pozbawiających skarżącą możności działania. Przede wszystkim bowiem zauważyć należy, iż w postępowaniu tym ( zakończonym prawomocnym postanowieniem odrzucającym skargę) nie było wyznaczone posiedzenie jawne, samo zaś orzeczenie kończące postępowanie zostało wydane na posiedzeniu niejawnym. O terminie zaś takiego posiedzenia nie zawiadamia się stron. Ponadto wezwanie do usunięcia braków skargi z dnia 8 sierpnia 2010r. zostało własnoręcznie pokwitowane przez skarżącą w dniu 17 sierpnia 2010r. Po raz pierwszy A. C. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożyła dopiero w dniu 26 października 2010r., a więc już po upływie terminu do uiszczenia wpisu. Wniosek ten został oddalony postanowieniem z dnia 29 listopada 2010r., które skarżąca otrzymała w dniu 2 grudnia 2010r. i którego nie zaskarżyła. Natomiast w dniu 17 stycznia 2011r., a więc już po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu skargi, którego odbiór własnoręcznie pokwitowała w dniu 12 stycznia 2011r., złożyła wniosek o ustanowienie radcy prawnego. Wniosek ten ostatecznie został uwzględniony postanowieniem z dnia 28 lutego 2011r. Postanowienie to zostało skarżącej doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. i uznane za doręczone z dniem 21 marca 2011r. Wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia złożonego przez A. C. w dniu 5 maja 2011r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie skargi kasacyjnej pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. W związku z nieuzupełnieniem braku formalnego wniosek pozostawiono bez rozpoznania. Zarządzenie to, stosownie do art. 67 § 5 p.p.s.a., zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej radcy prawnemu P. K. Jak z powyższego wynika, postępowaniu zakończonemu prawomocnym postanowieniem odrzucającym skargę nie można zasadnie zarzucić nieważności, było ono bowiem prowadzone zgodnie z przepisami, w związku z czym brak jest podstaw do uznania, że A. C. została pozbawiona możności działania wskutek naruszenia przepisów. Tak więc bezzasadna okazała się podniesiona w skardze podstawa wznowienia z art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Odnosząc się do drugiej podstawy wznowienia, wskazanej na rozprawie, to zauważyć należy, iż zgodnie z art. 273 § 3 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Ponieważ skarga o wznowienie dotyczy postępowania zakończonego postanowieniem odrzucającym skargę z powodu jej nieopłacenia, takim nowym dowodem bądź nową okolicznością mógłby być dowód uiszczenia przez skarżącą najpóźniej w terminie do 24 sierpnia 2010r. wpisu w kwocie 200 złotych od skargi w sprawie II SA/Ke 488/10 bądź też wykazanie, że była ona od obowiązku uiszczenia wpisu w tej sprawie zwolniona albo, że przed upływem terminu do uiszczenia wpisu złożyła do sądu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który wcześniej z jakiś powodów nie został dołączony do akt. Tymczasem na poparcie tej podstawy wznowienia skarżąca okazała jedynie dowód uiszczenia w dniu 6 grudnia 2011r. wpisu w wysokości 100 złotych do sprawy II SA/Ke 618/11 oraz wniosek z dnia 13 października 2011r. o zwolnienie od wpisu w wysokości 500 złotych od skargi na decyzję Wojewody z dnia [...], a więc również dotyczący sprawy II SA/Ke 618/11. Powyższe dowody nie mogłyby mieć żadnego wpływu na wynik sprawy II SA/Ke 488/11 pomijając już nawet okoliczność, że powstały one już po uprawomocnieniu się postanowienia z dnia 30 grudnia 2010r. Taką nową okolicznością w rozumieniu art. 273 § 2 p.p.s.a. nie może być również zwolnienie A. C. od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Reasumując, skoro obie wskazywane podstawy wznowienia okazały się nieuzasadnione, skarga o wznowienie podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 282 § 2 p.p.s.a.