II SA/Ke 6/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg D. Z. , B. P. , M. M. , A. R. , J. P. i A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowanie odwoławczego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę D. Z. Decyzją z dnia [...] znak: [...] Wójt Gminy S. orzekł o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa instalacji do produkcji wapiennych wyrobów drobnoziarnistych" planowanego do realizacji w obrębie gruntów miejscowości W., gmina S. na działkach o nr ewid. [...] przez E. i określił warunki tej realizacji. Odwołania od w/w rozstrzygnięcia wnieśli, B. P. , M. M. , A. R. , J. P. i A. W.. Decyzją z dnia [...] , znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie odwoławcze od w/w decyzji. W dniu 28 listopada 2011r. skargi na w/w decyzję organu II instancji – zawarte w jednym piśmie – wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach D. Z. , B. P. , M. M. , A. R. , J. P. i A. W. Zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał D. Z. sprecyzowania, czy skarga wniesiona przez B. P. , M. M. , A. R. , J. P. i A. W. jest również jej skargą. W odpowiedzi D. Z. nadesłała pismo z dnia 16 stycznia 2012r., w którym oświadczyła, że skarga wniesiona przez w/w osoby powinna być traktowana również jako jej skarga – którą w dalszym ciągu podtrzymuje. W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie. W uzasadnieniu wskazano, że D. Z. nie brała udziału w postępowaniu w niniejszej sprawie, nie wnosiła odwołania od decyzji z dnia 18 lipca 2011r., a przymiot strony wywodzi z tytułu współwłasności nieruchomości znacznie oddalonej od terenu inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Pokreślić trzeba, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.). W przypadku skargi na decyzję administracyjną, jej wniesienie dopuszczalne jest wtedy, gdy został wyczerpany tryb przewidziany w art. 127 § 1 i 2 k.p.a., to znaczy doszło do złożenia odwołania od decyzji wydanej w I instancji (w niniejszej sprawie jest to decyzja Wójta Gminy S. z dnia [...].) do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wówczas dopiero strona, która uprzednio wniosła odwołanie od decyzji I – instancyjnej, jest uprawniona do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu II instancji. Mając na uwadze treść powołanych przepisów stwierdzić trzeba, że skarga wniesiona przez D. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] – o umorzeniu postępowania odwoławczego od decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] – jest niedopuszczalna. Przepis art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a. wyraźnie bowiem przewiduje możliwość wniesienia skargi "po wyczerpaniu środków zaskarżenia". Tymczasem, jak wynika z akt administracyjnych (K-I-634 – K-I-645) na gruncie rozpoznawanej sprawy odwołania od decyzji organu I instancji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań wnieśli wyłącznie B. P. , M. M. , A. R. , J. P. i A. W. . Podkreślenia wymaga, że takiego środka odwoławczego nie wniosła skarżąca, która w ogóle nie brała udziału w przedmiotowym postępowaniu. W rezultacie D. Z. nie wyczerpała trybu, o jakim mowa w art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a., wobec czego – w przeciwieństwie do pozostałych w/w osób – nie przysługuje jej uprawnienie do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach, wydaną wskutek wniesionych odwołań. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a.